Filmliefde - Jeltje van Nieuwenhoven

  • Moonstruck

    Wat is de grappigste film die je kent?

    Weet je wat de film is die ik op twee na het vaakst gezien heb, en die ik altijd opzet als ik vrolijk wil worden? Niemand zal begrijpen dat ik dat als komedie beschouw: Moonstruck met Cher. Daar krijg ik altijd zo'n vrolijk gevoel van! Die man in die bakkerij, met die arm - dat is zo goed gedaan! En dat zij naar die kapper gaat, met die jurk. En die vader, met die vriendin, bij die opera... dan overvalt mij altijd een soort blijheid: zo is óók het leven. En die fantastische oudere vrouw, gespeeld door Olympia Dukakis, die in dat restaurant gaat eten... Ik krijg daar altijd een heel plezierig gevoel van. Nu is alleen het erge dat ik die film nog steeds niet op dvd heb. Dus ik heb naast mijn televisie nog steeds een videorecorder staan, alleen maar om Moonstruck te kunnen kijken als ik daar zin in heb. En natuurlijk de oude films van Charles Chaplin. Van die films waar je ook lekker ongegeneerd in je eentje om kan lachen. Meer dan bij Laurel & Hardy.
  • Doctor Zhivago

    Welke film heeft je diep ontroerd?

    De film waar ik het meeste mee heb, is Doctor Zhivago. Ik had het boek nog nooit gelezen, zelfs al was ik bibliothecaresse en zelfs al was het boek bekroond met een Nobelprijs. Ik ben iemand die een voorkeur heeft voor films en boeken die niemand ooit leest. Op het Filmfestival van Cannes zoek ik altijd de kleine zaaltjes waar niemand zit. En ook in de bibliotheek nam ik altijd die boeken mee die voorin zo'n zielig leeg stempelblaadje hadden. Het was 1966, ik woonde in Utrecht. En ik ging naar Doctor Zhivago. En ik was verpletterd... het was op een zaterdagmiddag: ik rende na het einde van de film de bioscoop uit om nog voor sluitingstijd het boek te kunnen komen. Ik heb mezelf dat hele weekend opgesloten om dat boek te gaan lezen. Het knappe is dat boek en film niets voor elkaar onderdoen: het is echt fascinerend hoe goed regisseur David Lean het boek naar het witte doek heeft weten te vertalen. En de casting is zó onwaarschijnlijk goed! Het verhaal weet heel goed weer te geven hoe gewone mensen omgaan met het feit dat de wereldgeschiedenis op hen neerdaalt. De wereldpolitiek raast maar door, en de gewone mens moet zich maar zien aanpassen. Het hele kleine leed van dat meisje met die moeder en die minnaar die later terugkeert in de sneeuw naar dat kleine huisje... dat kleine leed grijpt heel knap in elkaar, en toch verlies je nergens het grote beeld van de wereldgeschiedenis uit het oog. Heel klein naast heel groot.
  • Brief Encounter

    Welke film associeer jij met verliefdheid?

    Dat is een moeilijke ... maar de filmliefde die ik met mijn echtgenoot deelde, waren die oude Engelse classics. Er was een tijd dat de BBC elke zaterdagmiddag van die oude Britse zwart-witfilms uitzond. Die oude Miss Marples, met Margareth Rutherford, of Brief Encounter... dat soort films. Daar keken wij altijd samen naar. We hadden een bovenbuurman waar we goed mee bevriend waren, maar die nooit zo gelukkig in de liefde was. Dan kwam hij binnen op zaterdagmiddag, en zaten wij daar onder een dekentje, met tissues en thee en lekkere koekjes. En dan riep hij altijd: 'gadverdamme! Zitten ze daar op zaterdagmiddag met z'n tweetjes op de bank gezellig te wezen! Bah!' en gooide de deur dicht en stampte naar boven. En eigenlijk voelden wij ons daar op dat moment alleen maar gelukkiger door.
  • The Shining

    Wat is de engste film die je kent?

    The Shining. Die bijl. Die deur. Die maniakale blik van Jack Nicholson. Ik weet niet eens of ik het wel goed gezien heb, want bij dat soort films doe ik doorgaans gewoon mijn ogen dicht. Tegelijkertijd is het ook een hele móóie film. Maar zo eng, zo eng... The Shining ging dwars door alles heen.
  • The French Connection

    Wat is de beste actiefilm die je kent?

    Dat is en blijft toch The French Connection, denk ik. Die achtervolging is nog steeds fenomenaal. Daar heb ik ook geen enkel angst voor, daar kan ik heel goed naar kijken. Ik moet trouwens zeggen dat Speed van Jan de Bont, met Sandra Bullock en die bus, zeker in de buurt komt. Maar The French Connection heeft toch nog nét iets meer klasse, iets meer gratie, iets meer power. Is nog net iets tijdlozer. Wat noemen andere mensen hier dan? Die Hard? Tja, daar heb ik ook wel iets mee natuurlijk. Maar dat komt vooral door Bruce Willis! De ogen van Paul Newman zijn niet te overtreffen. Maar als appetijtelijke man komt Bruce Willis zeker wel in de buurt. En Jeff Bridges, in The Fabulous Baker Boys. En Clint Eastwood, in The Bridges of Madison County.
  • Doctor Zhivago

    Wat is de beste film die je kent?

    Dat is en blijft toch Doctor Zhivago, zoals ik al eerder noemde. En The Sound of Music is een hele goede tweede. Vind ik. Blijkbaar heb ik iets met films die toch terloops een belangrijk stukje wereldgeschiedenis behandelen. Al is dat ook in Doctor Zhivago beter gedaan dan in The Sound of Music. Dat kleine menselijke tegenover die grote wereldpolitiek. In The Sound of Music wordt het allemaal toch net wat te melodramatisch, nét iets te corny. Begrijp me goed: ik heb hem meer dan twintig keer gezien. Het viel me dit jaar bewust op dat de BBC hem niet uitzond op Tweede Kerstdag! Maar toch.
  • Heavenly Creatures

    Wat was jouw mooiste filmervaring?

    Mijn mooiste filmervaring ooit had ik met Kate Winslet. Haar debuutfilm Heavenly Creatures van Peter Jackson beleefde in 1995 zijn Nederlandse première op het Filmfestival Rotterdam. Zij was nog volstrekt onbekend, 17 jaar, en kwam naar Nederland voor die première, met haar vriendje. Ik kende Robbert Weismuller, distributeur van die film vrij goed, maar hij was verhinderd en dus had Monique van Schendelen mij gevraagd of ik haar wilde begeleiden. Dus ik zegde toe en ving Kate Winslet en haar vriendje op, in de bar van het Oude Luxor. Het was een heel verlegen meisje, ik heette haar keurig welkom. Die jongen wist alles van voetbal en Ajax - dat is gelukkig ook een tik van mij, dus we hadden iets om over te praten. Daarna gingen we naar de zaal, om die film te kijken, en Kate zat naast mij. En tegen de slotscène keek ik naast me, en zag dat er dikke tranen over haar wangen biggelden. Als goed begeleider reikte ik haar wat papieren zakdoekjes aan. Maar na de film, en na het applaus, vroeg ik haar toch even: 'waarom moest je nou zo huilen?' Waarop ze bekende: "Ik had het einde eigenlijk nog nooit gezien." "Maar jullie hadden toch de Gouden Leeuw van Venetië gewonnen?" Ja, maar toen moesten alle acteurs een half uur voor het eind weg uit de zaal om achter de coulissen klaar te gaan staan voor het slotapplaus. Dus ik was er bij toen Kate Winslet haar debuutfilm voor het eerst helemaal zag. Zo fascinerend! Ze was 17 en onervaren. En als je dan kijkt wat ze nu is...
  • Doctor Zhivago

    Welke filmscène heeft op jou diepe indruk gemaakt?

    In Doctor Zhivago: de narcissen die uit de grond komen als zij weg gaat. Dat is volgens mij het mooiste stukje film dat ooit gemaakt is. Ik heb dat ook een keer verteld tijdens een talkshow van Wilfried de Jong op het Filmfestival Rotterdam. Ik zat daar in die talkshow met regisseur Paul Thomas Anderson, die dat jaar Punch-Drunk Love presenteerde. Hij hoorde mij dat vertellen, en vroeg wie ik eigenlijk was. "Dat is de voorzitter van de Tweede Kamer", legde Wilfried uit. Paul Thomas Anderson was perplex: "U? De voorzitter van de Tweede Kamer? En u vertelt hier in deze talkshow dat u Doctor Zhivago de mooiste film aller tijden vindt? Wilt u met mij trouwen?!" Dus ik zeg: "U bent wat jong voor mij, maar waarom ook niet!" Dat is het enige huwelijksaanzoek dat ik heb gehad sinds ik weduwe ben. Ik heb die avond nog heel lang met hem aan de bar gezeten. Erg leuk avond, ontzettend leuke man.
    En het begin van Antichrist van Lars von Trier. Het is natuurlijk enorme kitsch. En het is verschrikkelijk dat dat kind dood valt. Maar cinematografisch is dat één van de allermooiste scenes die ik ooit heb gezien.
  • Marcelino pan y vino

    Wat is de eerste film die je je kunt herinneren?

    Ik weet niet meer hoe die heette... even denken. In het Nederland heette de film Marcelino: pan y vino (Marcelino: Brood en Wijn) een Italiaanse zwart-witproductie over een lief jongetje dat als vondeling in een Franciscanerklooster wordt opgevoed. Er gebeurde volgens mij iets verschrikkelijks met dat jongetje, maar vraag me alsjeblieft niet meer wát precies. Dat zag ik voor zeventig cent in de Friese dorpszaal die ook dienst deed als gymnastiekzaal, feestzaal en danszaal. Het was zondagmiddag, ik was een jaar of 13, 14. Ik heb daar geloof ik ook alle films van Caterina Valente gezien, voor mijn gevoel elke week een nieuwe.
  • Het Teken van het beest

    Wat is je favoriete Nederlandse film?

    Ja... dat is altijd een beetje lastig. Objectief gezien is de beste Nederlandse film ooit Soldaat van Oranje, daar is geen discussie over mogelijk. Hij steekt ook ver uit boven Turks Fruit, hoe leuk die film op zichzelf ook is. Maar wat een erg aardige Nederlandse film is die alle aandacht verdient, is Het Teken van het Beest, de eerste film van Pieter Verhoeff. Het is een waar gebeurd verhaal, gebaseerd op het boek Vier schoten voor een vrouw, dat speelt op de Fries-Groningse grens. Gaat over een vrouw en een stroper, en dan komt de politie, en dan schiet hij vier politieagenten neer. Ik vond het heel mooi gedaan, veel te weinig mensen hebben die film daadwerkelijk gezien. Ik geloof dat ik ook de enige die het boek daadwerkelijk heeft gelezen, maar hij was uitgegeven bij de Arbeiderspers, dus als goede sociaaldemocraten hadden wij al die boeken thuis in de huiskamer staan!
  • Nynke

    Van welke film had jij zelf de hoofdrol willen spelen of de regie willen doen?

    Nynke, van Pieter Verhoeff. Zijn probleem was een beetje dat hij niet genoeg geld had om haar héle leven te verfilmen. Maar Nynke van Hichtum was natuurlijk méér dan de vrouw van Pieter Jelles Troelstra. Zij is de schrijfster waar ik toen ik een jaar of 10, 11 van was álle boeken van verslonden heb. Die kinderboeken waren mijn jeugd. Dus ik had de film een hele andere invulling gegeven, Maar ik zou Nynke een heel mooi object vinden om een film aan te wijden. Ik heb overigens nooit die ambities gehad. Al ben ik wel eens gevraagd voor een film! Filmmaker Dave Schram heeft mij toentertijd benaderd voor een rolletje als minister of iets van die strekking in Kapitein Rob. Maar ik kon echt niet op die opnamedag.

Reacties (0)

Er zijn nog geen reacties.

Geef jouw mening

Reageer 
Registreren Inloggen