IFFR recensie: Slice

Enkele jaren geleden was op het IFFR voor het laatst de Nacht van de Wansmaak te zien. Deze bestond uit een reeks trailers van hele foute Z-films (die trouwens ook op DVD verkrijgbaar zijn) gevolgd door een complete speelfilm die van slechte smaak aan elkaar hing. Smullen, zelfs zonder dat er alcohol aan te pas hoefde te komen.

De regisseur van het Thaise Slice zal het vast allemaal ontzettend serieus bedoeld hebben, maar zijn thriller over een seriemoordenaar die zijn slachtoffers in mootjes hakt en in rode koffers verpakt is onbedoeld komisch.

Het begint al goed fout met het uiterlijk van een van de hoofdrolspelers, een politierechercheur die luistert naar de naam Papa Chin en wiens grijze kapsel een combinatie is van de Mozartcoupe van Geert Wilders en Johnnie uit de Flodder-films. De echte held is de gevangene Tai (met stoere ruggengraagtattoo) die door Papa Chin van achter de tralies wordt gehaald om het mysterie van de in rood gehulde killer te ontrafelen. Tai ziet namelijk in zijn droom steeds dezelfde rode koffers dus kan er ongetwijfeld achter komen wie er schuil gaat achter de bloedrode mantel.


Terwijl Tai en Papa maar wat aanklungelen en eigenlijk geen flauw benul hebben in welke hoek ze het moeten zoeken, neemt regisseur Kongkiat Khomsiri met een trukendoos vol cinematografische hoogstandjes de kijker mee naar het verleden van Tai. Hij zat namelijk met zijn beste vriend Nut op een jongensschool waar de twee elkaar voortdurend moesten redden van pestkoppen en seksueel gefrustreerde leraren.

Als de puzzelstukjes langzaam op hun plek vallen blijkt Khomsiri nog een leuke plotwending achter de hand te hebben die alleen maar op de lachspieren kán werken. Ondanks het rammelende scenario, het stuntelige spel en het overdrukke quasi-artistieke camerawerk, is Slice naast uitermate ongeloofwaardig en nooit echt goed spannend ook verrassend amusant. That's entertainment!

Slice is tijdens het IFFR nog te zien op:
- Do 4 feb om 22:00 uur in Cinerama 1
- Vr 5 feb om 23:00 uur in Luxor