De tweede film van de Iraans-Koerdische filmmaker Ghobadi na EEN TIJD VOOR DRONKEN PAARDEN, een van de best bezochte Iraanse films in Nederland. Deze in het niemandsland op de grens van Iran, Irak en Koerdistan gefilmde tragikomedie doet denken aan de kluchten van Bachtiar Choedojnazarov (LUNA PAPA, THE SUIT). Drie zangers gaan op zoek naar een vrouw, terwijl Saddam Hoesseins bommen op de achtergrond neervallen. De grimmige draai aan het eind, als er een Koerdisch massagraf wordt ontdekt, werd door een criticus als misplaatst beschouwd omdat kluchtigheid zich slecht laat combineren met massamoord. De Volkskrant zag de film meer als een ode aan Koerdistan, waarbij de rotswanden, de dorre grond en de besneeuwde heuvels even goed hoofdpersonen zijn. © Filmjaarboek