-
Wat is de grappigste film die je kent?
Dat is met afstand Monty Python's Life Of Brian. Ik ken geen film die op alle onderdelen zo slim en intelligent in elkaar steekt en waarbij ik me bovendien zo bescheurd heb van het lachen. Elke scène is een meesterlijke combinatie van satire en filmkunst. -
Welke film heeft je diep ontroerd?
Ik heb onstuitbaar zitten huilen bij The Bridges of Madison County. Daar mikt de film ook op, maar toch. Het kon waarschijnlijk niet vetter worden aangezet, maar oh, wat is het mooi. Die relatie tussen Streep en Eastwood is sowieso al de ultieme gemiste kans. Maar als ze dan na zijn overlijden dat pakket krijgt opgestuurd en ze maakt het open en al zijn spullen zijn, dan gaan de sluizen bij mij wagenwijd open. Ik huil sowieso makkelijk in de bioscoop. Ik moet regelmatig even blijven zitten als licht aangaat. -
Welke film associeer jij met verliefdheid?
Dat vind ik een moeilijke. Ik denk dat Grease vaak wordt geassocieerd met verliefdheid, en hoewel ik er zelf niet eens zo'n fan van ben, is het wel zo'n verhaal dat ik je kop blijft kleven. In Notting Hill zit een monoloogje waarin Julia Roberts aan Hugh Grant uitlegt dat ook al is ze nog zo beroemd, ze ook maar een gewoon meisje is die haar vriendje smeekt om bij haar te blijven. En dat is des te hartverscheurender omdat hij daar niet op ingaat. Verder denk ik ook aan Manhattan. Ik voel geen band met de door Woody Allen gespeelde hoofdpersoon, maar ik kan me wel voorstellen dat je in die film, in die stad, verliefd wordt op Diane Keaton. -
Wat is de engste film die je kent?
De laatste keer dat ik met slappe knieën de bioscoop verliet was met The Silence of the Lambs. Een ongelooflijk beklemmende film, tot en met de laatste wending aan toe. Zowel Hannibal als Red Dragon konden daar niet aan tippen. In The Silence of the Lambs komt Anthony Hopkins als Hannibal Lecter dwars door filmdoek heen. Een alles verwoestende kracht die zelf niet te verdelgen is. Je durft hem zelfs niet op de elektrische stoel te zetten, omdat je het idee hebt dat hij toch zou blijven rondwaren. -
Wat is de beste actiefilm die je kent?
Ik ben nooit zo'n liefhebber van actiefilms geweest, al heb ik er desondanks wel een aantal gezien. RoboCop vond ik goed en geestig. Dat was nu eens geen lege huls. Die film bevatte zinnige maatschappijkritiek. En voor die tijd zagen de stunts en effecten er mooi uit. Het was ook een bevredigende film, omdat de lullen hun trekken thuis kregen. Een andere film die niet onvermeld mag blijven is The Incredibles. Een heel ander soort actiefilm, maar even geweldig. -
Wat is de beste film die je kent?
De film die op mij de meeste indruk heeft gemaakt, is Novecento. Die heb ik, ondanks de fenomenale lengte, toch drie keer gezien. Het is altijd moeilijk om te begrijpen hoe mensen in de ban raken van zoiets als het fascisme, maar deze film maakt het begrijpelijk. Ik heb er veel van geleerd. Oorlog en Vrede lezen en Novecento zien, dat zijn belangrijke dingen in mijn ontwikkeling geweest. De film zit nog vaak als een soort sfeer in mijn achterhoofd, en dat is knap, na al die jaren. Barry Lyndon vind ik ook heel goed. Ik hou geloof ik gewoon van epische, breed uitwaaierende verhalen die over generaties heengaan. Recentelijk werd ik geraakt door Un long dimanche a fiançailles. Een mooie combinatie van een romantische fantasie, een heftige oorlogsfilm, een historisch verhaal en een slimme, ingenieuze plot. En natuurlijk Audrey Tautou, door wie ik als gesmolten uit de bioscoop kwam. -
Wat was jouw mooiste filmervaring?
Dat was de Novecento-nacht in de voormalige Haarlemse bioscoop Studio, aan de Grote Markt. Daarin werd de film in twee delen vertoond. Tegenwoordig is Studio alleen nog een café. -
Welke filmscène heeft op jou diepe indruk gemaakt?
Die komt uit een film die ik eigenlijk moreel dubieus vind, omdat er tussen ironie en serieus geweld wel een hele dunne scheidslijn zit. Maar tegelijk is de film zo waanzinnig goed geacteerd en gemaakt, dat ik eigenlijk een hekel aan mezelf heb dat ik het zo'n goede film vindt. De film is Pulp Fiction en de scène betreft het moment dat de door Bruce Willis gespeelde Butch uit de martelkelder van Zed (Peter Greene) ontsnapt. Hij zoekt een wapen, pakt steeds iets groters en kiest dan uiteindelijk voor voor een samoeraizwaard. Hij bevrijdt Marsellus die eerst zijn vijand was, waarop die grote zwarte man tegen de letterlijk aan de grond genagelde Zed zegt: "I'm gonna get medieval on your ass." Waarop Butch langs zijn neus weg aan Marsellus vraagt: "You okay?" En Marsellus - die eerder door Zed anaal is verkracht - zich half omdraait en antwoordt: "No, I'm pretty fuckin' far from okay." Op dat moment schiet ik altijd in de lach. Ik vind het een klassieker, maar anderzijds: hoe verzin je het en waarom maak je het? Ik heb dat ook met de scène in Jackie Brown dat Robert de Niro opeens genoeg heeft van het gekwaak van Bridget Fonda en haar een kogel in haar buik schiet. En het meest bevreemdende was nog: op het moment dat het gebeurde, lag de hele bioscoop dubbel. Het is moreel verwerpelijk, maar tegelijk is het zo knap gemaakt dat je het toch onweerstaanbaar is. -
Wat is de eerste film die je je kunt herinneren?
Dat was Jungle Book. Die heb ik eind jaren zestig gezien, toen ik een jaar of acht was. In mijn jeugd gingen we niet zo vaak naar de booscoop, hooguit twee keer per jaar. Jungle Book zag ik met mijn tante in het mytische theater Minerva op de Binnenweg in Heemstede. Ooit was het een gewoon theater, waar Toon Hermans en Wim Sonneveld voor 500 mensen speelden. Na sluiting is het nog een tijdje een bioscoop geweest. Ik was flabbergasted door dat grote, mooie Jungle Book verhaal. Ik was acht en die sfeer en herinnering ben ik nooit meer kwijtgeraakt. -
Wat is je favoriete Nederlandse film?
Abel. Toen ik de film voor het eerst zag, herkende ik het als iets nieuws binnen de Nederlandse filmwereld. Op zijn eigen manier heeft Alex van Warmerdam dat geniaal gedaan. Mooie plaatjes, karakters, vondsten. Alles. -
Van welke film had jij zelf de hoofdrol willen spelen of de regie willen doen?
De rol van Bruce Willis in Pulp Fiction. Butch is een bokser, maar ook een relaxte goeie jongen. Zo had ik mezelf graag op het witte doek teruggezien.
Erik van Muiswinkel werd getipt door Ellen Pieters
Reacties (1)
-
- voorneveld
- maandag 4 juni 2007
- 21:59
Lees alle reactiesLeuke vent die van Muiswinkel, kan me helemaal vinden in zijn keuze van de scene uit pulp fiction in de martelkelder, werkelijke geniaal: spanning+humor in een ergggg lastige situatie!