-
Wat is de grappigste film die je kent?
De eerste keer dat ik Jim Carrey bewust zag was in The Mask, absoluut geestig. Maar ook Leslie Nielsen en Eddie Murphy zijn af en toe écht grappig. Het laatst heb ik gelachen om Romance & Cigarettes van John Turturro. -
Welke film heeft je diep ontroerd?
Teveel om op te noemen! Als je het overlopen van mijn traanbuizen tenminste als graadmeter moet nemen. Je kan het zo stupide niet bedenken, maar als de makers willen dat ik jank, jank ik. Kinderen, dieren, ziektes, dooien, afscheid, terugvinden, ruzie bijleggen, hervonden contact, noem het maar op! Ook als ik me op een gruwelijke manier gemanipuleerd voel tot emotie gaan die kranen open. Toen ik voor het eerst naar een persvoorstelling van een film ging, dus met louter filmjournalisten ruim verspreid in de zaal, zat ik vreselijk te worstelen met het ophalen van mijn neus toen ik hoorde dat ik duidelijk de enige was... -
Welke film associeer jij met verliefdheid?
In de film Don't look now zit een liefdesscène tussen Julie Christie en Donald Sutherland, de twee hoofdrolspelers. Ik zat met mijn toenmalige vriendje in de zaal. Bij de bewuste scène sprongen mij de tranen in de ogen en voelde ik me ook erg gegeneerd. Die tranen omdat dit filmdoekenechtpaar het in hun gespeelde liefde er beter vanaf bracht dan ik met dat klotevriendje van me en die gegeneerdheid, omdat ze de liefde bedreven achter gesloten hoteldeuren en ik daarbij niet naast hun bed hoorde te staan: het voyeurisme dat me een ongemakkelijk gevoel gaf. Eigenlijk is dat gevoel nooit weggegaan, dat gevoel van voyeurisme. De laatste tien jaar los ik dat op door op ieder moment van gekus in een film, te zoenen met mijn geliefde, die dezelfde voyeuristische ongemakkelijkheid ervaart... Later hoorde ik trouwens dat Christie en Sutherland tijdens het draaien van de film in kwestie ook écht een relatie kregen, wat die liefdesscène natuurlijk een apart tintje geeft. Ergens anders las ik dat het de allereerste scène was die ze moesten draaien. Geheel en al 'à l'improviste' en dat vooral Christie daar nogal verlegen mee was. -
Wat is de engste film die je kent?
O, wat voelde ik me ellendig van Straw Dogs! Wat een vreselijke paranoia! En ik had net daarvoor Easy Rider gezien en was al zo geschokt door het onrecht en de willekeur in die film. Ik heb de VS daarna altijd ontzettend eng gevonden. Maar gewoon 'eng-eng' is natuurlijk The Shining, die ik daarom nog nooit helemaal uitgekeken heb. Dat ronddraaiende hoofd van Linda Blair in The Exorcist heb ik ook nooit kunnen vergeten trouwens. -
Wat is de beste actiefilm die je kent?
Bij actiescènes ging ik meestal plassen of wat te drinken halen thuis. Die eindeloze vechtpartijen of achtervolgingen in auto's: gááááááp. Ik zeg heel bewust 'ging', want hoe ouder ik word, hoe meer ik ze kan waarderen. The Matrix: prima actiescènes! En in The Matrix Reloaded zat een fantastische achtervolging op een snelweg: knap knap knap! En in Casino Royale zat een weergaloos gechoreografeerde achtervolging op een bouwsite in Madagaskar! Of dat ballet van die bolide van Bond die zijn vriendin moet ontwijken: wauw! Maar meestal vind ik nog wel de actiescènes in welke film dan ook te lang. Alhoewel: de achtervolgingscène in Children of Men niet - die was elke seconde weergaloos. Ik had het gevoel dat ik hem persoonlijk meebeleefde. -
Wat is de beste film die je kent?
Ik vind films die iets groters over het leven/ons bestaan duidelijk maken en nog steeds 'entertaining zijn' het best. Films waarin goed en kwaad niet naast elkaar staan, maar dwars door elkaar heen lopen. Apocalypse Now blijft indruk maken en toont mij de waanzin van oorlog. Blijft toch een mannenzaak (in deze film). Een film die ik ook nooit uit m'n hoofd gekregen heb is One flew over the Cuckoo's Nest: wat is gek? Wie is de buitenstaander? Maar zo'n film als Pulp Fiction vond ik óók een topervaring: het spelen met de filmvorm en -conventies zélf, een wereld in een wereld bouwen. Lost in Translation vond ik bijzonder, omdat mijn fantasie ruim baan kreeg en het iets prachtigs illustreert: de kracht van het onvervulde verlangen. Maar ook zo'n bitter/komische film als Happiness verzoent mij met het leven. Van de film Fanny och Alexander van Ingmar Bergman kon ik niet accepteren dat ie afgelopen was! Die mocht eeuwig doorgaan, want ik wenste geen afscheid te nemen van deze familie. Ik stop, want er komen steeds meer titels boven! -
Wat was jouw mooiste filmervaring?
Shit, mijn mooiste filmervaring. Dat moet dan zijn die keer dat ik de gehele film heb zitten/liggen zoenen achterin. En hij had een baard van een paar dagen en ik die nacht een schrale kin... je begrijpt dat de filmtitel me volledig ontschoten is, maar dat ik ook de naam van de jongen in kwestie vergeten ben, is natuurlijk een kwalijke zaak. Verder iedere keer als in de bioscoop de lichten doven en alle 'voorheisa' begint. Tijdens persvoorstellingen in het oude zaaltje van A-Film volgde er altijd zo'n megalomane knal voordat de film eindelijk vertoond kon worden. Mooi, die spanning opvoeren: vol verwachting klopt dan altijd mijn hart... -
Welke filmscène heeft op jou diepe indruk gemaakt?
Alle scènes uit de films die ik bij de vorige antwoorden heb genoemd. -
Wat is de eerste film die je je kunt herinneren?
Bij de nonnen op de Mariaschool keken wij in de gymzaal naar Le ballon rouge (De Rode Ballon). Diep onder de indruk was ik. We hadden thuis geen tv, maar gingen drie, vier keer per jaar naar de Cineac. Let wel: lopend. Tien kilometer van Kijkduin naar de Haagse binnenstad! In de Cineac draaide een doorlopend filmprogramma met onder meer het Polygoonjournaal, veel Tom & Jerry en Mickey Mouse en zo. -
Wat is je favoriete Nederlandse film?
Cloaca van Willem van de Sande Bakhuyzen vond ik erg goed, zowel op het toneel als in de filmversie. En de meeste Nederlandse kinderfilms zijn uitstekend! De oude films van het Werktheater zijn ook prachtig: Opname van Erik van Zuylen, of Een zwoele Zomeravond. Ook Het Teken van het Beest met Gerard Thoolen vond ik ijzersterk. Eigenlijk zijn het allemaal acteursfilms, zie ik nu. -
Van welke film had jij zelf de hoofdrol willen spelen of de regie willen doen?
Geef mij maar radio, want dat kan ik lekker (bijna) in m'n eentje doen.
Filmliefde - Adeline van Lier
Geef jouw mening
De filmliefde van Adeline van Lier
Adeline van Lier (1956) studeerde van alles (grafische vormgeving, toneel, Nederlands), maar maakte niets af en meestal kom je dan bij de radio/tv terecht.
Voor de VPRO presenteerde ze samen met IJf Blokker Puur Natuur en voor de VARA het eerste clipprogramma in Nederland: De Clipparade. Daarna volgden meer jeugdprogramma's zoals Afwas in de IJskast (de voorloper van Het Klokhuis) en Antipasta (met Michiel Romeyn). Ruim vijftien jaar geleden maakte ze de overstap naar de radio, waar ze zich toelegde op kunst en cultuur. Momenteel presenteert Van Lier iedere zondag- op maandagnacht De Nacht van het Goede Leven op Radio 1.
Reacties (0)
Er zijn nog geen reacties.