Drama van Jos Stelling over een jongen die terugkeert naar zijn oude buurtje waar hij iedereen wil laten zien hoe goed het met hem gaat

Het niet geheel geslaagde maar gedurfde vierde werkstuk van autodidact Stelling betekent een breuk met zijn historisch-picturale filmverleden ('Mariken van Nieumeghen', 'Elckerlyc', 'Rembrandt fecit 1669'). Eenheid van tijd (het weekend van 4 en 5 augustus 1962, toen Marilyn Monroe zelfmoord pleegde- volgens Stelling het mentale keerpunt tussen de jaren vijftig en zestig) en plaats (een Utrechtse volkscafetaria) begrenzen het sobere en gevoelige portret van kansarme jongeren, wier idealen en poses nauwelijks de sociale (en fysieke) impotentie vermogen verhullen. Op Holtzer en Stunnenberg na bestond de cast- naar gebruik - uit amateurs. © Filmjaarboek