-
Wat is de grappigste film die je kent?
Ik moet meteen denken aan de filmpjes van Laurel en Hardy, maar meer nog aan Alex van Warmerdam. Alex maakt geen films om te lachen-gieren-brullen, maar tóch vind ik De Noorderlingen één van de grappigste films die ooit is gemaakt. Hij creëert een heel absurde realiteit die toch genoeg links heeft naar de échte wereld om het te kunnen herkennen. Je lacht dus om dingen die je herkent, maar waar hij tegelijkertijd een volslagen bizarre draai aan geeft. Alex van Warmerdam is volgens mij de enige Nederlandse regisseur die het surrealisme machtig is. Mocht hij dit lezen: ik zou érg graag een keer met hem samen willen werken! -
Welke film heeft je diep ontroerd?
Dat zijn er eigenlijk te veel om op te noemen: ik ben een erg makkelijke kijker. Een filmmaker krijgt mij erg snel mee in de richting die hij beoogt. Ik vond Los amantes del círculo polar van Julio Medem een erg ontroerende film. Dat is eigenlijk wel één van de mooiste films die ik ooit heb gezien. Het is een verhaal over twee jeugdliefdes die elkaar kwijtraken en weer vinden en weer kwijtraken. Dat was voor mij een heel herkenbaar verhaal, al heb ik gelukkig die liefde uiteindelijk wél weten te behouden. Ik vind sowieso de films van Medem geweldig: die man maakt magie. Toeval speelt in zijn films een hele grote rol. Hij lijkt best op Van Warmerdam wat dat betreft: hij weet het absurde tot iets gewoons te verheffen, en het gewone tot iets absurds. Maar om een ander eind van het spectrum te noemen: ik kan ook heel hard huilen om Mowgli en Baloe. Ik heb laatst met mijn dochter Babe zitten kijken: je kon me echt wegdragen. Dat bedoel ik: ik ben een ontzettend makkelijke kijker. -
Welke film associeer jij met verliefdheid?
Ehm... Turks fruit toch, denk ik. Dat was voor mij de eerste film die verliefdheid weergaf op een manier waarin ik mijzelf kon herkennen. De liefde tussen Rutger en Monique werd zó vrij en zó ongecompliceerde gebracht. Niet dat ik nog nooit eerder bloot had gezien, maar op zo'n ongegeneerde en pure manier de liefde verbeelden? Dat was nog nooit eerder gedaan. Ik was zelf trouwens óók hevig verliefd toen ik de film zag. Ik was een jaar of zestien, ik zag de film de eerste keer op televisie. In dat rijtje horen ook eigenlijk wel Grease en Saturday Night Fever. Ja, ik ben inderdaad een kind van de jaren zeventig! -
Wat is de engste film die je kent?
Daar heb ik er heel veel van! Wij keken vroeger thuis met een groep vrienden heel veel enge films. Die huurden we dan op video: ik heb de hele vroege Friday the 13th-serie verslonden. Of Dead Ringer, een film met Bette Davis die zichzelf speelt én een psychopatische tweelingzus die het leven van haar zus overneemt. Daar was ik echt dól op! Het waren volgens mij helemaal geen goede films, maar gewoon het elkaar lekker vast pakken en elkaar bang maken was altijd erg leuk. Dat is toch ook het hele idee van film kijken, jezelf durven overgeven? Tegenwoordig kijk ik minder griezelfilms, al heb ik bij The Sixth Sense en The Others nog echt gegild. Die hebben we in Frankrijk gekeken, in ons huisje, met een beamer op een groot doek. Er liep net toen Haley Joel Osment onder dat laken dat meisje ziet een rat langs de vensterbank, die een hele grote schaduw op de muur projecteerde: dan gil je wel hoor, geloof me! Het lijkt me ook echt fantastisch om een keer in zo'n ouderwets spannende horrorfilm mee te kunnen spelen: dat is een beetje wat nog ontbreekt op mijn cv. Zo'n Norman Bates in Psycho, of een Hannibal Lecter-rol: daar zou ik meteen voor tekenen! -
Wat is de beste actiefilm die je kent?
Is The Godfather een actiefilm? Dat vind ik eigenlijk wel! Of wat ik ook een hele goede film vond, was Face/Off, met Nicolas Cage en John Travolta die van gezicht ruilen. Nou ja, ik vond de actie niet eens zo spectaculair, maar het idee achter de film vond ik zo bijzonder. Ik zat me de hele film voor te stellen hoe dat zou zijn, als je iemand gezicht af kon pakken. En wiens gezicht ik dan af zou willen pakken. Heb jij dat nooit als je op straat loopt? Dat je denkt "ja, jóuw gezicht zou ik wel eens willen hebben!" Ik zou best wel eens onherkenbaar willen zijn. Zoals Meryl Streep als die rabbi in Angels in America: ik herkende haar níet, tot iemand me vertelde dat zij dat óók was. Actiefilms zijn gewoon niet mijn genre, denk ik. Maar ik zou er wél graag eens in meespelen! In Nederland worden te weinig actiefilms gemaakt. Maar als iemand als Tim Oliehoek mij zou bellen? Ik zou metéén ja zeggen! -
Wat is de beste film die je kent?
Ik ben wel heel erg van David Lynch, denk ik. Ik houd enorm van al zijn films, en dan vooral van Wild at Heart. Dat is mijn absolute favoriet, dat is zo'n romantisch verhaal! En ook dat Alex van Warmerdam-element: iets dat in wezen heel realistisch is totaal over the top brengen. Maar tóch ga je er totaal in mee. Wild at Heart is eigenlijk een soort sprookje, een surrealistische Wizard of Oz. Ik houd erg van films met onderbewuste lagen erin. Dat zijn ook films die mij echt kunnen inspireren. Ik ben ook een enorme fan van Jim Jarmusch. Zo'n film als Dead Man, met Johnny Depp. Daar kan je me bij wijze van spreken voor wakker maken. -
Wat was jouw mooiste filmervaring?
Wat me nu zo te binnen schiet, was een dag tijdens het draaien van Nynke. De zon ging bijna onder en we moesten heel snel een scène schieten met mij en Joke Tjalsma. Ik kan me nog precies herinneren hoe ik geraakt werd door wat er toen gebeurde. We moesten echt enorm snel te werk gaan, anders zou het te donker zijn. Iedereen móest samenwerken, het móest goed gaan: er was een enorme tijdsdruk. Dat moment symboliseert voor mij film maken ten voeten uit: alles ging zoals het moest gaan, alle neuzen stonden op dat moment exact dezelfde kant op. Dat is een geweldig gevoel! Een ander moment dat ik nooit zal vergeten, is een scène die ik opnam met Jan Decleir voor Vlucht der Verbeelding, een filmpje dat werd gemaakt tijdens het Nederlands Filmfestival. Ik moest spelen dat ik hem vanuit de realiteit een film in lok. Maar hoe spéél je dat, het verschil tussen een échte wereld en een filmwereld? Ik wachtte in spanning af hoe Jan dat op ging lossen. Hij kón dat: hij róók de lucht gewoon. Hij róók het verschil tussen realiteit en film: blijkbaar ruikt dat anders. Geniaal! Dat was het enige wat hij deed: dat was zó'n mooi moment! Daarna lok ik hem mee de filmauto in, en dan geven we elkaar een filmkus. Dus geen tong in elkaars bek rammen, maar echt zo'n prachtige, traditionele filmkus. Ik was echt betoverd op dat moment: daar gaf ik de geweldige Jan Decleir een filmkus! Hij merkte het ook meteen. "Ge moet wel blijven ademen, hè", glimlachte hij. -
Welke filmscène heeft op jou diepe indruk gemaakt?
Die scène uit Leaving Las Vegas waarin Nicolas Cage haar vraagt om alles van hem te vragen, behalve dat hij moet stoppen met drinken. Hij wil en moet en zal zich dood drinken. Hij vraagt dat haar, en zij eerbiedigt die wens ook, zelfs al weet ze dat hij daardoor zal sterven. Op zo'n moment kan je mij echt wegdragen. Een andere scène die ik nooit zal vergeten is uit Il portiere di notte van Liliane Cavani uit 1974. Charlotte Rampling speelt één van haar beste rollen ooit als jodin die jaren na de oorlog in een Weense nachtportier de SS-beul herkent die haar in de oorlog misbruikt heeft. De portier wordt gespeeld door Dirk Bogarde. Het moment van herkenning is één van de beste, nee, dé beste filmscène ooit. Kippenvel en tranen als ik er alleen al aan terug denk. -
Wat is de eerste film die je je kunt herinneren?
Dat is een Bollywoodfilm! Wij woonden vroeger in Suriname: mijn vader kreeg daar een baan als leraar, daarom verhuisden we naar de tropen. Ik heb daar van mijn derde tot mijn zevende jaar geleefd. We hadden geen tv thuis, maar de buren wel: daar keken we altijd Sesamstraat. Met hen gingen we toen ook naar de bioscoop om een Bollywoodfilm te kijken. Ik heb echt geen idee meer hoe hij heette. Ik kan me van de film zelf ook niets meer herinneren. Maar ik ken nog wél de muziek: mijn moeder kocht nadat ze de film gezien had namelijk de plaat met al die Hindoestaande nummers erop. Die hebben we toentertijd grijs gedraaid thuis. -
Wat is je favoriete Nederlandse film?
De Poolse bruid! Hahahaha! Nee, sorry, dat is een flauw antwoord. Maar die film was wél erg belangrijk voor me: toen ontdekte ik... De Vlam. Toen kwam ik er achter dat acteren dus mijn grote liefde is. Nee, mijn favoriete Nederlandse film wordt dan toch De Noorderlingen van Alex van Warmerdam. Omdat hij zo lekker Nederlands en toch tegelijkertijd on-Nederlands is. -
Van welke film had jij zelf de hoofdrol willen spelen of de regie willen doen?
Die van Laura Dern in Wild at Heart: en dan vooral die scène in die hotelkamer, met Willem Dafoe.
Monic Hendrickx tipt Coco Schrijber
Reacties (3)
-
- Ivo Goedhart
- woensdag 6 augustus 2008
- 18:11
-
- Mr. Picture
- woensdag 11 februari 2009
- 20:07
-
- Thiem
- zaterdag 14 februari 2009
- 23:06
Lees alle reactiesZe weet niet wat een actiefilm is.
Ik mag deze filmliefde heel erg, goeie films met Nicolas Cage en goeie uitleg.
ik ben het Chris helemaal eens