Filmliefde - Tania Heimans

  • Adam's Apples

    Wat is de grappigste film die je kent?

    Ik heb erg moeten lachen om de ongepolijste en vaak politiek incorrecte humor in Adam's Apples. Een Deense zwarte komedie over een neonazi die een taakstraf krijgt in een afgelegen parochie. Daar mag hij onder begeleiding van een wel heel barmhartige priester een appeltaart gaan bakken. De absurde en droogkomische voorvallen in de films van Alex van Warmerdam vind ik vaak ook sterk. Zoals in Kleine Teun. Brand stapt na ruzie met zijn vrouw in auto en wil wegrijden. 'Waar zit je?' vraagt ze nog. 'Bij de Z,'antwoordt hij geïrriteerd en rijdt weg. In de volgende scène zie je hem aan de waterkant zitten vissen, naast een bord van Rijkswaterstaat waarop groot de letter Z staat.
  • What's Eating Gilbert Grape

    Welke film heeft je diep ontroerd?

    De film What's Eating Gilbert Grape. Vooral omdat Leonardo DiCaprio zo geloofwaardig het broertje met een verstandelijke beperking speelt. De verantwoordelijkheid die Gilbert Grape (Johnny Depp) voor hem, maar ook voor zijn aan huis gekluisterde moeder van meer dan 200 kilo heeft, voelde ik helemaal mee. Als meest aangrijpende scène herinner ik me dat Gilbert een avondje met zijn vriendinnetje uitging in de veronderstelling dat zijn broertje zelf wel uit bad zou komen. De volgende dag bleek hij echter nog, helemaal verkleumd, in bad te zitten.
  • Endless Love

    Welke film associeer jij met verliefdheid?

    Op de middelbare school was ik verliefd op Brooke Shields. Elke film waarin ze speelde zag ik wel een aantal keer. Zo ook Endless Love. Een verhaal over de tragische liefde tussen twee jongeren, voor mij destijds het toppunt van romantiek. Laatst heb ik de film weer eens gezien en was direct een illusie armer: wat een zoetsappig en ongeloofwaardig verhaal! Een recentere film waarbij ik nog wel altijd kan zwijmelen is Notting Hill, waarbij ik vooral de huisgenoot Spike (Rhys Ifans) geweldig gecast vind.
  • The Others

    Wat is de engste film die je kent?

    Als puber verslond ik griezelfilms. Vanaf mijn twaalfde bekeek ik 's nachts stiekem op mijn zwart-wit teeveetje in het Duits nagesynchroniseerde Dracula- en Frankensteinfilms. Daarna werden het films in de bioscoop als Jaws, Poltergeist en The Exorcist. Tegenwoordig ben ik geen horrorliefhebber meer. Mijn maag draait om van martelporno als de Saw-reeks. Maar een wat subtielere film als The Others, waarin geen bloed nodig is om een onheilspellende sfeer te creëren, kan ik nog wel waarderen.
  • Minority Report

    Wat is de beste actiefilm die je kent?

    Ik houd eigenlijk niet zo van actiefilms, al die achtervolgingen zijn niet aan mij besteed. Een van de weinige actiefilms waar ik wel geboeid naar heb gekeken is Minority Report. Misschien ook wel omdat ik het gegeven interessant vind: moorden voorkomen door toekomstige misdadigers op te pakken. Ook het toekomstbeeld is intrigerend: een wereld waarin iedereen via een irisscan continu geïdentificeerd wordt in de openbare ruimte, zodat er geen privacy, maar wel optimale veiligheid bestaat.
  • Le hérisson

    Wat is de beste film die je kent?

    Oei, dat is moeilijk. Bij het filmfestival Film by the Sea 2009 hebben mijn medejuryleden en ik de film Le hérisson verkozen tot beste boekverfilming, dus laat ik die noemen - want er zijn zoveel indrukwekkende films. Het gaat over een meisje dat besluit om op haar dertiende verjaardag zelfmoord te plegen. Vooral door de sterke rol van Jasiane Balasko, als de conciërge waarmee het meisje een bijzondere vriendschap opbouwt, is het een aanrader. En doordat er een wederopstanding van een goudvis in voorkomt, want wanneer maak je dat nu mee?
  • Le fabuleux destin d'Amélie Poulain

    Wat was jouw mooiste filmervaring?

    Een aantal jaar geleden was ik met kerst alleen thuis met onze dochter die toevallig die dag ziek geworden was. De rest van het gezin was naar een kerstdiner bij familie. Het enige eetbare wat we in huis hadden was een blik soep en brood. Met mijn slapende dochter tegen me aan, zat ik wat te zappen. Toen begon Le fabuleux destin d'Amélie Poulain. Deze wonderlijke en charmante film heeft die hele kerstavond goedgemaakt.
  • On the Waterfront

    Welke filmscène heeft op jou diepe indruk gemaakt?

    De scène uit On the Waterfront (1954) waar Marlon Brando als Terry Malloy zijn maffiose maten komt vertellen dat hij zijn vriend naar het dak heeft laten gaan. 'The pigeon?' 'Yeah, it went.' Precies op dat moment wordt de bewuste man van het dak geworpen. Als Terry beseft dat hij medeplichtig is aan een afrekening, wordt er door de mannen lacherig op gereageerd: 'Maybe he could sing, but he couldn't fly.' Dat verongelijkt naïeve van Marlon Brando en die arrogantie van de onderwereldfiguren, compleet met gleufhoeden en sigaar, is legendarisch. Deze scène heeft dan ook een ereplaatsje in mijn tweede roman De huurmoeder gekregen.
  • Mary Poppins

    Wat is de eerste film die je je kunt herinneren?

    De eerste keer dat ik naar de bioscoop ging was met mijn vader, naar Mary Poppins. Ik heb de hele film met open mond zitten kijken, want ik vond het magisch. Mijn vader viel direct in slaap. Dat lag niet zozeer aan de film. Zodra hij in een bioscoopzaal zat viel hij in slaap en hij werd pas wakker als de film was afgelopen. De liefde voor films heb ik dus niet van hem.
  • Ober

    Wat is je favoriete Nederlandse film?

    Ober van en met Alex van Warmerdam. Voor mij is het als auteur herkenbaar hoe je personages hun eigen leven kunnen gaan leiden - zoals wel heel letterlijk in Ober gebeurt. De meest memorabele scène uit Ober is natuurlijk de scène waar Rene van 't Hof als winkelvrouwtje tergend langzaam pijl en boog inpakt.
  • The Shining

    Van welke film had jij zelf de hoofdrol willen spelen of de regie willen doen?

    Eigenlijk heb ik nooit romans willen schrijven. Ik ben dan ook meer een beelddenker dan iemand die in mooie literaire zinnen denkt. Een carrière als filmmaker had dus meer voor de hand gelegen. Omdat ik de kennis en ervaring niet had, en mijn verhalen toch kwijt moest, ben ik ze uit armoede maar op gaan schrijven. Ik vind het dan ook een compliment als ik hoor dat een boek van mij als een film leest. Precies de bedoeling - al had ik nog liever de film zelf gemaakt. En de enige filmrol die mij mogelijk op het lijf geschreven zou zijn, is die van heks of psychopaat. Niet door mijn karakter, maar door mijn aangeboren gave om demonisch te kunnen kijken - een beetje à la Jack Nicholson in The Shining.

Reacties (0)

Er zijn nog geen reacties.

Geef jouw mening

Reageer 
Registreren Inloggen