-
Wat is de grappigste film die je kent?
De grappigste weet ik niet zo een, twee, drie. Ik ben niet echt van het 'lach of ik schiet'-genre. Waar ik erg om moet lachen, vaak met tranen in mijn ogen en een brok in mijn keel, zijn meestal tragikomische films. De eerste titel die me nu te binnenschiet is Happiness van Todd Solondz. Ik hou erg van zijn zwarte komedies: al zijn films zijn bijzonder eigenzinnig. Happiness is een film met een enorm treurig-grappige sfeer. Het gaat over verschillende mensen: ieder is op zijn eigen manier op zoek naar geluk. Onderweg komen ze in allerlei genante situaties terecht, waar ze zich zo goed en kwaad als het gaat uit proberen te redden. Happiness was bovendien de eerste keer dat ik acteur Philip Seymour Hoffman zag: ik kon níet geloven dat zijn rol gespeeld was. Zo intens, zo waarachtig, zo geweldig. Recent zaten in Me and You and Everyone We Know van Miranda July ook een paar geweldig grappige scènes, zoals die scène van de dame die via internet een spannende date zoekt en in een park terecht komt waar een kind op haar zit te wachten, die ook dacht dat ze iets leuks zouden gaan doen. Ongelooflijk grappig, maar ook ontroerend en pijnlijk: dat is altijd een mooie combinatie. -
Welke film heeft je diep ontroerd?
Naast dat ik dus ontzettend gelachen heb bij Happiness heeft die film me ook diep ontroerd. Maar er zijn zoveel films die me hebben ontroerd: Langer licht van David Lammers, met een geweldige rol van Raymond Thierry. De muzikale film Billy Elliot. Onlangs nog Waar is het paard van Sinterklaas , met dat ontroerende Chinese meisje in de hoofdrol. Maar ook Een dagje naar het strand van Theo van Gogh, zijn beste film. Of Volver met Penélope Cruz, waar ik tot ik die film zag nooit zoveel aan vond maar die mij toen opeens overdonderde met haar spel en schoonheid en prachtige Spaans. Ik raak sowieso vaak erg ontroerd door films van Pedro Almódovar: dat pathetisch-gevoelige raakt mij vaak wel. -
Welke film associeer jij met verliefdheid?
Turks fruit. Toen ik die film zag, toen ik een jaar of vijftien was, was ik helemaal van de kaart. Ik was letterlijk en figuurlijk zó enorm opgewonden! Ik wist niet dat zoiets bestond: ik wilde dat óók! Zo leven, zo verliefd zijn - groots en meeslepend. -
Wat is de engste film die je kent?
In ieder geval vond ik The Exorcist superspannend: ik was vijftien toen ik hem zag, ergens midden jaren zeventig. Doodeng! En Don't Look Now was ook erg goed-spannend en eng. Een minder bekende film, maar even goed, ook uit die tijd, is The Silent Partner, met onder meer Elliott Gould en Christopher Plummer. -
Wat is de beste actiefilm die je kent?
Geen idee - ik zie eigelijk nooit actiefilms. Ze trekken me eigenlijk niet echt. Ik vond destijds, toen ik een jaar of veertien was, Jesus Christ Superstar erg spectaculair. Vooral Carl Anderson, die man die Judas speelde, vond ik fantastisch, met die waanzinnige stem! Recent maakte Cidade de Deus diepe indruk. En Starship Troopers van Paul Verhoeven, al hou ik eigenlijk niet van al dat gekill en geschiet. Ik vind dat zo ver weg staan van mijn eigen belevingswereld. En ik vind het vaak zo raar dat het zo gewaardeerd wordt door iedereen. Dat is bijvoorbeeld ook de reden dat ik "The Sopranos" niet zo geweldig vind als mijn meeste vrienden. Ik vind het allemaal zo'n gedoe. Net als No Country For Old Men, die ik gisteren zag. Prachtig gespeeld, het zag er ontzettend mooi uit. Maar ik kon er niet zoveel mee. -
Wat is de beste film die je kent?
Dat zijn er veel meer, die kan ik echt niet allemaal opnoemen nu. Ik weet dat ik Before Night Falls van Julian Schnabel destijds prachtig vond, vooral ook door die altijd geweldige acteur Javier Bardem. Hij is één van mijn absolute favorieten. Ik had bijna elke film met hem hier in kunnen vullen. -
Wat was jouw mooiste filmervaring?
Ook dat zijn er meerdere, waaruit ik eigenlijk niet kan kiezen. Ik heb ooit alle afleveringen van de laatste serie "Six Feet Under" achter elkaar gekeken, in een hotelkamer in New York, met mijn geliefde samen. Geweldig was dat! We zaten er zo in dat het steeds als we weer zo'n prachtige aflevering hadden gezien we eigenlijk wilden stoppen, omdat we steeds dichter bij het definitieve einde zouden komen, en dat was niet wat we wilden. Maar het werkte zó intens verslavend dat we toch niet kónden stoppen: we werden helemaal meegeslurpt in de fantastische verhalen over leven en dood. Na de laatste aflevering waren we allebei helemaal stuk, compleet van de kaart. Dat het afgelopen was, dat de Fishers allemaal niet meer bestonden. Die mensen uit de serie waar je stuk voor stuk van hield, en op zijn tijd zo'n hartgrondige hekel aan had. -
Welke filmscène heeft op jou diepe indruk gemaakt?
Op mijn vijftiende zag ik in Parijs de film Salò o le 120 giornate di Sodoma van Peer Paolo Pasolini, waarin een groep tieners 120 dagen lang wordt misbruikt door een stelletje perverse fascisten. Ik weet niet meer hoe ik er terecht gekomen was: we waren op schoolreis en ik had een middagje vrij geloof ik. Ik snapte helemaal niets van die film, maar het intrigeerde me wél enorm. Ik vond het zo afstotelijk en onbegrijpelijk en akelig, maar het trok me ook aan. Die rare beelden, het seksuele, de schaduwkant van de mensheid. Daardoor ben ik toen meer films van Pasolini gaan bekijken: er zitten een paar hele mooie bij. Ik ga hem binnenkort maar weer eens huren, kijken wat ik er nu van vind. Misschien dat ik nu beter snap wat er toen met me gebeurde. -
Wat is de eerste film die je je kunt herinneren?
De films die we thuis op zaterdagmiddag op België keken. Voor mijn gevoel zagen we elke week een film met Shirley Temple. -
Wat is je favoriete Nederlandse film?
Ow, da's een moeilijke.. ehm.. Het paard van Sinterklaas vond ik heel erg goed. En Bluebird van Mijke de Jong vond ik prachtig. -
Van welke film had jij zelf de hoofdrol willen spelen of de regie willen doen?
Het is wel geen film, maar "Six Feet Under" - hoe saai het ook wordt dat ik die serie nu al voor de derde maal noem. Waanzinnig goeie acteurs, zonder enige uitzondering. Fantastische, bijzonder originele scripts. Geweldige muziek. En absolute topregie. Echt álles aan die serie is goed : vanaf het idee, van zo'n familie met een begrafenisonderneming, tot de laatste seconde van de allerlaatste aflevering. Dit soort series zou ik het allerliefst maken, liever nog dan toneel of film of weet ik veel wat. Het omvat alles waar ik van hou en waar ik voor sta, en ik voel me een deel van de wereld, fantasie en beleving van die groep makers.
Qua film noem ik anders Shortbus, een film waar ik enorm van gecharmeerd was. Ik vond hem niet helemaal gelukt, maar de poging om het gedoe met de seksuele problemen van de moderne stadsmens in beeld te brengen, vond ik erg goed. Voor Amerikaanse begrippen zat er ook erg veel bloot en expliciete seks in, wat ik erg goed vond, en ook bijzonder grappig. Het is zo'n tragikomische film waar ik erg van houd.
Filmliefde - Marcel Musters
Geef jouw mening
De filmliefde van Marcel Musters
Marcel Musters (1959) is één van de meest productieve acteurs van Nederland. Hij maakt deel uit van de artistieke leiding van zijn eigen theatergezelschap Mugmetdegoudentand en was in 2007 in zeven films en zes series te zien, waaronder "Kicks", "Keyzer & De Boer Advocaten", "Waltz", "Nachtrit", "Zwartboek", "Baantjer", "Stellenbosch" en "Tussenstand". Voor de laatste productie ontving de acteur in september een Gouden Kalf-nominatie. Ook is Musters te zien in de succesvolle VARA-serie "Vuurzee".
Reacties (0)
Er zijn nog geen reacties.