Turtles Can Fly (2004)
| Regie: | Bahman Ghobadi | ||
| Cast: | Soran Ebrahim, Avaz Latif, Saddam Hossein Feysal, Hiresh Feysal Rahman, Abdol Rahman Karim | ||
| Genre: | Drama | ||
| Lengte: | 97 minuten | ||
Drama over het dagelijks bestaan van een groep Koerdische kinderen die op de vooravond van de Amerikaanse invasie in een vluchtelingenkamp wonen
Vlak voor de Amerikaanse inval in Irak in 2003, woont een groep Koerdische kinderen onder slechte omstandigheden in een vluchtelingenkamp. Toch zijn ze vindingrijk genoeg om geld te verdienen en te overleven. Onder leiding van de dominante Satellite organiseren ze gevaarlijke spelletjes zoals het demonteren van landmijnen, waardoor veel kinderen gehandicapt raken. Een van deze kinderen is Henkov, een jongen met een voorspellende gave, die zich ontfermt over het mooie meisje Argin en een klein jongetje dat mogelijk haar zoontje is. Groepsleider Satellite is geobsedeerd door de mooie Argin en probeert binnen te dringen in de vriendschap van het trio.
Het drama 'Turtles Can Fly' speelt zich af in het Koerdische grensgebied tussen Turkije en Irak. De Iranees-Koerdische regisseur Bahman Ghobadi ('Een tijd voor dronken paarden') richt zich niet zozeer op het oorlogsgeweld, maar op het dagelijks leven en lijden van een groep kinderen, die in het vluchtelingenkamp hun eigen hiërarchie kennen. De belangrijkste rollen worden gespeeld door kinderen zonder enige acteerervaring. 'Turtles Can Fly' ontving op het 34e International Film Festival Rotterdam de publieksprijs.
Foto
Reacties (4)
-
- azad
- woensdag 25 mei 2005
- 17:22
-
- woensdag 8 juni 2005
- 12:31
-
- beri
- zondag 3 februari 2008
- 00:06
-
- melliemel
- donderdag 6 september 2012
- 22:12
Lees alle reactiesEen mooi maar depremerende film van Ghobadi, film is gemaakt onder moeilijke omstandigheiden van geld tekort zodanig dat hij zijn huis moest verkopen en van kenissen geld lenen om deze film voor elkaar te krijgen. Film is wel is waar minder goed gemaakt dan Dronken Paarden, montage is niet echt goed, sommige scenes lijken amateuristsch maar de sterke tragische scenes laten je dat mankamenten vergeven. Dit soort films werden echter voor buiten Iranse grenzen gemaakt want Iranse filmliefhebbers laten de arthous movies meestal links liggen.Meestal hebben ze gelijk ook.
"Turtles Can Fly" werd geschreven, geregisseerd én geproduceerd door de Iraanse regiseur Bahman Ghobadi. Toen het Westen het einde van de oorlog in Irak aankondigde, startte Ghobadi met de opnames van een film waarin noch Bush, noch Saddam een hoofdrol kregen. De echte ster van de film zou de Iraakse bevolking zijn omdat niemand het nog over hen had. In alle nieuwsberichten waren zij slechts figuranten. Ghobadi draaide de rollen om en liet in de film het verhaal van de kinderen van Irak aan bod komen, en maakte van hen helden. Bush en Saddam verdwenen op het achterplan en kregen slechts een figurantenrol. De kinderen die ik in de film aan het werk zie zijn lokale kinderen zonder enige acteerervaring. Ze brengen het er schitterend van af. Toch is "Turtles Can Fly" een erg harde film die de schrijnende realiteit schetst van de levensomstandigheden van de inwoners van Irak die verdwaasd achterbleven na de oorlog. Vanuit het perspectief van de kinderen komen er erg nare details aan het licht. Het landschap waarin het verhaal zich afspeelt werpt een donkere schaduw op het geweld en de tragedie, maar noch de volwassenen noch de kinderen lijken de moed op te geven, en proberen te overleven en hun leven georganiseerd te krijgen.
Telkens wanneer ik na het zien van een film als deze de zaal verlaat, ben ik beduusd en loop ik aangedaan en verstrooid over straat. De realiteit om mij heen lijkt niet logisch meer te zijn. Hoe kan het dat ik het hier zo goed heb, terwijl het er elders op de wereld heel anders aan toe gaat? Je krijgt een heel ander perspectief dankzij dit soort films. Ga de realiteitsfilm dus niet uit de weg, maar laat je hart en hoofd veroveren. Er zit immers een belangrijke boodschap in, ook bij 'Turtles can Fly'. Ghobadi draagt zijn film op aan alle onschuldige kinderen, overal ter wereld, die het slachtoffer zijn geworden van politiek, dictators of fascisten.
prachtige film, laat je echt stilstaan en nadenken.
om nooit meer te vergeten......
om te beseffen hoe goed wij het hebben....met een snik en een traan