-
Wat is de grappigste film die je kent?
Da's meteen een moeilijke. Ik vond die voorlaatste film van Michael Moore, Fahrenheit 9/11, erg grappig. Wat hij presenteert is eigenlijk zo gênant dat je er niet naar durft te kijken. Ik hou ook erg van Monty Python, vooral Life of Brian. Het zijn allebei films over perceptie, over een werkelijkheid die niet helemaal blijkt te kloppen. Het gaat allebei over zaken die enorm leven in de samenleving, zoals wapens of religie, maar waar je op een heel andere manier tegen aan kan kijken, zodat het bijna niet anders kan dan dat je mening over dat onderwerp óók verandert. Ik hou van regisseurs die de waarheid proberen op z'n kop te zetten. -
Welke film heeft je diep ontroerd?
Ik werd buitengewoon geraakt door La Vita e Bella, door Thelma & Louise, door West Side Story en One Flew over the Cuckoo's Nest. Het zijn allemaal films over kleine mensen die vermalen raken in de raderen van het systeem en tóch proberen hun eigen weg te blijven kiezen. En dat loopt eigenlijk nooit goed af. Ik heb een grote voorliefde voor rebellen, zoals McMurphy of Thelma en Louise. Mensen die zich met de beste bedoelingen proberen te ontworstelen aan de heersende normen en waarden maar tegen de fatsoensmuren van de samenleving oplopen. -
Welke film associeer jij met verliefdheid?
Dat is weer een heel moeilijke vraag...ik kom eigenlijk niet verder dan Turks Fruit. Er zijn er vast wel meer, maar die ben ik dan vergeten. Ik ben niet zo van de hele ingewikkelde films over mannen en vrouwen. Ik vind het leuk om er naar te kijken, maar zodra ik de zaal uit stap, ben ik ze eigenlijk weer vergeten. Dat heeft ook niets te maken met gevoel, ik kan echt wel geraakt worden door een film. Maar dit genre is niet aan mij besteed. Ik kan best genieten van een avondje Pretty Woman, maar ik lees veel liever een goed boek.
Turks Fruit zag ik toen ik op de middelbare school zat. De film had enorm veel vaart, en het viel me toen al op dat het geluid van de stemmen niet zo onnatuurlijk klonk als in de meeste andere Nederlandse films. Ik kan daar nooit zo goed tegen. Ook nu vind ik het nog steeds een zeer geslaagde boekverfilming. Paul Verhoeven en scenarist Gerard Soeteman hebben prima keuzes gemaakt door dingen weg te halen en erbij te stoppen om het boek geschikt te maken voor het witte doek. -
Wat is de engste film die je kent?
Dat is zonder enige twijfel The Silence of the Lambs: ik heb volgens mij de helft van de tijd met m'n ogen dicht gezeten. Ik kan überhaupt niet goed tegen spannende films. En dat gaat heel ver: als er een KRO-detective op tv is, zet ik hem al uit. The Shining? Vond ik verschrikkelijk! Of Don't Look Now, ook zo'n traumatische ervaring. -
Wat is de beste actiefilm die je kent?
Raiders of the Lost Ark. Of eigenlijk alle films die Steven Spielberg en Harrison Ford samen gemaakt hebben. Fantastisch vind ik dat! Ik kan die films ook makkelijk tien keer kijken. Ik hou sowieso erg van het genre: ik heb ook een grote voorliefde voor Bourne en Robocop. Of oorlogsfilms, of sportfilms als Rocky. Alleen sf heb ik niets mee. Met Star Wars maak je mij niet blij. -
Wat is de beste film die je kent?
Ik vind het een walgelijke vraag. Maar als ik echt móet kiezen? Dan heeft Novecento op mij de meeste indruk gemaakt. Het zijn sowieso prachtige beelden, prachtige landschappen, prachtige mensen. Het verhaal is heel bijzonder, dat het plot bijna een halve eeuw bestrijkt. En een geniale vondst, het dubbele perspectief van zowel de grootgrondbezitters als de landarbeiders. De botsing van het fascisme en het communisme is heel mooi in beeld gebracht. De film is melodramatisch, zonder over de top te gaan. En meteen daarna komt wat mij betreft alles wat Hitchcock, Fellini en Fassbinder ooit hebben gemaakt. -
Wat was jouw mooiste filmervaring?
Ik heb een keer gedwongen twintig uur lang naar Bollywood-films zitten kijken. Ik zat in een bus in India, een bus die wél een videorecorder aan boord had maar geen airco: ik had het liever andersom gezien. Ik was de enige niet-Indiër in de bus. En zij genoten met z'n allen de hele rit van de ene na de andere Bollywood-film. Ik begreep er werkelijk waar niets van! En dat gedoe met die ogen altijd... er zit een wereld van betekenis achter, daar twijfel ik niet aan. Maar mij ontging het volledig. -
Welke filmscène heeft op jou diepe indruk gemaakt?
Ik had al gezegd dat ik een beetje sentimenteel kon zijn: het slot van Les Uns et Les Autres, op het balkon van de Eiffeltoren. Als alles bij elkaar komt. En een goeie tweede is de slotscène van Life of Brian, als ze met z'n allen aan die kruizen hangen op Golgotha en 'Always Look at the Bright Side of Life' zingen. Geweldig! -
Wat is de eerste film die je je kunt herinneren?
Ik weet niet meer wat mij allereerste film was. Het zal vast iets van Disney zijn geweest, vermoed ik. Maar de eerste die ik me kan herinneren, is Mary Poppins. Althans, de ervaring heeft een onuitwisbare indruk gemaakt. Maar van de film zelf weet ik nagenoeg niets meer. -
Wat is je favoriete Nederlandse film?
Dat is en blijft toch Soldaat van Oranje. Om het typisch Hollandse verhaal, om het tempo. Het lukt Nederlandse films doorgaans maar niet om meeslepend te worden, maar deze lukte het wél. Paul Verhoeven is ook één van de weinige regisseurs waarbij ik elke keer weer reikhalzend uitkijk naar zijn nieuwe film. En ik hou enorm van de Nederlandse documentaire: Glas van Bert Haanstra. -
Van welke film had jij zelf de hoofdrol willen spelen of de regie willen doen?
Eentje die ik nog niet genoemd heb en wel móet noemen: Once Upon a Time in the West. Het drama, de muziek, de mystiek. De bijna terloopse manier waarop het verhaal wordt verteld, in heel weinig woorden. De gebeurtenissen lijken bijna niet samen te hangen, zo losjes wordt alles gepresenteerd. En het is ook zo'n film die een langere periode beslaat, daar heb ik een zwak voor.
Filmliefde - Ben Rogmans
Geef jouw mening
De filmliefde van Ben Rogmans
Ben Rogmans (1956) is directeur-uitgever van dagblad De Pers. Rogmans is sinds 1980 journalist en werkte voor regionale en landelijke (dag)bladen, onder meer als hoofdredacteur van Intermediair en BN/DeStem. Begin jaren negentig was hij docent aan de School voor de Journalistiek en co-auteur van het Basisboek Journalistiek.
De laatste jaren was hij uitgever bij VNU-business publications, consultant en directeur multimedia van Wegener. Hij was mede-oprichter en -eigenaar van het onderzoeksbureau Intelligence Group (2003) en van Krasnaja Sjapka (2002), een uitgeverij in St. Petersburg. In 2007 is hij
uitgeroepen tot Journalist van het Jaar.
Reacties (0)
Er zijn nog geen reacties.