-
Wat is de grappigste film die je kent?
Dat zijn er zoveel! Maar ik kies heel bewust voor Fanfare van Bert Haanstra. Die film moet je trouwens wel een beetje in zijn eigen tijd plaatsen: toen was het zó'n waanzinnig geestige film! Daarmee stal Haanstra in één keer de harten van alle Nederlanders. Het is echter niet meer mogelijk om met de blik van 1958 naar die film te kijken. Ik heb hem sindsdien ook niet meer terug gezien, ik durf niet in te schatten wat ik er nu van zou vinden. De film was zo grappig omdat mensen met al hun menselijke zwakheden en potsierlijke uiterlijkheden te kijk werden gezet. Dat principe is eigenlijk niet veranderd sinds de stomme film: uiteindelijk lachen we eigenlijk altijd om onszelf. -
Welke film heeft je diep ontroerd?
Ontroering kent vele varianten, en er zijn veel emoties die erg op ontroering lijken. Maar een van de beste Nederlandse films ooit vond ik ook heel erg ontroerend: Van de koele meren des doods, naar de roman van Frederik van Eeden. Die film toont pure ontroering. Het is natuurlijk een heel dramatisch liefdesverhaal. Wat mij vaak ontroert in een film zijn de diepe emoties van een mens die die film weet te tonen. Van de koele meren des doods is daar voor mij erg goed in geslaagd. -
Welke film associeer jij met verliefdheid?
Un homme et une femme van Claude Lelouch uit 1966. De hoofdrollen werden prachtig vertolkt door Anouk Aimée en Jean-Louis Trintignant. Het is wezen een heel simpele film, over het klassiek geval van een man en een vrouw die van elkaar gaan houden. Dat gaat eerst niet goed, en later toch wel: uiteindelijk overwint de liefde alles. Net als in het echte leven. -
Wat is de engste film die je kent?
Ik ben niet zo van enge films. Ik herinner me wel dat ik erg genoten heb van The Birds van Alfred Hitchcock. Dat gezinnetje dat wordt belaagd door die enorme zwem vogels die het huis binnen weet te dringen: ontzettend angstaanjagend op een manier zoals alleen Hitchcock het kan. Ik ben niet zo'n thrillerfan, tenzij de film heel bijzonder is. Dat gevoel had ik met The Birds, maar recenter ook met The Silence of the Lambs bijvoorbeeld. -
Wat is de beste actiefilm die je kent?
Ook deze was niet makkelijk voor mij. Maar ik kies voor Ocean's Eleven. En dan niet die laatste, maar de eerste, uit 1960. Toen ik hem zag, was ik op een leeftijd dat ik mij heel erg identificeerde met al die stoere mannen. Dean Martin, Frank Sinatra. Sammy Davis jr. - dát waren echte mannen! En ze spraken stoeremannen-taal, en deden van die stoeremannen-dingen! Dat was puur heldendom. Ik wilde toen zó graag bij die groep horen. Over het algemeen is dit trouwens niet het type films dat ik kijk. Ik heb meestal iets tegen rampenfilms rond zinkende onderzeeërs of neerstortende vliegtuigen. -
Wat is de beste film die je kent?
Ook hier moet ik er een uit velen kiezen. The Silence of the Lambs was bijvoorbeeld heel erg goed. Maar ik kies heel bewust voor One Flew Over the Cuckoo's Nest. Dat vond en vind ik namelijk zo'n fantastische acteursfilm. Sommige films zijn goed door een fantastisch verhaal, andere films door de spectaculaire manier van het in beeld brengen van de scènes. En sommige films vallen op door het weergaloze acteren. Ik heb veel met acteren, ik ben ook voorzitter van Toneelgroep De Appel in Den Haag. Dus daarom kies ik voor deze film: omdat hij zo ronduit subliem is geacteerd. -
Wat was jouw mooiste filmervaring?
Dat was het zien van Ascenseur pour l'échafaud van Louis Malle uit 1958. Die prachtige hoofdrol van Jeanne Moreau zal ik trouwens ook nooit vergeten. Maar dat was niet de reden dat die film voor mij zo bijzonder is. Dat komt namelijk door de indrukwekkende muziek van Miles Davis: Ascenseur was de eerste film waarvoor hij ooit de soundtrack schreef. Los van het feit dat Miles Davis een briljante componist is, zeg ik dit ook omdat in de hele filmwereld, en al helemaal daarbuiten, filmmuziek vaak wordt onderschat. Het maakt zó'n wereld van verschil of je een film ziet met muziek eronder of niet. Daar staan veel mensen veel te weinig bij stil. Ascenseur pour l'échafaud is sowieso een prachtige film. Maar wat beklijft, is toch die muziek. Ik heb die filmmuziek vroeger zelf ook wel eens gespeeld trouwens. Dit is niet voor niets één van de nummers waar Miles Davis echt naam mee heeft gemaakt. -
Welke filmscène heeft op jou diepe indruk gemaakt?
Dat zijn alle massascènes uit The Lord of the Rings: The Return of the King. Ik had deel 1 en 2 niet gezien, maar was toevallig uitgenodigd voor de Nederlandse première van het derde deel. Ik heb oprecht ademloos zitten kijken, alsof ik naar een goochelaar zat te staren die massa's levende konijnen uit zijn hoed stond te toveren. Die massascènes zijn zó immens spectaculair! En ik heb dus oprecht géén idee hoe ze dat doen! Voor mij is het pure tovenarij, dat soort films. Maar over het algemeen is ook dit trouwens niet het type films dat ik kijk. -
Wat is de eerste film die je je kunt herinneren?
Dat weet ik niet meer precies. Dat zal ongetwijfeld Sneeuwwitje geweest zijn of zo, zoals bij ieder mens. Ik kan me nog wél de eerste film herinneren die echt diepe indruk op me heeft gemaakt. Dat was The Robe met Richard Burton, uit 1953. Het was een aardige Romeinse spektakelfilm, maar het was vooral de eerste film ooit die op Cinemascope-formaat werd gedraaid. Dat was onwaarschijnlijk in die tijd! En daarom zo indrukwekkend, zeker voor het jongetje dat ik toen was. -
Wat is je favoriete Nederlandse film?
Ik denk dat ik hier toch Van de koele meren des doods van Nouchka van Brakel noem. Ik kan niet goed uitleggen waarom, het is heel erg een kwestie van gevoel. Die film heeft grote indruk op me gemaakt: het is een aangrijpend verhaal, prachtig in beeld gebracht, goed geacteerd. De emoties van de personages kwamen op mij onwaarschijnlijk goed over; ik voelde echt met ze mee. Meer recent heb ik trouwens net zo hard genoten van de film Simon van Eddy Terstall. Ik heb Simon mogen zien op de premièreavond van het Nederlands Filmfestival: de hele zaal zat aan het einde te snotteren. Ik vond dat een indrukwekkend moment. Het is ook een enorme verdienste voor een regisseur als je dat daadwerkelijk voor elkaar krijgt. -
Van welke film had jij zelf de hoofdrol willen spelen of de regie willen doen?
Ik ben altijd razend jaloers op mensen die tekenfilms kunnen maken, bijvoorbeeld tekenaars voor de Walt Disney-studio's. Ik kan zelf nog geen rechte lijn tekenen. Maar het lijkt me echt geweldig als ik dat wél zou kunnen. Ja, dat had ik toch wel heel erg graag gekund.
Filmliefde - Hans Dijkstal
Geef jouw mening
De filmliefde van Hans Dijkstal
Hans Dijkstal (1943-2010) was in het kabinet Kok I vice-premier en Minister van Binnenlandse Zaken voor de VVD. Van 1998 tot 2002 was hij fractievoorzitter voor zijn partij in de Tweede Kamer. Na de verkiezingsnederlaag in 2002 verliet hij de politiek, waarna hij tientallen functies bekleedde, waaronder het voorzitterschap van het Nederlandse Filmfonds. Hans Dijkstal overleed op 9 mei 2010 na een lang ziekbed.
Reacties (0)
Er zijn nog geen reacties.