-
Wat is de grappigste film die je kent?
Waar gaat het dan om, de beste grappen of de film waar ik het hardste om gelachen heb? Ik twijfel tussen Fargo van de Coen-broers en Dumb & Dumber van de Farrelly's. In Dumb & Dumber zitten veruit de beste grappen ooit, maar die film op zich is niet zo heel bijzonder: het is vooral veel flauwigheid. Er zitten drie geniale grappen in die film, de rest van de film is een opmaat voor die drie grappen. Fargo is gewoon een geweldig grappige film, al zitten er eigenlijk helemaal geen grappen in die aan de definitie van het woord 'grap' voldoen. Toch werkt die film voortdurend op je lachspieren. Net als die scène in Pulp Fiction, wanneer John Travolta die jongen op de achterbank neerschiet en vervolgens met Samuel Jackson een discussie aangaat wiens schuld het is. Het is moderne klucht: vroeger gleed iemand uit over een bananenschil, nu schiet je iemand neer. -
Welke film heeft je diep ontroerd?
Central do Brasil van Walter Salles heeft mij echt diep ontroerd: wat een prachtige, geweldige film! En ook Cidade de Deus van Fernando Meirelles is heel erg bijzonder, wat dat betreft. Het heeft toch te maken met het volwassen worden en dat hele proces dat jongens van die leeftijd doormaken. Ik merk bij mezelf dat dat toch een gevoelig punt is als ik dat soort films kijk. Waarom dat is, durf ik niet te zeggen. Waarschijnlijk omdat het een soort universeel psychologisch thema: de overgang van kind naar man. Huilen bij films gebeurt me niet vaak, behalve bij hele slechte romantische films. Ik ben erg bevattelijk voor dat soort effectbejag. Ik had echt zitten snikken als een kind bij Father and Daughter van Michael Dudok de Wit: die zag ik toen ik net zelf vader geworden was. Toen vlogen de hormonen door mijn lichaam en was er niet zoveel voor nodig om tranen op te wekken. -
Welke film associeer jij met verliefdheid?
Ik zit te denken aan Grease - of is dat een heel flauw antwoord? Ik heb ook geen idee waarom ik dat doe trouwens: het is echt een associatie, geen beredenering. Ik was tien toen ik die film zag, blijkbaar heeft hij diepe indruk op me gemaakt. Er zijn ook wel films die ik gezien heb met mijn grote liefde en die ik niet meer vergeet trouwens: Forrest Gump bijvoorbeeld. -
Wat is de engste film die je kent?
Dat is toch wel The Exorcist, denk ik. Ik heb die film een keer gezien toen ik alleen thuis was én stoned: ik kon hem niet uitzetten! Ik dacht continu: "Ik moet hem uitzetten, ik moet hem uitzetten." Maar ik kón het gewoon niet. Ik wilde tóch verder kijken, en zien waar dat hoofd van haar in de volgende scène weer los zou zitten. Dat was vrij dramatisch, zeker toen ik er later nuchter aan terug dacht. Ik heb wekenlang niet alleen het huis uit gedurfd in het donker. Het is een verbazingwekkend goed gemaakte film, zelfs al is hij wel wat gedateerd. Blijkbaar raken die beelden iets heel fundamenteels in de mens. -
Wat is de beste actiefilm die je kent?
Ik kijk eigenlijk nooit naar actiefilms, dat genre interesseert me helemaal niet. Ik heb zelfs een hekel aan climaxen in films, dat stoort me echt hopeloos! Ik vind het zo'n gedoe om niets, want je weet dat het uiteindelijk tóch wel goed zal komen. Ik associeer actiefilms ook erg met Amerikaanse cinema, en die is over het algemeen erg voorspelbaar. Waar ik dus niet van hou. Telt 12 Monkeys als actiefilm? Nee? Jammer. Ik hou erg van alles waar Bruce Willis in zit - al heb ik me nog nooit tot de Die Hard-films kunnen zetten. Ik heb echter recent een nieuwe cinemathuissysteem geinstalleerd, dus misschien dat het er binnenkort toch maar eens van moet komen. -
Wat is de beste film die je kent?
Wat een moeilijke rotvraag. Ik heb dat ooit geprobeerd voor mezelf vast te stellen door een top 50 te maken. En daar dan weer de beste tien uit te kiezen - maar dat was heel erg moeilijk. Eigenlijk onmogelijk. Central do Brasil moet er in elk geval bij staan. En Cidade de Deus: ik hou erg van Mexicaanse cinema, blijkbaar. En als derde dan Requiem for a Dream van Darren Aranofsky. Een erg knappe, hippe, vaardig gemaakte, zwaar onderschatte film. Ik heb ook wel iets met drugsproblematiek: ik vond Trainspotting óók geweldig. Ik hou uberhaupt erg van films die slecht aflopen: dat is immers erg realistisch, in het leven loopt het uiteindelijk ook vaak slecht af. -
Wat was jouw mooiste filmervaring?
Dat is Peter en de vliegende autobus geweest, van Karst van der Meulen. Het was eigenlijk een hele suffe film: er vloog een betoverde kauwgombal in het midden van de bus en daardoor kon hij dus vliegen. Ik was een jaar of zes, zeven: het was magie! Ik stond echt stomverbaasd te kijken! Ik ben nu bijna veertig, maar nog steeds komen die beelden wel eens bovendrijven. Een bus die kon vliegen! Maar vermoedelijk is het als ik het nu terugzie een soort Nederlandse Plan 9 from Outer Space, met een bus aan touwtjes. Nee, ik geloof dat ik die film liever nooit meer terugzie, hahahaha! Ik hang niet zo naar het verleden, sommige herinneringen moet je maar gewoon laten rusten volgens mij. -
Welke filmscène heeft op jou diepe indruk gemaakt?
Dan noem ik een hele andere film dan The Exorcist of Peter en de vliegende autobus. Ik heb ontzettend moeten lachen om een scene in Meet the Parents, waarin Owen Wilson de grote rivaal van Ben Stiller speelt. Deze Kevin Rawley heeft op een gegeven moment een pergalo gemaakt uit hout, een heel fragiel ding dat later volgens mij ook in vlammen op gaat. Hij staat daar dan heel trots bij te kijken en vertelt zonder een greintje ironie dat hij dat ding uit één stuk hout heeft gemaakt. Ik vond dat echt een geweldige grap! In al zijn eenvoud erg goed bedacht. -
Wat is de eerste film die je je kunt herinneren?
Dat moet ook Peter en de vliegende autobus zijn geweest, denk ik. Ik weet nog dat we buiten voor de bioscoop stonden: we konden kiezen tussen een Asterix-film en die kauwgomballenbus. Ik betwijfel achteraf of Asterix zo'n onuitwisbare indruk op me had gemaakt. Een andere vroege herinnering die ik nog heb, is dat ik met een vriendinnetje naar Gone with the Wind ging. Die film dúúrde maar dóór, dat waren vier lange, lange uren. Er was geen airco in de zaal, en het was veel te licht, en we hoorden allemaal geluid van buiten: het was zo'n lief oud krakkemikkig filmzaaltje. Dat was om een andere reden een heel bijzondere filmervaring. -
Wat is je favoriete Nederlandse film?
Ik vond De avonden van Rudolf van den Berg een erg mooie film. Het is sowieso een prachtig boek, en Thom Hoffman is altijd een erg fijne acteur om naar te kijken. De sfeer die doorlopend in het huis hangt is echt meesterlijk getroffen. De avonden wedijvert wel met De Noorderlingen van Alex van Warmerdam trouwens, die vond ik óók zo ontzettend grappig! Nederlanders zijn erg goed in het weergeven van die pijnlijke, burgerlijke sfeer. Die sfeer zie ik nooit op die manier in buitenlandse films: in Italië is het altijd maar gezellig, in Frankrijk hebben ze altijd problemen met hun relaties. De enige die in de buurt komt is misschien American Beauty, maar die was weer minder grappig. -
Van welke film had jij zelf de hoofdrol willen spelen of de regie willen doen?
De rol van David Brent in The Office, absoluut! Wat een ontzettende klootzak is dat, maar wel een klootzak van wie je het pikt. Hufters spelen lijkt me sowieso veel leuker dan helden te spelen, of aardige mensen. Vooral als de hufters er mee weg weten te komen, zoals David Brent.
Filmliefde - Rob Urgert
Geef jouw mening
De filmliefde van Rob Urgert
Cabaretier Rob Urgert (1968) is tekstschrijver voor Dit was het nieuws, columnist voor het AD en medepresentator van het programma Onder de tram. Samen met Bastiaan Geleijnse geeft hij ook spoedcursussen humor, waarin het duo technieken van grappen maken probeert bij te brengen aan het publiek.
Reacties (1)
-
- Ivo Goedhart
- dinsdag 5 augustus 2008
- 21:00
Lees alle reactiesHij houdt niet van actiefilms maar wel van alles waar Bruce Willis in zit? Verwarrend, want Bruce Willis speelt voornamelijk in actiefilms.