Adem (2010)

Een wereld van ziekenhuisgangen en beton. Debuterend speelfilmregisseur Hans van Nuffel geeft een unheimisch verslag van de ongeneeslijk zieke Tom. Sfeervol puberen tegen de levensverwachtingen in.

Pina (2011)

De eerste 3D-arthousefilm is een dansregistratie annex documentaire waarin regisseur Wim Wenders zo veel respect heeft voor het werk van de overleden Pina Bausch dat hij er bijna aan ten onder gaat. Een opeenstapeling aan verschillende fragmenten. Al blijft Pina door de 3D-aanpak nog altijd een oogstrelende wegbereider.

The Trip (2010)

'Culinaire' roadtrip door een weemoedig Engeland. De komieken Steve Coogan en Rob Brydon maken dankbaar gebruik van hun imago en spelen een uitvergrote versie van zichzelf terwijl ze af en toe een hapje eten. Oeverloos maar vermakelijk geouwehoer, flauwe grappen en doorsijpelende zorgen.

Post Mortem (2010)

Van een ingebeeld liefdesverhaal naar het plots verzeild raken in het Pinochet regime. Regisseur Pablo Larraín bekijkt zowel het een als het ander met de lijdzame blik van assistent lijkschouwer Mario. Verontrustende leegheid terwijl de levenloze lichamen worden aangevoerd.

Welcome to the Rileys (2010)

Nog altijd rouwend om zijn overleden dochter neemt Doug (James Gandolfini) de minderjarige prostituee Mallory (Kristen Stewart) onder zijn hoede. In Welcome to the Rileys mogen de acteurs het werk doen terwijl videoclip en commercial regisseur Jake Scott gas terugneemt. En dat terwijl juist wat meer visuele flair de inleving had kunnen versterken.

Angèle et Tony (2010)

Hoe een complexe vrouw een onbedorven visser leert kennen. Het speelfilmdebuut van regisseuse Alix Delaporte wil graag klein zijn, maar heeft diep van binnen grotere ambities. Als een kruising tussen Il y a longtemps qui je t'aime, de films van Pialat en Boer zoekt Vrouw.

Attenberg (2010)

Een weinig zomers en onderkoeld Griekenland. Regisseuse Athina Rachel Tsangari (medeproducente van Dogtooth) gaat te werk als een laborante die de 23-jarige Marina in haar leefomgeving observeert. Meer een uitgestalde studie over menselijk gedrag dan een rechtlijnig verteld verhaal.

In a Better World (2010)

Interessant gegeven wil gaandeweg steeds meer. Regisseuse Bier leeft zich flink uit op haar lievelingsgenre: drama met ethische vragen en het liefst een exotisch tintje. Dat ze eerder beter op dreef was mag de pret niet drukken, ze won hiermee zowel een Golden Globe als een Oscar.

Barney's Version (2010)

De levensweg van een opportunistische brompot (Paul Giamatti) uit Montreal, kijkt als een biografie waarin niets weggelaten mag worden. Tragikomische gebeurtenissen die de twee uur ruim overschrijden en die er dan nog met moeite in gestampt lijken. Waarschijnlijk vooral leuk als je Canadees bent.

Animal Kingdom (2010)

Misdaad in Melbourne. Het vaker gehoorde commentaar dat dit een Australische Goodfellas is, klopt vooral met de nadruk op 'Australisch'. Debuterend speelfilm regisseur David Michôd zet zaakjes die het daglicht niet kunnen verdragen juist in de volle zon.

True Grit (2010)

De Coen brothers komen met een (voor hun doen) rechtlijnige en breed toegankelijke western. Een road movie te paard met een prettig onaangepaste Jeff Bridges. Maar hoewel de weg de bestemming is, doet het af en toe toch verlangen naar nog meer ontsporen.

Incendies (2010)

De winnaar van de publieksprijs van het afgelopen IFFR is zowel een wrang Midden-Oosters sprookje als een universele tragedie. Regisseur Villeneuve zweept op met stiltes die op springen staan. Dat het over de helft wat sleets raakt, zou je daardoor bijna over het hoofd zien.

Morning Glory (2010)

Rachel McAdams' eerste grote stervehikel geeft haar uitgebreid de kans te stralen, stuntelen en gekke bekken te trekken. Maar hoewel de poster duidelijk pronkt dat dit van de makers van The Devil Wears Prada en Notting Hill komt, blijven haar belevenissen in televisieland daar toch voor onderdoen. Daar kan geen Diane Keaton of grommende Harrison Ford bij helpen.

Kinatay (2009)

Filippijnse veelfilmer Brillante Mendoza lijkt door zijn geëngageerde onderwerpen een ideale eregast voor Amnesty's Movies that Matter filmfestival. Maar zijn ware kracht zit hem in de voorwaarden waarop en straten waarin hij filmt, waardoor hij je gemakkelijk het gevoel geeft in Manilla te zijn geweest. Over kuikens op een doodskist, zodat de doden hun spijt kunnen betuigen. En over meedogenloze politieagenten die mishandelen voor een extra zakcentje.

Grandmother (2009)

Filippijnse veelfilmer Brillante Mendoza lijkt door zijn geëngageerde onderwerpen een ideale eregast voor Amnesty's Movies that Matter filmfestival. Maar zijn ware kracht zit hem in de voorwaarden waarop en straten waarin hij filmt, waardoor hij je gemakkelijk het gevoel geeft in Manilla te zijn geweest. Over kuikens op een doodskist, zodat de doden hun spijt kunnen betuigen. En over meedogenloze politieagenten die mishandelen voor een extra zakcentje.