Hollywood van het Oosten in de aanbieding

Iedereen kent Hollywood en Bollywood. Maar in het midden daarvan ligt het - voor mij tot nu toe onbekende - "Hollywood van het Oosten". Een terrein met 65 studio's en een oppervlakte, die minstens vijf keer groter is dan Universal Studio's in Hollywood. Het ligt zo'n 30 kilometer onder Cairo. Het heeft een heel bijzondere set en het is in de aanbieding...


Hierop staat dat Mafrika draait. De film, die we onlangs hebben kunnen redden uit de failliete boedel van de producent, was geselecteerd voor het International Film Festival van Cairo.


Een groot deel van de films, die hier vertoond worden, hebben iets te maken met Afrika of het midden Oosten. Tijdens de eerste voorstelling werd er veel gelachen, leuk gereageerd, en er was veel tv en pers. Allemaal Arabisch.


Vreemde gewaarwording: Soms gaf ik een antwoord van zo'n 5 zinnen, maar de vertaling duurde 3 keer zo lang. En soms ging mijn tolk een paar minuten in discussie (??) met de vragensteller, zonder dat me daar iets over werd uitgelegd. En toen ik vertelde dat ik net een film had gemaakt met een half-Egyptische acteur (Yes-R) ging het alleen nog maar daar over. Hij werd meteen uitgenodigd voor volgend jaar.


Samuel Jackson was al weg toen ik kwam. Eigenlijk begreep ik niet wat zo'n grote filmster hier deed. Maar een journalist fluisterde dat hier elk jaar zo'n grote ster "gekocht" werd om het festival wat meer cachet te geven. Samuel zou best wel eens een paar ton gekregen kunnen hebben om hier bij de opening rond te lopen. En wie weet een Mercedes, want dat is een van de vele grote sponsors.


Deze foto is niet in het museum genomen, maar in -zoals ze het trots noemen- "Hollywood van het Oosten". Een enorm studio-complex met een gigantische backlot met film-sets. En natuurlijk een poort.


Het festival wilde graag dat wij festivalgangers daar heen gingen. Want wie weet wilden we er wel gaan draaien. Het begint met een gebouw met 65 studio's erin.











Dan komen we bij iets unieks: De Egyptische gids raakte er helemaal opgewonden van: Het slagveld, waarop Egypte in 1973 Israel verslagen heeft.


Dit is zelfs een officiële toeristen-plek. Hier is Egypte enorm trots op en nog steeds worden hier heroïsche films over gemaakt, want men krijgt er maar niet genoeg van om Israel in de pan te hakken.


Er is zelfs een mijnen-veld "met echte mijnen", die natuurlijk wel leeg gehaald zijn. Na een uur rondrijden door heden en verleden is het duidelijk: De hoeveelheid sets is indrukwekkend. Maar ook het gebrek aan activiteit.


De directeur smeekte ons haast om hier te komen draaien. Het Hollywood van het Oosten werd enorm in de aanbieding gedaan. Want nu worden er hoogstens twee films per jaar gedraaid met staatssteun. Alle Europese en Amerikaanse crews draaien in Marokko of Tunesie. Ten onrechte, vond de directeur: Want wij hebben deze prachtige sets. Tja, dacht ik, maar ik heb nou niet een script voorhanden, waarin de Israeli's in de pan gehakt worden, of waar de Sfinx en de Pharao's even langs komen.


Toen we terugreden door het volkomen idiote Egyptsche verkeer zagen we enorm veel onafgebouwde huizen. Rijen flats met gaten: allemaal onafgebouwde verdiepingen. Blijkbaar gaat het ook niet goed met de rest van de economie hier.


En toen zagen we deze twee echte pyramides. Als een soort rots in de branding. Dankzij de pyramides (en dus de toeristen) stort het hier niet helemaal in. 's Avonds bij de pyramide-lichtshow klonk de stem van een andere Egyptische rots: Omar Shariff, wereld's beroemdste Egyptenaar. Daarna dronken we een glas Egyptische wijn. Ja, die bestaat echt, en hoe heet die wijn? Omar...

Reacties (5)

Geef jouw reactie

Bekijk de reacties op het forum