-
Wat is de grappigste film die je kent?
In je jeugd maken de dingen meer indruk dan wanneer je, zeker als recensent, 'alles wel zo'n beetje gezien hebt.' Voor eeuwig in mijn geheugen gegrift als leukste scène aller tijden is er één uit Woody Allens Take the Money and Run. Woody probeert uit de gevangenis te ontsnappen door met een uit een stuk zeep gesneden pistool een bewaarder te gijzelen. Wanneer hij de binnenplaats oversteekt, begint het te regenen en verandert zijn 'pistool' in no time in een wolk van schuim. Leuker heb ik het niet meer gezien! Nou, vooruit: bij Fawlty Towers dan misschien. -
Welke film heeft je diep ontroerd?
Gek genoeg brengt het spel van Christopher Walken in David Cronenbergs The Dead Zone me nog steeds een brok in de keel. Jaren in coma liggen en dan bij het ontwaken constateren dat de liefde van je leven inmiddels een nieuwe vriend én een kind heeft: het is van een treurigheid die Walken, in die periode van zijn carrière althans, op het lijf geschreven leek. -
Welke film associeer jij met verliefdheid?
Fucking Åmål beschouw ik als één van de mooiste films over verliefdheid, omdat de liefde erin wordt verbeeld als iets alledaags, wat je bijna terloops overkomt en dat toch ook onvermijdelijk en groots is. -
Wat is de engste film die je kent?
Van de films die briljant op irrationele angsten inspelen, is de originele The Texas Chainsaw Massacre van Tobe Hooper nog steeds de meest angstaanjagende. Van de films die op rationele angsten - ziekte, aftakeling, dood- inspelen, blijven de vroege films van David Cronenberg (tot en met pakweg The Fly) het meest effectief. -
Wat is de beste actiefilm die je kent?
Mag Hitchcocks North by Northwest tot die categorie gerekend worden? En hoe zit het met Spielbergs Duel? Maar uitgaand van een modernere definitie van het begrip actiefilm is Die Hard waarschijnlijk toch de meest voor de hand liggende keuze. -
Wat is de beste film die je kent?
Once Upon a Time in the West. Vanwege het landschap, de barokke stilering (neem alleen al die extreem opgerekte beginscène; Sergio Leone leert je weer wat kijken is!), de thematiek (het einde van het wilde westen, de geboorte van de VS als moderne, kapitalistische natie) én de muziek van Ennio Morricone natuurlijk. -
Wat was jouw mooiste filmervaring?
Twee weken in afzondering in de Ardennen vertoeven voor de opnamen van de mislukte thriller State of Mind, waarvan ik het scenario had geschreven. Dat vervolgens dagelijks moest worden bijgewerkt om het vereiste quotum aan shots te halen. -
Welke filmscène heeft op jou diepe indruk gemaakt?
Ik ben geneigd de slotscènes van films binnen een uur nadat ze ik ze gezien heb te vergeten: dat overkomt me zelfs bij goede films. Onvergetelijk zijn daarentegen gebleken de eindes van Notorious (nazi Claude Rains mag niet mee in de auto met Cary Grant en Ingrid Bergman en loopt langzaam de trap van zijn huis op en zijn doodvonnis tegemoet); The Third Man (Alida Valli verlaat het kerkhof waar Orson Welles ligt begraven en keurt de wachtende Joseph Cotton geen blik waardig); The Good, the Bad and the Ugly (vanaf het moment dat Eli Wallach rondjes draait op het kerkhof en muziek en beelden tot een filmisch orgasme komen, zoals ik dat nooit meer heb mogen ervaren); The Conversation (afluisteraar Gene Hackman heeft op zoek naar een verborgen microfoon tevergeefs zijn hele appartement gesloopt, geeft het op en speelt een deuntje op zijn saxofoon); The Texas Chainsaw Massacre ('Leatherface' zwaait uit frustratie de kettingzaag rond boven zijn hoofd, nadat zijn laatste slachtoffer zojuist per pick-up truck heeft kunnen ontsnappen) en Festen (bij het familieontbijt na 'het uur der waarheid' de avond te voren, vraagt één van de zoons of vader zich van tafel wil verwijderen). -
Wat is de eerste film die je je kunt herinneren?
Als puber was ik verslingerd aan 'spektakelfilms' in het genre Ben Hur en The Ten Commandments. Ik herinner me een in m'n eentje ondernomen reis naar Amsterdam om er de horrorfilm Trog ('Het Beestmens') te gaan zien. En de eerste op tv aanschouwde film die een onuitwisbare indruk maakte, was de Doris Day-thriller Midnight Lace ('De stem in de mist'). -
Wat is je favoriete Nederlandse film?
In het algemeen vind ik dat ook het oude werk van Paul Verhoeven recht overeind blijft staan, dus inclusief Wat zien ik?. Wat een schwung heeft dat nog steeds! Maar Abel, Schatjes! en Spoorloos zijn ook sterk (van de laatste vooral het scenario). Tot mijn heimelijke, of liever gezegd obscure genoegens reken ik: Andy, bloed en blond haar, Een tip van de sluier, De pretenders en Field of Honor. -
Van welke film had jij zelf de hoofdrol willen spelen of de regie willen doen?
Als ik regie-ambities zou hebben, zouden regisseurs als Brian de Palma en David Lynch mijn carrière waarschijnlijk hinderlijk bijlichten. Met al even hinderlijke tussenkomst van de Fransen Louis Malle en Eric Rohmer. Maar ik schrijf liever, en dan houd ik het klein en bescheiden. Maar vooruit: op Dressed to Kill, Blue Velvet, Lacombe Lucien en Le genou de Claire zou ik reuzentrots zijn geweest.
Phil van Tongeren tipt Jan Blokker
Reacties (0)
Er zijn nog geen reacties.