Ik lach niet zo snel om films. Een film die destijds volgens mij aardig geflopt is, was Het 14e kippetje, van latere prijzenmagneet Hany Abu-Assad, naar een scenario van Arnon Grunberg. Op de een of andere manier krijgen die overduidelijke Grunberg-dialogen een merkwaardig absurde twist als ze worden uitgesproken door (semi-)bekende acteurs. Vooral Peer Mascini, Cecile Heuer en Dirk Zeelenberg droegen de teksten alsof ze ze in het dagelijks leven ook zo uit zouden kunnen spreken. Daar heb ik vrij hard om moeten lachen. 'Mag ik vragen hoe oud u bent?' 'Nee, dat mag u niet.' 'Oh, kijk eens aan, kijk eens aan.'
Welke film heeft je diep ontroerd?
Festen van Thomas Vinterberg. Dankzij de Dogma '95-regels word je op zo'n manier in de film gezogen, dat je het idee krijgt dat je zelf op het feest aanwezig bent, met alle consequenties van dien. Het ontroerendst aan de film is niet de Grote Onthulling, maar de manier waarop het feest doorgaat. Vraag mensen wat ze zouden doen in zo'n geval en iedereen zegt: 'weglopen, het aan de orde stellen, helderheid zoeken'. Maar zo werkt het niet. Alle gasten op het feest beleven een collectieve shock en het enige dat ze nog kunnen doen is doorfeesten, ijs eten en liedjes zingen. Erg ontroerend.
Welke film associeer jij met verliefdheid?
Garden State, van en met Zach Braff. Of het komt door het karakter of de film of de manier waarop het verhaal verteld wordt weet ik niet, maar zodra Natalie Portman verschijnt is er weinig plaats voor iets anders dan verliefdheid. De ontmoetingen tussen Largeman en Sam (Portman) zijn op zo'n manier weergegeven dat je helemaal snapt op welk moment en waarom de hoofdpersoon verliefd wordt.
Wat is de engste film die je kent?
Ik kijk weinig enge films. Ik heb The Ring per ongeluk gekeken en die vond ik best eng, maar vergelijkingsmateriaal heb ik dus niet echt.
Wat is de beste actiefilm die je kent?
Ik weet niet of het actie is, maar ik ben ook al niet zo thuis in de actie. Back to the Future 1 ,2 en 3 keek ik wel samen met mijn broers tot we ze uit ons hoofd kenden. Nog altijd als we samen zijn begint er wel weer iemand: 'You're not thinking four-dimensionally, Marty!!'
Wat is de beste film die je kent?
Garden State, een film uit 2004, geschreven, geregisseerd en de hoofdrol voor Zach Braff. Ik ken films die grappiger zijn, films die me meer leren, films met mooiere mensen, films die meer ontroeren, films die dieper ingaan op levensbeschouwelijke zaken, maar geen enkele film mixt deze ingrediënten tot een film die ik inmiddels meer dan dertig keer heb kunnen kijken zonder me te vervelen. Waar het aan ligt weet ik niet, maar een betere graadmeter voor 'de beste film' dan het aantal keer kijken zonder te vervelen ken ik niet.
Wat was jouw mooiste filmervaring?
Toen ik op school zat, was ik een vrij succesvol spijbelaar. Het liefst op zo'n manier dat niemand er achter kwam en ik geen naam kreeg als spijbelaar. Één van de dingen die ik graag deed tijdens het spijbelen of schoolziekte was het kijken Ferris Bueller's Day Off, met Matthew Broderick. Ferris durfde net iets meer, had slimmere plannetjes, technologische vindingen (vooral veel met telefoons) en daarbovenop ook nog een knappe vriendin. Elke keer leerde ik meer van hem! Het grappige is dat ik nog heel vaak onbewust zijn oneliners 'denk' of de liedjes uit de film neurie. Gelukkig heb ik inmiddels iemand gevonden die deze FBDO-obsessie met me deelt.
Welke filmscène heeft op jou diepe indruk gemaakt?
Toch weer een scène uit Festen. Er zit een moment in de film waarin het nacht is en de gasten (proberen te) slapen. De film snijdt van kamer naar kamer, er klinkt een telefoon, dialogen worden gefluisterd, mensen zijn met kleren aan in slaap gevallen in verkeerde bedden etc. Geen specifiek afgeronde scène, maar een geweldige filmcollage van hoe nachten na ingrijpende feesten kunnen zijn. In Hollywood-films zou zoiets nooit voorkomen.
Wat is de eerste film die je je kunt herinneren?
The Blue Lagoon. Er zullen vast wel Disney-films voor hebben gezeten, maar die zijn verdwenen uit mijn geheugen. Waarom ik me deze nog kan herinneren is omdat ik weet dat de lerares van groep 3 langskwam om met mijn ouders over mijn voortgang te praten en ze mij met open mond aantroffen in de huiskamer, kijkend naar The Blue Lagoon. Ik ben naar bed gestuurd en ik ben eigenlijk nog altijd benieuwd hoe dat gesprek toen is verlopen. Maar dat zal vast niemand zich meer kunnen herinneren.
Wat is je favoriete Nederlandse film?
Cloaca. Natuurlijk oorspronkelijk een toneelstuk, maar door Willem van de Sande Bakhuyzen geweldig vertaald naar film. De scripts van Maria Goos zijn ongeëvenaard en als je ook nog eens de vier beste Nederlandse acteurs van hun generatie gebruikt, dan kan er weinig misgaan. En dat is ook niet gebeurd.
Van welke film had jij zelf de hoofdrol willen spelen of de regie willen doen?
Garden State. De film bezit bijna alle ingrediënten die ik ook in mijn boeken probeer te stoppen: humor, ontroering, eenzaamheid, verlies, nieuwe en oude liefde etc. Alleen in de categorie 'hoop' ben ik niet zo'n held als Zach Braff.
Reacties (0)
Er zijn nog geen reacties.
Geef jouw mening
De filmliefde van Arjen Lubach
Arjen Lubach (1979) is schrijver. Zijn eerste roman Mensen die ik ken die mijn moeder hebben gekend verscheen afgelopen augustus bij Uitgeverij Meulenhoff. Verder is Lubach mede verantwoordelijk voor de satirische site www.burorenkema.nl, schrijft hij als freelancer teksten voor radio en televisie en speelt hij theatervoorstellingen bij cabaretgroep Op Sterk Water. (www.opsterkwater.nl)
Reacties (0)
Er zijn nog geen reacties.