Adam's Apples van Anders Thomas Jensen. Ik herinner me overigens merkwaardig genoeg weinig grappige films, terwijl ik er toch een heleboel gezien moet hebben.
Welke film heeft je diep ontroerd?
The Trial van Orson Welles, uit 1962. Jankend kwam ik de zaal uit, en moest in de wc met water en troostende woorden 'rustig nou, Trude, het is maar een film!' weer tot mezelf worden gebracht.
Welke film associeer jij met verliefdheid?
Dood in Venetië van Visconti, uit 1971. Over een late, vergeefse en bijzondere verliefdheid.
Wat is de engste film die je kent?
Les Diaboliques van Henri-Georges Clouzot, uit 1955. In eng zwart-wit, en met de bloedstollende scène waarin het verdronken lijk met blinde ogen uit het bad oprijst.
Wat is de beste actiefilm die je kent?
Casino Royale van Martin Campbell. Daniel Craig is een Bond om rauw in te bijten! En een geweldig acteur op de koop toe.
Wat is de beste film die je kent?
Mephisto, van István Szabó (1981), naar het gelijknamige boek van Klaus Mann. Alles is even goed aan die film! Hoe vaak ik hem ook gezien heb, er is werkelijk niets wat verbeterd kan worden. Ik probeer hem altijd aan iedereen op te dringen 'ken je die film niet, die mòet je zien!' En dan hoor ik nooit meer wat. Toch heeft de film een Oscar gewonnen. De film cadeau geven is de enige oplossing, want op de tv is hij helaas zelden te zien.
Wat was jouw mooiste filmervaring?
Rosemary's Baby van Roman Polanski. Iedereen in de zaal was er kapo tvan. Film kijken is iets individueels, maar nu was er duidelijk één gevoel in de zaal: geweldig!
Welke filmscène heeft op jou diepe indruk gemaakt?
De busrit van Texas naar New York, uit Midnight Cowboy van John Schlesinger (1969). Ook een film die ik aan iedereen probeer op te dringen trouwens. In deze scène komt de kijker heel veel te weten over het leven van hoofdpersoon Joe Buck en de Amerikaanse maatschappij. De muziek (Everybody's Talking van Nilsson) past prachtig bij de melancholieke blik van Jon Voight. Als deze film op de tv is, wil ik even de busrit zien, en blijf dan altijd plakken, terwijl de dvd gewoon in de kast staat. Jammer van de overacterende Dustin Hoffman als Ratzo, maar dat is dan ook de enige smet op deze film.
Wat is de eerste film die je je kunt herinneren?
Roman Holiday van William Wyler, uit 1953. Het was de eerste film voor 'grote mensen', die ik als zevenjarige mocht zien. Audrey Hepburn als prinses op een scooter in Rome! Dat was een sprookje, vergeleken bij de saaie natuurfilms op zondagochtend.
Wat is je favoriete Nederlandse film?
Fons Rademakers is mijn favoriete Nederlandse filmregisseur: Rademakers dreef het Nederlandse volk massaal de bios in. Ik herinner me al zijn films nog. Ik kies Als twee druppels water uit 1963, naar De donkere kamer van Damokles van W.F. Hermans. Duister, diep en geheimzinnig.
Van welke film had jij zelf de hoofdrol willen spelen of de regie willen doen?
The Mother, van regisseur Roger Michel (2003). Anne Reid is ontroerend als oudere vrouw, die als een blok valt voor klusjesman Daniel Craig (met baard). Een taboe doorbrekend onderwerp. Dat er nog veel meer oudere vrouwen met hevige passies in films mogen voorkomen!
Reacties (0)
Er zijn nog geen reacties.
Geef jouw mening
De filmliefde van Trude de Jong
Kinderboekenschrijfster Trude de Jong (1946) studeerde Nederlands aan de Universiteit van Amsterdam. Ze begon al met schrijven toen ze acht jaar oud was, maar pas in 1978 verscheen haar eerste boek, Het Hondje. Daarna publiceerde De Jong tientallen boeken, voor alle leeftijden en in alle genres. Ook schreef ze diverse verhalen voor het kinderprogramma Sesamstraat. De schrijfster werd genomineerd voor de Duitse Jeugdboekenprijs en de Woutertje Pieterseprijs. Voor Verboden Kind, over een kind van een ongetrouwde Nederlandse moeder en een Duitse soldaat, won De Jong internationale Honorary Award, voor het beste boek dat vriendschap tussen kinderen van diverse nationaliteiten bevordert. In 1998 verscheen Koningin Bee, een kinderboek met de avonturen van een bijenkoningin en haar gezin.
Reacties (0)
Er zijn nog geen reacties.