-
Wat is de grappigste film die je kent?
De films met Laurel & Hardy. Je moet daarvoor wel in de stemming zijn, maar ik vond ze wel geestig. En To Be or Not To Be van Ernst Lubitsch vond ik ook erg geestig. Ik wist daarvan helemaal niet van tevoren dat het een komedie was. Daarom was het een complete verrassing voor me. Verder weet ik het niet. De films die echt gemaakt zijn om te lachen vind ik meestal niet leuk. De films met Louis de Funès en Jerry Lewis vind ik een minuut leuk en daarna ben ik gewoon verzadigd. Dat is niet echt mijn soort humor. -
Welke film heeft je diep ontroerd?
Toen ik veertien was zag ik Spartacus. Het einde van die film hakte er bij mij in. Dat vond ik erg aangrijpend. Rond die tijd had ik dat ook met een scène in Lawrence of Arabia. Het zijn filmervaringen uit mijn jeugd. Dan ben je onschuldig en dan hakken dat soort dingen er meer in. Als ik ze nu terugzie, dan is dat veel minder. Maar ik vind beide films nog steeds prachtig. De films die in het begin van je leven de meeste indruk maken, die verloochen je eigenlijk nooit meer. -
Welke film associeer jij met verliefdheid?
Lost in Translation vond ik een mooie film. Die heeft iets met verliefdheid te maken, maar die is ook heel erg goed door de acteurs. Iedereen heeft het dan wel over Bill Murray, niet onterecht, maar dat meisje (Scarlett Johansson) was ook geweldig. Als het een lelijk, puisterig wicht was geweest, dan kon je die film zo in een vuilnisbak gooien.
Romantische films zeggen me eigenlijk helemaal niets. Wanneer je in een romantische bui bent, dan kun je eigenlijk alles wel zien. Wel kan ik gefascineerd raken door een mooie vrouw in een film. Claudia Cardinale bijvoorbeeld in Once Upon a Time in the West. En Marilyn Monroe natuurlijk in Some Like It Hot. Die scène dat ze Tony Curtis probeert te verleiden in die doorzichtige jurk, dat is echt geil. Niet erotisch, maar gewoon bloedgeil. Alle vroege herinneringen die iedereen heeft aan film zijn meestal een mooie actrice of acteur waar je helemaal van in de ban raakt. Dat is toch een van de geheimen van film. -
Wat is de engste film die je kent?
Ik was zestien toen ik voor de eerste keer Psycho zag. Dat vond ik doodeng. Ik wist toen niet eens dat dat soort films bestonden. Dat hakte er echt in. En Deliverance natuurlijk. Dat is echt een favoriete film van me. Die film heb ik wel een stuk of acht keer gezien. Die heeft me ook echt geïnspireerd, bijvoorbeeld bij De Noorderlingen, zonder dat je er echt op terug kunt wijzen. Er is ook een film van Henri-Georges Clouzot, Les diaboliques. Daar zit een plotwending in, waar ik kippenvel van kreeg ik kippenvel.
Maar toch ga ik niet naar horrorfilms. Halloween vind ik bijvoorbeeld niet eng. En zombiefilms zeggen me ook niets. Ook ben ik niet gevoelig voor dromerige, surrealistische enge films als The Shining. Het is wel een goede film door de stijl en gebruik van camera en kleuren, maar toch vind ik het niet angstaanjagend. Mijn vrouw daarentegen vindt dat weer het allerengst wat er is. -
Wat is de beste actiefilm die je kent?
-
Wat is de beste film die je kent?
Als ik naar de film ga, dan wil ik op losse schroeven gezet worden. Daarom vind ik Amarcord van Federico Fellini een prachtfilm. En Fargo is ook een te gekke film. Once Upon a Time in the West en de films van Jean-Pierre Melville zijn fantastisch. Een paar films van Luis Buñuel zijn fenomenaal. Veel zeventiger jaren films bewonder ik zoals Themroc en La grande bouffe, allebei met Michel Piccoli. Ook Five Easy Pieces met Jack Nicholson. Maar ik vind ook die eerste film met Dustin Hoffman, The Graduate, een geweldige film. Die is goed gedraaid, er wordt goed in geacteerd. -
Wat was jouw mooiste filmervaring?
-
Welke filmscène heeft op jou diepe indruk gemaakt?
In Fanny & Alexander van Ingmar Bergman zit een scène waarin de jongen Alexander getuchtigd wordt door zijn stiefvader. Dat is een ijzingwekkend goede scène. Ik vind die film, op dat tweede droomachtige deel na, geweldig, terwijl ik helemaal niet zo van Bergman houd. Integendeel, Scenes uit een huwelijk vond ik afgrijselijk. Herfstsonate vond ik niet om door te komen. Maar die vingerhoedscène in Fanny & Alexander. Die is zo fascinerend, want die jongen wordt over de tafel heen gelegd met zijn broek naar beneden. En dan is er een huishoudster, met zo'n ijzingwekkend papierwit gezicht, met een vingerhoed aan haar vinger. Waarschijnlijk was ze daarvoor aan het handwerken. Ze loopt naar de tafel toe en drukt haar hand met die vingerhoed in de nek van die jongen om zijn hoofd naar beneden te houden, waarop de stiefvader de jongen stokslagen begint te geven. Die vingerhoed is voor mij zo dubbelzinnig, want doet ze dat uit wreedheid of leidt ze die jongen af van de pijn met zo'n koud object tegen zijn nek? Het is misschien een troostrijk gebaar, terwijl het er heel wreed uitziet. Dat is een heel vreemde combinatie, waar je geen vat op krijgt. Dat vond ik heel sterk. -
Wat is de eerste film die je je kunt herinneren?
Als kind ging ik naar een speeltuinvereniging. Daar werden films met Laurel & Hardy vertoond en ook films met die vervelende mannen Roy Rogers en Harry Langdon. En als er iets speciaals was op school, dan kreeg je een film te zien. Dat was dan meestal Le ballon rouge. Die heb ik nog recentelijk gezien en dat blijft een prachtfilm, echt een goede kinderfilm. Het gaat over een jongen die een vriendschap krijgt met een rode ballon, die hem achtervolgt. Waar hij ook loopt, die ballon gaat altijd achter hem aan. -
Wat is je favoriete Nederlandse film?
Ik heb altijd wel een grote liefde gevoeld voor een paar films van Bert Haanstra, namelijk De stem van het water en Alleman. Alleman is nog steeds erg goed. Alleen de voice-over van Simon Carmiggelt kun je wat mij betreft eruit halen. Die is een beetje te dienstbaar naar de toenmalige kijker. De Overval en de oude versie van Ciske de rat vond ik goede films. Alleen heb ik die twee films jaren geleden gezien en daarna nooit meer. Indertijd vond ik Spoorloos een sterke film, in tegenstelling tot de remake. Die was gewoon gênant. En van de afgelopen tijd vind ik Van God los en Wilde Mossels erg sterk en persoonlijk. -
Van welke film had jij zelf de hoofdrol willen spelen of de regie willen doen?
Dat weet ik niet gauw. Ik kan me wel vaag herinneren dat ik een film zag met een idee dat ik ook had willen hebben. Ik had het dan wel anders gemaakt. Maar ik kan alleen geen voorbeeld noemen.
Filmliefde - Alex van Warmerdam
Geef jouw mening
De filmliefde van Alex van Warmerdam
Alex van Warmerdam (1952) is bekend als een van de beste film- en theatermakers van Nederland. Hij acteert, regisseert en schrijft producties voor zijn theatergroepen Orkater en De Mexicaanse Hond. In 1986 maakte hij een sensationeel filmdebuut met Abel. Daarop volgden eigenzinnige films als De Noorderlingen, De jurk en Ober.
Reacties (0)
Er zijn nog geen reacties.