-
Wat is de grappigste film die je kent?
De grappigste film die ik ooit heb gezien... dát is lang geleden! Ik herinner me een Italiaanse film waar ik me wezenloos om heb gelachen. De originele titel was I soliti ignoti, maar de Nederlandse vertaling luidde Dieven hebben het ook niet gemakkelijk. Of Dieven zijn ook mensen, zoiets was het. Marcello Mastroianni zit erin, en Vittorio Gassman... echt de grootste acteurs van die tijd! Ze spelen een bende dieven in Rome die in willen breken bij een kluis in een bank, maar natuurlijk gaat er van alles mis. Ze doen alle moeite om een gang te graven en uiteindelijk belanden ze in een keuken of een huiskamer of zoiets. Ik herinner me nog vooral de slotscène: dan staan ze met z'n allen met lege tasjes op de tram te wachten. En ik vond vroeger de films van Jacques Tati geweldig: vooral de eerste, Les vacances de Monsieur Hulot. Waar ik ook heel erg hard om heb moeten lachen, was Mad Mad Mad Mad van Stanley Kramer. Een hilarische film over een groep oplichters of ex-gedetineerden die op zoek gaan naar een schat die ergens in een parkje verborgen ligt. Drie uur lang rent iedereen achter elkaar aan, en aan het eind van de film ligt iedereen in het ziekenhuis. Ja, dát vind ik nou leuk! En ik meen me nog te herinneren dat dan de verpleegster uitglijdt over een bananenschil. -
Welke film heeft je diep ontroerd?
Ook daarvoor moeten we een hele tijd terug... ik vind Les enfants du paradis eigenlijk de allerprachtigste film die ooit is gemaakt. Het verhaal vertelt over de tragische liefde tussen Baptise, een mimespeler, en Garance, een actrice. De film geeft een ontroerend beeld van het ongemak en het onvermogen van mensen. En ik heb mijn ogen uit mijn kop gehuild bij Cyrano de Bergerac met Gérard Depardieu. Wát een acteur! En sowieso een prachtig verhaal natuurlijk, van Edmond Rostand. Depardieu speelde de titelrol echt ontzettend goed. -
Welke film associeer jij met verliefdheid?
Hahaha, verliefdheid! Ehm... ik weet nog wél dat ik als puber La ronde zag, van Max Ophüls. Naar het stuk Reigen van Arthur Schnitzler, met Simone Signoret in de rol als prostituee. Later is die film opnieuw gemaakt door Roger Vadim, met Jane Fonda. Het verhaal vertelt over een aantal affaires in het Wenen van 1900. Iedereen doet het met iedereen. Ik weet nog precies wat ik dacht toen ik die film zag: "Als de liefde zó cynisch is, dan hoeft het van mij niet." Achteraf bleek het ook zo te zijn. Maar tóch trap je er elke keer weer in. Dat is ook het herkenbare in La ronde. -
Wat is de engste film die je kent?
Als er ook maar íets engs in een film zit, dan ga ik er niet naar toe. Ik ben als de dóód voor horror! Spelen in een griezelfilm lijkt me trouwens wel een keer ontzettend leuk. Een beetje rommelen met bloed... ja, dat zou ik heel graag nog wel een keer willen! Ik hou trouwens wel heel erg van thrillers. Ik vond Klute ontzettend spannend, met Jane Fonda en Donald Sutherland. Een heel goed verhaal ook: dat is toch de basis van een spannende thriller. Maar de beste in dit genre is en blijft natuurlijk Hitchcock. Eigenlijk alles wat hij heeft gedaan is goed. -
Wat is de beste actiefilm die je kent?
Pfffff... ik ben niet zo'n actietype eigenlijk. Nee, ik zou het echt niet weten, sorry. Tenzij je It's a Mad Mad Mad Mad World actie mag noemen? Of de officieuze opvolger, The Great Race met Tony Curtis en Jack Lemmon, daar heb ik me ook prima mee geamuseerd. Maar nee, dat is ook geen actie. Rampenfilms doen me helemaal niets. Maar ook hier geldt wel: Ik zou dolgraag nog een keer willen mee spelen in zo'n film! Met Flodder hebben we wel een paar spectaculaire actiescènes gehad, ja. Die achtervolging met dat op hol geslagen SRV-busje vond ik heel erg geslaagd, zowel om te doen als om te zien. Het leukste was dat ik zélf de wagen mocht rijden - die dus écht geen remmen had! En ik had nog nooit van mijn leven in een vrachtwagen gereden. Dat was érg spannend. -
Wat is de beste film die je kent?
Dat is toch echt Les enfants du paradis. Die film kan ik niet vaak genoeg zien: hij is simpelweg prachtig. Maar ik vind dit wel een hele moeilijke vraag om eerlijk te beantwoorden. Er zijn zoveel schitterende films gemaakt... door één titel te noemen, doe je zoveel onrecht aan zoveel andere. -
Wat was jouw mooiste filmervaring?
Dat was tijdens de opnames van Flodder in Amerika: ik heb toen iets heel bizars meegemaakt met een bedelaar op Times Square. Als Ma Flodder moest ik op een gegeven moment een stuk pizza uit een vuilnisbak halen. Maar ik stond daar dus tussen de mensen die écht op straat moeten zien te overleven. Opeens stond er een bedelaar naast me: "Lady, is that yours?!" Ik heb hem toen dat stuk pizza maar gegeven: "Nee hoor, u mag hem ook best hebben." We raakten aan de praat: stonden daar opeens twee daklozen vrolijk met elkaar te ouwehoeren. De een mét salaris, de ander zonder. Dat vond ik wel erg geestig; al geneerde ik me een beetje dat ik uit die vuilnisbak stond te graaien terwijl hij het écht nodig had. -
Welke filmscène heeft op jou diepe indruk gemaakt?
Pffff... wéér zo'n vreselijke vraag! Ik zie nu in mijn hoofd zoveel titels langskomen... Nee, deze vind ik echt te moeilijk, sorry. Ik heb gewoon écht teveel films gezien in mijn leven. -
Wat is de eerste film die je je kunt herinneren?
Dat was Come on George! (Zet hem op, Sjors!) met George Formby, het was vlak na de Tweede Wereldoorlog. Formby was een komiek met een banjo; ik was tien jaar oud. Het was de eerste keer dat ik een bioscoop van binnen zag. Met mijn moeder en onze buurvrouw gingen we naar Tuschinski. Ik vond het geweldig! Maar ook vooral heel raar. Ik begreep eigenlijk niets van die hele film. -
Wat is je favoriete Nederlandse film?
Ook dat vind ik een hele moeilijke vraag eigenlijk... Het zijn er zoveel van, hè? Er is ook een groot verschil tussen films van vroeger en films van nu: wat nu wordt gemaakt is zoveel professioneler, en veel actueler dan vroeger. Dat is bijna onvergelijkbaar. Ik vond Nynke prachtig, heel mooi gemaakt. En Shouf shouf habibi! vond ik geweldig, omdat het heel goed aansluit bij deze tijd. -
Van welke film had jij zelf de hoofdrol willen spelen of de regie willen doen?
Ik weet het eerlijk waar niet. Vroeger wilde ik dolgraag een keer Medea spelen, maar daar ben ik echt te oud voor. Mijn grote voorbeeld is eigenlijk Simone Signoret in La vie devant soi. Dat vond ik een enorm ontroerende film: in zo'n veelzijdige, gelaagde rol zou ik erg graag mijn tanden nog een keer willen zetten. Eigenlijk alles wat zij gedaan heeft is ontzettend goed en uitdagend.
Filmliefde - Nelly Frijda
Geef jouw mening
De filmliefde van Nelly Frijda
Actrice Nelly Frijda (1936) heeft een enorme staat van dienst. Vanaf haar achttiende staat ze al op de planken, inmiddels dus meer dan vijftig jaar. Frijda begon in het cabaret van Wim Kan en speelde recent met Katja Schuurman en Astrid van Eck in het stuk Mijn huis uit! van Paul Haenen. Verder was de Amsterdamse te zien in meer dan dertig films en series, waaronder Keetje Tippel, Mama is boos!, De Johnsons, Mijn Franse tante Gazeuse, Ellis in Glamourland, Het Zwijgen en natuurlijk Flodder. De rol van de sigaarrokende moeke in de bloemetjesjurk maakte haar wereldberoemd in Nederland. In de theaters is de actrice onder meer te zien in de Nederlandstalige bewerking van Steel Magnolias.
Reacties (3)
-
- stienes
- zaterdag 4 november 2006
- 13:15
-
- Ivo Goedhart
- zondag 31 augustus 2008
- 21:44
-
- hennyvl
- zondag 7 november 2010
- 10:19
Lees alle reactieskent iemand onder de 30 eigenlijk die schitterende film die Nelly ook zo prachtig vindt? "les enfants du paradis". Natuurlijk nu gedateerd en langzaam maar toch nog zeer de moeite waard, vooral vanwege die mimespeler Jean Louis Barrault
Ze weet niet zo veel van films en heeft een slechte smaak.
smaken verschillen en is maar goed ook anders had iedereen de zelf de slechte films als you Ivo