Terugblik IFFR 2012: Onderdrukte gevoelens

De 41e editie van het International Film Festival Rotterdam (IFFR) moest het doen met een kleiner programma en minder bezoeken, maar het niveau van de films was hoog. Net als in voorgaande jaren waren er producties te zien die eerder tijdens de filmfestivals in Cannes en Toronto positief ontvangen werden.

Het Australische drama The Hunter van Daniel Nettheim sloot dit jaar na een succesvolle première tijdens het filmfestival van Toronto het IFFR af. Willem Dafoe speelt een huurling die in opdracht van een geheimzinnige bio-technische organisatie op jacht gaat naar de laatste Tasmaanse tijger. Martin is een man die zijn verleden verborgen houdt en zich niet wil binden. Maar wanneer het goed blijkt te klikken met zijn gastgezin, wordt alles anders. Een ontroerende, hartverscheurende film.

In openingsfilm 38 Témoins blijven de ware gevoelens en drijfveren van de getuigen van een misdrijf lang verborgen. De Belgische regisseur Lucas Belvaux (Rapt) maakt een portret van de moderne samenleving waarin iedereen liever een oogje dichtknijpt dan ingrijpt. Belvaux maakt ook van zijn publiek een toeschouwer, maar voegt hiermee weinig toe aan het al bestaande debat over zinloos geweld.

Mijn top 3

1. Weekend
Het romantische drama Weekend van regisseur Andrew Haigh won dit jaar de MovieSquad Award en werd door de jongerenjury omschreven als 'subtiel en realistisch'. Het verhaal van de verlegen Russell en de rebelse Glen begint als een one night stand maar ontwikkelt zich geleidelijk en (inderdaad) realistisch tot meer. Weekend is een Britse mumblecore waarin het verhaal uitsluitend draait om een relatie, maar het wordt nooit saai. De verschillen tussen de jongens leiden tot veel botsingen, maar wekken vaak ook een glimlach op. De twee twintigers praten veel en komen steeds dichter tot elkaar, terwijl ze dit eigenlijk niet willen. Eerlijk, romantisch, zoet en rauw: Weekend heeft het allemaal.


2. Shame
Regisseur Steve McQueen maakt na het zware politieke drama Hunger weer een film over de lichamelijke strubbelingen van de mens. Michael Fassbender is overtuigend als seksverslaafde man die gebukt gaat onder zijn dagelijkse dwanghandelingen. Hij speelt een charmante man die zomaar ineens heel angstaanjagend kan worden. McQueen oordeelt niet over deze Brandon, maar laat ons wel zien dat achter iedere verslaving en ieder normaal ogend persoon, een dieper verhaal zit. Confronterend en innemend tegelijk.

3. Monsieur Lazhar
Net als in Être et avoir draait Monsieur Lazhar om een toegewijde leraar die het leven van zijn leerlingen op een positieve manier beïnvloedt. Regisseur Philippe Falardeau neemt dit gegeven en voegt hier de steeds striktere regelgeving op scholen aan toe. Wanneer een docent zelfmoord pleegt in de klas roept dit de vraag op: hoe vertel je het aan de kinderen en hoe ga je om met hun reacties? Het persoonlijke verhaal van leraar Lazhar en dat van twee scholieren wordt moeiteloos met elkaar verweven en is zowel ontroerend als grappig. Hoogtepunt zijn de ontboezemingen van de kinderen, waarbij ik een traantje weg moest pinken.

Monsieur Lazhar maakt kans op de Oscar voor Beste Buitenlandse film en werd door het IFFR-publiek verkozen tot beste film. Shame draait vanaf aanstaande donderdag in de bioscoop en Weekend is vanaf 5 april te zien.

Het 42e International Film Festival Rotterdam vindt plaats van 23 januari tot en met 3 februari 2013.