-
Wat is de grappigste film die je kent?
Ik hou absoluut niet van grappige films. Ik ga er nooit heen in de bioscoop, ik huur ze nooit: ik vermijd bij voorkeur alles waar 'grappig' op staat. Maar één van de weinige waar ik echt enorm hard om moest lachen, is Top Secret!. Ik heb een enorme hekel aan films die grappig proberen te zijn, zoals Dumb & Dumber, of Scary Movie. Maar Top Secret! bereikt een flauwheidsniveau dat zó over the top is, dat de grappen opeens stuk voor stuk wérken. Een film waar ik recent heel hard om moest lachen, was Little Miss Sunshine. De grappen in die film komen voort uit échte personages, die échte dingen meemaken en échte emoties ondergaan. Al die andere komedies, of wat daarvoor door moet gaan, proberen allemaal enorm hard om grappig te zijn: dat werkt gewoon nooit. Die scènes met dat busje en die kapotte toeter in Miss Sunshine - dan kan je mij gewoon opvegen! Maar als je er langer over nadenkt, is het eigenlijk een intens treurige situatie. Dat hele niet-geslaagde gezin in zo'n aftandse auto om een meisje dat toch gaat verliezen naar een beauty-contest te brengen. Dan kan die kapotte toeter er óók nog wel bij. Eentje die trouwens ook in dat rijtje wél geslaagde komedies thuishoort, is Finding Nemo - al gelden voor tekenfilms sowieso weer andere regels. Wat overigens helemaal niets afdoet aan de brille van Nemo. -
Welke film heeft je diep ontroerd?
Laat ik eerst zeggen dat ik een ontzettende nicht ben als het gaat om ontroering: bij de begintune van All You Need Is Love moet ik al janken. Ik heb 350 dvd's in de kast staan, waarvan 250 stuks vrouwenfilms zijn - dat is mijn verborgen gebrek, vrees ik. Maar bij Mar Adentro van Alejandro Amenábar spoten de tranen echt uit m'n hoofd alsof ik m'n geliefde begroef: zo erg had ik het echt nog nooit gehad. Wat het precies was, weet ik niet: misschien het heavy onderwerp euthanasie dat heel erg luchtig en gewoon wordt behandeld. Maar bij die film brak ik volledig door midden: hartverscheurend. -
Welke film associeer jij met verliefdheid?
Ik vertelde je net al over al die afschuwelijke romkoms die ik thuis heb staan. Iedereen heeft zijn afwijking, dit is mijn lijk in de kast! Iedereen heeft zo'n eigenschap die hij of zij het liefst zo lang mogelijk verzwijgt. Maar voor films als Four Weddings and a Funeral, Notting Hill of vooral Love Actually kan je mij echt wakker maken. Die scène waarin die jongen Keira Knightley met die borden laat zien wat hij écht voor haar voelt... dat is toch geweldig!? Een minder bekende film in deze categorie is trouwens Non ti muovere (Don't move), een Italiaans drama met Penélope Cruz als hoertje die het hoofd van een chirurg op hol brengt. Won-der-schoon, echt! Ik schaam me er trouwens totaal niet voor dat ik enorm van dat soort films hou. Ik zie mezelf toch ook een beetje als de Love Actually van het Nederlandse cabaret. Je moet Tarantino's hebben, de genieën - zeg Kommil Foo, waar je stijl van achterover slaat. En je hebt de Love Actually's, die niets pretenderen maar waar je wél met een heerlijk gevoel en rode ogen vandaan komt. -
Wat is de engste film die je kent?
Daar moet ik er twee noemen: Se7en en Stephen King's It. Se7en staat echt boven aan mijn lijstje: het is één van de beste films die ik ken, maar zó óntzettend ziek! Ik ken geen ziekere film dan Se7en. Hij is prachtig gemaakt, briljante acteurs, geniaal script: echt álles aan die film klopt. Maar wát ziek! Ik heb hem exact zeven keer in de bioscoop gezien - dus misschien spoor ik ook niet helemaal hoor. Stephen King's It, naar het boek van Stephen King, is eigenlijk nog veel enger dan Se7en. Ik blijf het een benijdenswaardig concept vinden: je neemt iets dat leuk en lief is en maakt dáár iets engs van, in plaats van die eeuwige monsters of zombies. Je moet er maar op komen! En die clown ís eng: ik durf echt geen clown meer aan te kijken sinds die film. Ik durf zelfs geen ziekenhuis meer binnen te lopen, puur uit angst een cliniclown tegen te komen. -
Wat is de beste actiefilm die je kent?
Hier is maar één antwoord mogelijk: Top Gun. Omdat die film álles in zich heeft dat een goeie film eigenlijk moet hebben: helikopters, vliegtuigen, stoere mannen, schieten! Ik heb die film ook tachtig, negentig keer gezien inmiddels: ik ken álle dialogen helemaal uit m'n hoofd. Mijn eerste probeersels op het podium bestonden vrijwel volledig uit het naspelen van Top Gun: voor mijn eerste officiële optreden moest ik dat van mijn toenmalige regisseur allemaal schrappen. Maar ik ken ze nog steeds, minuut voor minuut. -
Wat is de beste film die je kent?
Le Fabuleux Destin d' Amélie Poulain: omdat het de ultieme feelgood-film is. Dát gevoel van díe film wil ik óók bewerkstelligen als ik op een podium sta. Ik móet die film elk jaar een paar keer kijken, anders voelt mijn leven niet compleet. Welke ik ook perse nog even wil noemen bij deze vraag, is de meest onderschatte film aller tijden: The Shawshank Redemption. Ook zo'n meesterwerk waar álles eigenlijk aan klopt - maar er ging toentertijd geen hond heen. Zeven Oscarnominaties, maar niets gewonnen - hoezo onrechtvaardig? En bovendien met mijn lievelingsacteur in de hoofdrol, die óók in Se7en zat trouwens: Morgan Freeman. Gaat dat allemaal zien! -
Wat was jouw mooiste filmervaring?
Dat is het kijken naar Band of Brothers, die prachtige serie van Steven Spielberg over de Tweede Wereldoorlog. Ik krijg echt een enorm zwaar gevoel van binnen als ik daarnaar kijk, een heel angstig gevoel, alsof ik ín de film zit. Ik heb dat gevoel ook als ik in de Ardennen rondloop. Of als ik foto's van Marlene Dietrich zie: ik ben er bijna van overtuigd dat ik in een vorige leven iets mee gemaakt heb dat erg lijkt op wat er in Band of Brothers gebeurt. Alsof er een cassettebandje in mij zit met een deel van een ander leven. Is dat vreemd? Misschien wel. Maar het gevoel is te sterk om te negeren. Misschien moet ik dat toch eens na laten kijken, of dat wellicht zou kunnen. -
Welke filmscène heeft op jou diepe indruk gemaakt?
Hier wil ik er graag twee noemen, allebei afkomstig uit het briljante hoofd van Quentin Tarantino. De eerste is de monoloog van Tarantino uit de film Sleep with Me, waarin hij uitlegt dat Top Gun één en al homo-erotiek is. Geweldig, wat heb ik dáár om gelachen! Je kan Top Gun daarna ook nóóit meer anders zien! Maar nog nét iets beter is de dialoog tussen Christopher Walken en Dennis Hopper in True Romance, waarin Hopper aan Walken uitlegt waarom Sicilianen van negers af stammen. 'They did so much fuckin' with Sicilian women, huh? That they changed the whole bloodline forever. That's why blonde hair and blue eyes became black hair and dark skin. You know, it's absolutely amazing to me to think that to this day, hundreds of years later, that, uh, that Sicilians still carry that nigger gene.' Als je zo'n conversatie kan schrijven... dan mag je heel erg trots op jezelf zijn, volgens mij. -
Wat is de eerste film die je je kunt herinneren?
Moonwalker van Michael Jackson! In de bioscoop van Zutphen, met een paar klasgenoten: we waren in die dagen allemaal idolaat van Michael Jackson. Ik heb die film toevallig laatst gekocht en weer eens terug gezien: holy shit, wat is dát slecht! Wát een onzinnige, hoogdravende, zinloze ijdeltuiterij! Echt, enorm jammer dat dát nou mijn eerste film heeft moeten zijn: zoiets kan je nooit meer veranderen hè. Verder kan ik me nog heel veel films van Danny Kaye herinneren: daar keken wij thuis op televisie altijd naar. -
Wat is je favoriete Nederlandse film?
Ik vond Ochtendzwemmers van Nicole van Kilsdonk een hele leuke film... of eigenlijk vind ik stiekem alles met Ricky Koole in de hoofdrol geweldig! Maar ik vond het hele concept van Ochtendzwemmers zo leuk: dat de karakters soms opeens in zingen uitbarsten. En natuurlijk Soldaat van Oranje. Niet alleen omdat het zo'n ontzettend knap gemaakt epos is, maar ook omdat dat studentenmilieu heel erg herkenbaar is. Er is niet veel veranderd in vijftig jaar tijd, kan ik je zeggen! Ik hou sowieso heel erg van Nederlandse films, ik kijk er graag en vaak naar. Het leukste vind ik van die 15 minuten-filmpjes, van net afgestudeerde regisseurs van de Filmacademie. Ze worden meestal op idiote tijdstippen uitgezonden, drie uur 's nachts of zo. Maar daar blijf ik dan echt wakker voor! Ik kan daar echt ontzettend van genieten. -
Van welke film had jij zelf de hoofdrol willen spelen of de regie willen doen?
Ik ooit gevraagd, maar ik heb vriendelijk bedankt: ik kan echt niet acteren. Dat was voor een rol in De scheepsjongens van Bontekoe, ik mocht een koksmaatje spelen. Ik begrijp wel waarom ze me graag willen hebben, maar ik ben iemand van 'schoenmaker blijf bij je leest'. Een heel basaal principe, maar ik heb nog geen enkel resultaat gezien dat het tegendeel bewijst. Herman van Veen, ik heb alle respect voor je theaterwerk, maar hou je bij je eigen dingetje! Ga ook niet aan tafel zitten bij een dagelijkse talkshow alsof je alle wijsheid in pacht hebt: we zijn cabaretiers! Wij beoefenen een vak, en dat vak vindt plaats op een podium, niet voor of achter een camera. Je moet niet iets proberen te doen dat je niet kan, heel simpel. Ik ben geen acteur en ook geen filmmaker. En de enige film die ik ooit had willen maken, ís al gemaakt: Amelie.
Jochem Myjer tipt Bert Visscher
Reacties (4)
-
- Kwinten
- zaterdag 26 mei 2007
- 12:13
-
- Mr. Picture
- zaterdag 19 januari 2008
- 17:07
-
- Ivo Goedhart
- woensdag 23 juli 2008
- 20:59
-
- Adamo Cappellacci
- woensdag 6 augustus 2008
- 15:39
Lees alle reactiesThe Shawshank Redemption de meest onderschatte film aller tijden?
Moet niet gekker worden..
scary movie en Dumb en Dumber zijn een stuk leuker dan Top Secret.
Een bijzondere filmliefde en goed verwoord.
Jochem moet Nederlands eerste filmkomiek worden. Dat hebben we in Nederland nog niet, ondanks pogingen van Andre van Duin en Toon Hermans, die ik allebei heel erg bewonder.
Ik denk dat Jochem heel hilarisch in films kan spelen en uitermate geschikt is als filmkomiek, die niet onder hoeft te doen voor een Adam Sandler,Dan Akroyd, Louis de Funes enz. Dick Maas, je moet toch Jochem bellen voor je nieuwe horror-komedie over Sinterklaas.