-
Wat is de grappigste film die je kent?
"Ik moet eerst heel eerlijk zeggen dat ik dit soort lijstjes altijd ontzettend moeilijk vind. Als ik een titel heb genoemd, voel ik me alweer schuldig ten opzichte van andere titels die ik dan niet heb genoemd. Maar bij deze vraag zal ik me tot twee antwoorden beperken: Groundhog Day en Soapdish. Dat zijn films die ik allebei al meerdere malen heb gezien en waar ik heel erg hard om kan blijven lachen.
De kracht van Groundhog Day zit vooral in het spel van Bill Murray, volgens mij een van de grappigste mensen op aarde. Hij speelt een cynische televisiepresentator die dezelfde dag ontelbare keren beleeft: elke keer wordt hij weer wakker aan het begin van deze 'Groundhog Day'. Een hilarisch gegeven! Er zit een scene in waarin hij elke keer op straat dezelfde irritante man tegenkomt, Ned 'Needlenose' Ryerson, gespeeld door de briljante bijrolacteur Stephen Tobolowsky. Na een aantal dagen gaat Murray die Ned maar gewoon op zijn bek slaan, omdat al zijn daden toch geen consequenties hebben.
Ook Soapdish is vooral zo goed door de cast: Whoopi Goldberg, Sally Field, Kevin Kline, Cathy Moriarty, Teri Hatcher, Robert Downey jr. Het is een vrij kleine, onbekende film, die volgens mij nergens echt succesvol was, en zeker niet in Europa. Soapdish vertelt over het wel en wee op de set van een soapserie. Ik speel zelf in een soapserie natuurlijk, en heb al mijn collega's van GTST aangeraden om deze film te kijken. Iedereen die ooit in een soap heeft gezeten, moet eigenlijk verplicht Soapdish kijken! De soap op de set van de serie is altijd nog vele malen groter dan de idiote ontwikkelingen in het verhaal van de soap zelf." -
Welke film heeft je diep ontroerd?
"In the Bedroom heeft mij enorm ontroerd, van regisseur Todd Field, die later ook het ijzersterke Little Children heeft gemaakt. Ook In the Bedroom is vooral goed vanwege zijn geweldige cast: Sissy Spacek, Tom Wilkinson, Marisa Tomei. De film vertelt over een heel normaal, rustig Amerikaans gezin waarvan de puberzoon verliefd wordt op een oudere vrouw. Die heeft een ex-man die daar op z'n zachtst gezegd niet gelukkig mee is. Ik wil niet vertellen hoe de film afloopt, maar de complicaties zijn hartverscheurend... en het is zo enorm goed gespeeld. Hahaha, of ik mij herken in die problemen? Nee hoor: ik ben wel al jarenlang verliefd op een oudere vrouw, maar dat heeft gelukkig nooit dit soort consequenties gehad. Maar wat ik wel heel herkenbaar vond aan In the Bedroom is dat normale mensen iets over komt waar ze geen vat meer op hebben. Dat is iets dat wel iedereen wel eens overkomt." -
Welke film associeer jij met verliefdheid?
"Ik associeer verliefdheid vooral met Chasing Amy. Ik kan hier natuurlijk ook wel een prachtige romantische komedie gaan noemen waarin iedereen elkaar krijgt, daar zijn er ook genoeg van. Maar het mooie aan Chasing Amy vind ik dat liefde soms ook in de weg kan staan. Dat vertelt deze film heel goed. Een jongen wordt verliefd op een meisje dat biseksueel is, en hij kan daar uiteindelijk toch niet goed mee om gaan. Nee hoor, ook op dit gebied ben ik geen ervaringsdeskundige! Bovendien ben ik enorm groot fan van Kevin Smith, dus er moest ergens in dit lijstje een Kevin Smith-film staan. Zeker zijn vroegere werk - Clerks, Mallrats, Chasing Amy - is fantastisch. Ja, ik heb Chasing Amy ook met mijn vriendin gezien. Ik kan iedereen de Amerikaanse dvd aanraden: daar staan de meeste extra's op. Ik ben iemand die dan zo'n dvd echt tot het laatste fragment verslindt." -
Wat is de engste film die je kent?
"Ik ben een enorme horrorfan! Alleen is een probleem dat ik juist daardoor maar weinig echt eng vind. Ik vind horror eerder leuk of grappig. Een film die ik echt eng vond, is The Shining - maar die noem ik al bij vraag 12. Dus heb ik bij deze vraag gekozen voor The Blair Witch Project. Omdat het zo'n ontzettend knap gemaakte, innovatieve horrorfilm was. De makers speelden ruim tien jaar geleden enorm in op het 'real life'-concept dat toen een beetje opkwam. Ze waren hun tijd daarmee ver vooruit. Bovendien hebben ze die film toen subliem in de markt gezet, met onder meer een website waarop alles over de drie studenten te lezen stond die zogenaamd verdwenen zouden zijn. Ook dat was toen nieuw - internet stond nog in de kinderschoenen. Je zag dat laatst ook weer een beetje met Catfish: die publieke discussie of de film waar gebeurd is of niet. Ik vind het heel knap als makers zoiets kunnen bereiken.
Bovendien kan ik me nog erg goed herinneren dat ik The Blair Witch Project zag: het was muisstil in de zaal. Op sommige momenten kon je echt een speld horen vallen: als die kinderhandjes op de tent kloppen, of tijdens de slotscène in dat huisje. Wat ik ook zo knap vond, is dat de meeste horrorfilms enorm manipuleren met de muziek: die moet dan vaak helpen om een bepaald moment spannend te maken. Maar Blair Witch had helemaal geen muziek. En dat maakte het eigenlijk alleen maar enger." -
Wat is de beste actiefilm die je kent?
"Raiders of the Lost Ark. Punt. Misschien is het een beetje platgetreden pad, maar nobody beats Indiana Jones! Wat een held! En het is en blijft zo'n ontzettend leuke film. Ik heb hem laatst weer zitten kijken: hij heeft de tand des tijds ontzettend goed doorstaan. Hij heeft in dertig jaar geen fractie aan kracht ingeboet. Zo'n goed verhaal, zo knap gemaakt, zulke goeie acteurs. Elke scene is een juweeltje. Bovendien bewijst Raiders dat een goede actiefilm helemaal geen cgi en blue screen nodig heeft. Je mist die moderne technieken waar tegenwoordig elke actiefilm maar op terug valt geen seconde. Het enige effect waarvoor de computer is gebruikt, de smeltende gezichten aan het slot, overtuigt nog steeds op alle fronten. Ik vond de keuze tussen Raiders en Indiana Jones and the Last Crusade trouwens lastig. Drie is ook zeer briljant, vooral door de rol van Sean Connery als Henry Jones sr. Maar ik vind de eerste toch beter vanwege de verrassing. En wat een vondsten: die amulet die in de hand van die nazi wordt gebrand. De scène dat de Ark des Verbonds wordt geopend. En het slot, dat de kist wordt opgeborgen in een enorm magazijn met duizenden kisten vol geheimen. Daar kan WikiLeaks nog een puntje aan zuigen!" -
Wat is de beste film die je kent?
"Het liefste zou ik in elk genre een 'beste film' noemen. Maar dat doe ik natuurlijk eigenlijk al... en ik wil bij deze vraag niet de platgetreden paden bewandelen door The Shining of The Godfather te noemen. Dus kies ik voor een vrij recente film, die ik de afgelopen vijf jaar heel erg vaak heb gezien: Requiem for a Dream, van Darren Aronofsky. Het knappe van die film is dat je aan het begin totaal niet door hebt hoe fout het allemaal zal gaan met de personages. De film volgt vier gewone Newyorkse mensen, die rustig hun gewone leven leiden. En dan gaat het opeens bergafwaarts, door de drugs. Ik heb sowieso een groot zwak voor films waarin alles totaal uit de hand loopt. Dat geldt ook voor bijvoorbeeld In the Bedroom, of Magnolia. En echt alles aan Requiem klopt. Alle acteurs zijn briljant: Ellen Burstyn, Jared Leto, Jennifer Connelly en Marlon Wayans. De muziek van Clint Mansell en de Kronos Quartet gaat door merg en been.
Bovendien hou ik heel erg van films waarin verschillende verhaallijnen bij elkaar komen: ik ben ook een groot fan van Robert Altman en Paul Thomas Anderson. Dat principe hanteert Requiem in het klein, er worden maar vier mensen gevolgd. Maar uiteindelijk belanden ze wel allemaal in dezelfde stront door hun drugsgebruik. Ik zag de film voor het eerst met mijn vriendin en een goede vriend: we waren echt lamgeslagen. We hebben daarna nog even ultieme schaamfilm Deep Blue Sea opgezet, om te herstellen van wat Requiem met ons gedaan had. En Requiem was toentertijd enorm vernieuwend: met die flitsende montage, die splitscreens, die versnelde beelden. Ik kan me niet herinneren dat een regisseur ooit eerder een film heeft gemaakt die zo intens de gemoedstoestand van zijn personages bij de kijker weet over te brengen." -
Wat was jouw mooiste filmervaring?
"Ik heb even over deze vraag moeten nadenken... maar dat was toch het opnemen van de dansfilm Embracing Time, met regisseur Willem van de Sande Bakhuyzen. We draaiden de film in de zomer van 2004 in een oud Frans chateau. Het was prachtig weer, en een erg goede sfeer op de set. Het was heel bijzonder om met Willem samen te werken, hij was enorm gepassioneerd over zijn vak. Maar toen we na de zomer terug kwamen in Nederland, hoorden we opeens dat Willem heel erg ziek was. En dat het maar de vraag was of hij nog zou herstellen. Ik heb hem daarna nog twee keer gezien, en toen overleed hij, eind september. Dat maakte het draaien van Embracing Time met terugwerkende kracht nog veel heftiger." -
Welke filmscène heeft op jou diepe indruk gemaakt?
"De apotheekscène van Julianne Moore in Magnolia. Punt. Ik vind Julianne Moore de beste actrice aller tijden. Ik vind haar zo ontzettend goed.... en ik zeg altijd tegen mensen dat ik haar heb ontdekt. Omdat ik al haar films al keek voordat ze echt doorbrak en iederéén haar opeens goed vond. Ik had vroeger een abonnement op de Hitkrant. Ik heb toen ik een jaar of 11 was een brief gestuurd of ze nou eindelijk eens een foto van Julianne wilden plaatsen. Ik kende haar toen vooral uit The Hand that Rocks the Cradle. Rebecca de Mornay speelt een kwade babysistter en Julianne Moore speelt de beste vriendin van Anabella Sciorra, de moeder waar De Mornay wraak op wil nemen. Ze wordt dan vermoord in een kas die helemaal in elkaar stort. Maar sindsdien ben ik fan van haar! Ik heb echt álles van haar gezien... ook de slechte films. Ik heb Body of Evidence uitgezeten, om maar wat te noemen. Ja, daar zat ze in! Magnolia vond ik sowieso een briljante film. Maar die scene in de apotheek... ze stormt die apotheek binnen. En je voelt aan alles dat het verschrikkelijk is wat haar wordt aangedaan. En dan klapt ze uit elkaar van woede en verdriet... fantastisch." -
Wat is de eerste film die je je kunt herinneren?
"Ik denk dat mijn eerste film toch Sneeuwwitje van Disney was. Mijn eerste live action titel was volgens mij The Three Musketeers, met Faye Dunaway, Raquel Welch en Richard Chamberlain. Maar die heeft toch minder indruk gemaakt. Ik zag de meeste films in mijn jeugd thuis: mijn moeder ging dan naar de videotheek om films te huren. Maar Sneeuwwitje heb ik volgens mij wel in de bioscoop gezien. Ik vond de heks het leukst, kan ik me nog herinneren.
Ik ben altijd iemand geweest die meer had met de boeven in films dan met de helden. Bij He-Man vond ik Skeletor ook veel leuker dan He-Man zelf. He-Man: Masters of the Universe is trouwens mijn 'schaamfilm': dat is de film die ik het vaakst heb gezien in mijn hele leven. En ik schaam mij dood, maar ik kan daar zo enorm van genieten! Ik heb toentertijd zelfs een T-shirt laten maken met een quote van Skeletor uit die film: 'Tell me about the loneliness of good, is it equal to the loneliness of evil?' Dat is toch bijna Shakespeare?! En Frank Langella die er met dat plakmasker van hem toch nog het beste van probeert te maken. En Dolph Lundgren in zijn onderbroek met een foute He-Manpruik. Ik ben ook nog een tijdje verliefd geweest om Meg Foster, die de foute heks Evil-Lyn speelt. Je kan zeggen van die film wat je wilt, maar dat deed ze ontzettend goed!" -
Wat is je favoriete Nederlandse film?
"Ik had het gister toevallig met vrienden over deze vraag. Ik kan natuurlijk Zwartboek noemen, of Flodder. Maar ik vind het oprecht jammer om bij deze vraag een film te noemen die iedereen al kent. Dus ik ga voor de thriller Stille nacht van regisseuse Ineke Houtman. Dat is misschien niet de allerbeste Nederlandse film die ooit is gemaakt. Maar ik vind hem wel dusdanig goed dat ik hoop dat mensen hem gaan kijken omdat ik hem hier noem. Veel mensen kennen hem niet, maar zouden er denk ik wel erg van genieten als ze hem keken. De film gaat over een groep meisjes die worden belaagd door een verkrachter. Het is een spannende, goed gemaakt, zeer integere en spannende thriller over een heel actueel thema, met een erg sterke ontknoping." -
Van welke film had jij zelf de hoofdrol willen spelen of de regie willen doen?
"Ik had heel graag de rol van Jack Nicholson in The Shining willen spelen. Nicholson is sowieso een van de beste acteurs aller tijden. En hij speelt in die film de ultieme psychorol... dat lijkt me heerlijk! En het zou betekenen dat ik met Stanley Kubrick had mogen werken aan een briljante film. Je voelt aan het begin van de film al dat het niet goed zit met die man. Maar je kan maar niet duiden wat er nou precies mis is. En langzaam maar zeker wordt het erger, en je voelt 'dit gaat ontsporen'. Maar je kan er niets aan doen, omdat je nog steeds niet begrijpt wat er nou niet klopt. Ik ben zo intens blij met de regio 1-versie op dvd, want die is nog een half uur langer. Het lijkt me sowieso geweldig om een keer een psycho te mogen spelen. Vooral omdat het zo'n ver-van-mijn-bed-rol is. Zo'n Rebecca de Mornay-rol in The Hand that rocks the Cradle. Of Ray Liotta in Unlawful Entry. En dat is ook iets dat ik niet echt kwijt kan in Danny de Jong in GTST. Hij krijgt de komende tijd wel wat meer rauwe kantjes. Maar een echte psycho zal hij helaas nooit worden."
Filmliefde - Jan Kooijman
Geef jouw mening
De filmliefde van Jan Kooijman
Jan Kooijman (1981) besloot na zijn middelbare school een opleiding te gaan volgen aan de dansacademie van Rotterdam. Van 2000 tot 2009 werkte Kooijman als professioneel danser bij het Scapino Ballet. Sinds 2009 speelt hij de vaste rol van Danny de Jong in de dagelijkse soapserie Goede Tijden Slechte Tijden. Ook is Kooijman sinds kort bekend als jurylid van So You Think You Can Dance.
Reacties (5)
-
- Niccage
- vrijdag 24 december 2010
- 15:02
-
- GL
- zaterdag 25 december 2010
- 08:40
-
- moviemick
- zaterdag 25 december 2010
- 18:57
-
- Niki
- maandag 27 december 2010
- 15:03
-
- moviemick
- dinsdag 4 januari 2011
- 20:33
Lees alle reactiesUitgebreiden filmliefde, ben het eens met zijn picks. Magnolia,The Blair Witch Project en Chasing Amy zijn heel goed. Alleen daar heb je Requiem for a dream, en dat vond ik dus helemaal niks.
ZO uitgebreid ik kijk wel naar de filmposter wat ie leuk vind...
Ja moeilijk. Dat lezen!
'Moeilijk dat lezen' 'Zo uitgebreid'? Mijn God.... Ik vind dit juist geweldig: Jan, you rock als het op films aankomt! Wat een passie en waardering voor het medium 'film' spreekt daar uit zeg. Heerlijk al die bespeigelingen en anekdotes. Ik herken mezelf helemaal in wat ie zegt over Magnolia, ook 1 van mijn grote favorieten.Naar de rest ben ik nu heel benieuwd (heb alleen niets met horror, maar dat is toch mooi: zoveel mensen zoveel smaken).Vooral Requiem moet ik gaan zien, want The Wrestler van Aronofksy was voor mij subliem.
Dat heet nou sarcasme. Ik bekritiseerde de reacties van GTST-fangirls die deze filmliefde te uitgebreid vonden, en hem dus, hoe dol ze op hun idool Janneman zijn, maar besloten weg te klikken.