-
Wat is de grappigste film die je kent?
Ik vond de komedieserie The Powers That Be fantastisch. Speelt in de Amerikaanse politiek. Een soort West Wing, maar dan nog veel leuker. Over een onbenullige senator, zijn manipulatieve vrouw, zijn minnares en zijn politiek adviseur die continue zelfmoord wil plegen. De serie heeft helaas maar twee seizoenen gelopen. En qua films kan ik enorm lachen om de Naked Gun-reeks. Ik heb deel 2 gezien in een Ierse bioscoop. Bij die openingsscène, waarin Leslie Nielsen die deur in de smoel van Barbara Bush open gooit, kon je mij letterlijk uit het gangpad oprapen van het lachen. -
Welke film heeft je diep ontroerd?
Endurance, het levensverhaal van Haile Gebrselassie, de snelste man ter wereld. De film vertelt over zijn leven en zijn familie in Ethiopië: hoe hij zichzelf heeft opgewerkt uit dat boerderijtje waar hij opgroeide. Het is prachtig om te zien wat hij allemaal heeft moeten doen om te komen waar hij nu is. Overweldigend. Ik heb hem twee keer mogen ontmoeten: één keer zat ik naast hem in een kleedkamer, en één keer presenteerde ik iets waar hij ook bij aanwezig was, de dag nadat hij in Berlijn dat nieuwe wereldrecord had gevestigd. Hij is gewoon de aller-, allergrootste. En bovendien nog een hele aardige, bescheiden man ook. -
Welke film associeer jij met verliefdheid?
Ja, met muziek weet ik meteen alle antwoorden... maar film en verliefdheid? Ik neig ernaar nu in de pornohoek in te gaan. Waar ik overigens nooit naar kijk... hoewel ik moet zeggen dat dat laatste deel van de Slutts-serie wel erg goed... maar film en verliefdheid. Een film die mij en mijn vriendin bindt? Wacht! Er is wel een film die ons gáát binden, en die ons enorm gaat raken. Hij ligt al maanden op ons te wachten op dvd, maar we zijn er nog niet aan toegekomen. Once, een film over een straatmuzikant en een immigrant in Dublin. De muziek voor die film is gemaakt door Glen Hansard, zanger van de Ierse band The Frames. Het nummer Falling Slowly van Hansard en Markéta Irglová heeft twee jaar terug ook een Oscar gewonnen voor beste song. Puur op basis van wat we van die film al weten, zijn we ervan overtuigd dat die film, als we hem eindelijk gaan zien, ons heel diep gaat raken. Hoop ik dan maar... -
Wat is de engste film die je kent?
Enge films zijn niet iets waar ik mijn schaarse vrije tijd vaak aan besteed. Maar ik kan me nog herinneren dat ik als tiener Poltergeist zag. En dat die best wel vrij eng was. Ik heb die film toen in de bioscoop gezien, ik geloof zelfs met mijn latere ex-vriendin. Maar als je me nou concreet vraagt wat er precies eng aan was - ik heb géén idee meer! -
Wat is de beste actiefilm die je kent?
Laat ik nou maar eerlijk bekennen dat ik denk dat ik nog nooit van mijn leven een actiefilm heb gezien. Zodra er van een film gezegd wordt dat hij actie bevat, denk ik meestal 'laat maar zitten'. Al dat geweld. Wat is dat dan, een actiefilm? Die Hard of zo? Ik heb wel vroeger The Towering Inferno gezien. Dat was volgens mij zelfs de laatste film die ik in de bioscoop zag! Of nee - maakt Tarantino ook actiefilms? Mag dat? Doe maar die ene beroemde Tarantino dan. Die eerste die hij maakte... Reservoir Dogs. Ja, fantastische film! Vooral omdat er heel veel geweld in zit, maar je ziet eigenlijk helemaal niets. Dat vind ik mooi. Suggestie is veel knapper dan dingen echt in beeld brengen. -
Wat is de beste film die je kent?
Had ik al gezegd dat ik eigenlijk veel meer tijd besteed aan boeken lezen dan aan films kijken? Boeken: dat zijn filmscripts voordat ze filmscript worden. Maar laat ik je nou eens verrassen... ja, ik heb hem! Man of Aran, een zwart-witfilm uit 1934. Over een man en zijn familie op de Aran Islands, een rostachtige eilandengroep ten westen van Ierland. Je hoeft hem echt niet te kijken, het is een persoonlijk dingetje. Maar wat is dat een meesterwerk! Het is bijna een documentaire die toont hoe hard het primitieve leven was in het Ierland van de jaren dertig van de vorige eeuw. Elk beeld is als een schilderij. Nog nooit werd het geweld van de zee zo realistisch weergegeven. Ik heb Man of Aran ooit gezien op de BBC, en later heb ik hem zelfs op dvd gevonden, en ook gekocht. De Britse rockband British Sea Power heeft in 2009 nog een nieuwe soundtrack voor Man of Aran gecomponeerd. Staat ook op de dvd trouwens. De film heeft toentertijd ook allemaal prijzen gewonnen. -
Wat was jouw mooiste filmervaring?
Ik was negen, en we gingen met een verjaardagsfeestje naar de Bio, een filmtheater in Amsterdam. Is inmiddels al lang afgebroken. De Bio had twee zalen. In zaal 1 draaide een Tarzan, ik geloof met Johnny Weismuller. En in zaal 2 draaide... een erotische film. En op de één of andere manier belandden wij bij die erotische film. Ik vermoed dat het me nu niet veel meer zou doen - het was van die erotiek die we nu niet eens meer erotisch zouden durven noemen. Maar geloof me: op die leeftijd was het een ervaring waardoor ik wekenlang van slag was. -
Welke filmscène heeft op jou diepe indruk gemaakt?
Pffff... wat een vraag. Kom op, ik moet me toch wel één memorabele filmscene voor de geest kunnen halen... ja, ik weet hem. Die beroemde Russisch roulettescene met Christopher Walken in die briljante Vietnamfilm. Ja, The Deer Hunter! Ik was zestien toen ik die film zag. Verpletterend. -
Wat is de eerste film die je je kunt herinneren?
Ja, dat weet ik! Dat moet die verjaardagserotiek zijn geweest. Al geloof ik dat we naderhand toch ook nog een stukje van Tarzan hebben gezien. Maar feitelijk was dat erotische meesterwerk in zaal 2 dus de eerste bioscoopfilm die ik mij kan herinneren. Alleen hoe die heette... maar goed, dat is jullie probleem, hahaha! Je bent een hele knappe jongen als je weet te achterhalen welke namaakporno er eind maart 1971 in de inmiddels afgebroken Bio in Amsterdam-oost draaide. -
Wat is je favoriete Nederlandse film?
Ehm... ja, die mag je ook gaan opzoeken. Ik was een jaar of veertien, en het was een film met Renée Soutendijk. Want die vond ik in die jaren een enorm mooie vrouw! (Dat moet bijna wel Een vrouw als Eva uit 1979 zijn geweest - red.). En het leuke was dat mijn vader soms samenwerkte met de vader van Renée Soutendijk. Dus hij heeft toen nog eens voor mij een handtekening van Renée Soutendijk geregeld. Al geloof ik niet dat ik die nog steeds terug zou kunnen vinden. -
Van welke film had jij zelf de hoofdrol willen spelen of de regie willen doen?
Misschien een beetje flauw. Maar als er ooit een Nederlandse versie wordt gemaakt van Endurance, die film over Haile Gebrselassie, dan mogen ze mij wel vragen! En anders lijkt het mij fantastisch om de hoofdrol te spelen in een film als The Big Lebowski, dat zou ik mezelf wel goed zien doen.
Ik heb trouwens al eens in een film gespeeld! Niemand die het weet. Maar ik was in Lang Leve de Koningin Tom de Ruyter, de schaker tegen wie die vader moest schaken. En ik was ook te horen in Pluk van de Petteflet! Ik had één zin als het neurotische konijntje: 'M-m-m-mmaar dat weet ik toch niet?!' Maar die zin mocht ik wel drie keer uitspreken. Mijn kinderen herkennen mij zelfs niet in die film! We hebben hem nou zo'n vijftig keer gezien. En ze weten wel wie Erica Terpstra is, de stem Erik van Muiswinkel herkennen ze... maar wie hun eigen vader is: ze hebben géén idéé! 'Ik was dat konijntje!' Lege blik: 'wellek konijntje?' Waar doe ik het ook voor?!
Filmliefde - Dolf Jansen
Geef jouw mening
De filmliefde van Dolf Jansen
Cabaretier Dolf Jansen (1963) werd bekend als onderdeel van het duo Lebbis & Jansen. Vanaf 1988 zette het tweetal met veel succes de traditie van de actuele conference voort. Daarnaast werkte Jansen mee aan talloze populaire televisieprogramma's, waaronder VARA Laat, Later wordt het leuk en Jansen slaat door. Ook presenteerde hij op radio 3fm Leuk is Anders en maakt wekelijks op radio 2 het satirische programma Spijkers met Koppen, en op radio6 Afslag Thunder Road. Vanaf 2002 staat Jansen vooral solo in het theater: dit seizoen speelt hij de voorstelling Altijd Verder, gebaseerd op zijn eigen gelijknamige verhalenbundel over hardlopen.
Reacties (0)
Er zijn nog geen reacties.