Brothers (2004)
| Waardering: | (15 stemmen) | Jouw cijfer: |
|
| Regie: | Susanne Bier | ||
| Cast: | Connie Nielsen, Ulrich Thomsen, Nikolaj Lie Kaas, Sarah Juel Werner, Bent Mejding | ||
| Genre: | Drama | ||
| Lengte: | 117 minuten | ||
Ontroerend dogma-achtig Deens drama waarin de jongere broer van een voor dood verklaarde militair steun biedt aan zijn schoonzus en haar kinderen
De broers Michael en Jannik hebben een hechte band, al is de een succesvoller in het leven dan de ander. Michael heeft een baan als beroepsmilitair, is getrouwd met de mooie Sarah en heeft twee kinderen. Jannik heeft nog nooit gewerkt en zat zelfs een tijd in de gevangenis. Wanneer Michael op een VN missie naar Afghanistan vertrekt, wordt zijn helikopter neergeschoten. Hij en zijn team worden doodgewaand, maar Michael leeft echter nog als krijgsgevangene in een kamp. Hier beleeft Michael een traumatische ervaring. Ondertussen doet Jannik thuis zijn best om Sarah en haar dochters te steunen. Na bevrijd te zijn uit het kamp keert Michael terug naar huis, maar hij blijkt na zijn verblijf in het kamp behoorlijk te zijn veranderd.
Het drama 'Brothers' ('Brødre'), de achtste speelfilm van de Deense regisseur Susanne Bier ('Open Hearts'), was in Denemarken een van de grote bioscoopsuccessen van het jaar. De film was een publieksfavoriet op het International Film Festival Rotterdam en ook te zien op het Amnesty International Filmfestival. Het scenario schreef Bier samen met Anders Thomas Jensen ('Mifune's Last Song', 'Wilbur Wants to Kill Himself', 'The Green Butchers'). Hoofdrolspeler Ulrich Thomsen zat onder meer in het inmiddels klassieke dogmadrama 'Festen' en de rol van Sarah wordt gespeeld door Connie Nielsen, bekend uit Hollywoodfilms als 'Gladiator', 'One Hour Photo' en 'Basic'. Dit is, opmerkelijk genoeg, haar eerste Deenstalige filmrol.
Trailer
Meer video's
Overige informatie
| Land: | Denemarken |
| Taal: | Deens |
| Bioscooppremière: | Donderdag 17 maart 2005 |
| Film1 première: | Donderdag 28 december 2006 |
| Distributeur: | A-film Distribution |
| Bezoekers: | 14.708 |
| Alt. titel: | Brødre |
Reacties (1)
-
- Quentin
- donderdag 18 oktober 2007
- 15:11
Lees alle reactiesDe Deense filmindustrie kan inmiddels bogen op een reeks uitstekende kwaliteitsfilms, en 'Brødre' is daar wederom een voorbeeld van. Het is een intens, realistisch drama, wat schijnbaar moeiteloos switcht tussen ontroerende, grappige, gevoelige, en dan weer keiharde scènes. De laatstgenoemde zijn behoorlijk schokkend, met name omdat het zo realistisch en invoelbaar is gehouden. Maar de leuke, ontroerende en warme momenten in de film maken minstens evenveel indruk.
De hele cast is uitstekend, kinderen incluis. Connie Nielsen's Sara is geweldig, ze is tegelijkertijd aandoenlijk, kwetsbaar, sterk en aantrekkelijk. Een hartverwarmende rol. De kinderen zijn ontroerend en levensecht. Nikolaj Lie Kaas' Jannik is zo sympathiek dat hij tegen het eind van de film compleet je hart gewonnen heeft, en Ulrich Thomsen weet als Michael een geloofwaardige transformatie neer te zetten van een betrouwbare en stabiele familieman naar een angstaanjagend figuur die compleet de weg kwijt is.
De broers maken beiden een transformatie door, zo niet een soort 'rolwisseling'. Het 'zwarte schaap' Jannik, die aan het begin van de film net uit de gevangenis komt, blijkt een gouden hart te hebben, terwijl Michael, de stabiele en verantwoordelijke broer met een gezin, een huis, en een carrière bij het leger, danig verknipt terugkomt na zijn traumatische ervaringen in Afghanistan.
Michael's helikopter stort - in een zeer aangrijpend gefilmde scène - neer boven vijandelijk gebied. Hij wordt vervolgens doodverklaard door het leger, met alle gevolgen van dien voor de achterblijvers.
Het is aandoenlijk om te zien hoe Jannik daarna zijn best doet om de leemte op te vullen en zich te ontfermen over het gezin van zijn doodgewaande broer, terwijl hij tegelijkertijd probeert schoon schip te maken met zijn verleden en werk te vinden. Gelukkig wordt het beslist geen schijnheilige 'wedergeboorte', Jannik blijft aangenaam zichzelf terwijl hij tot inzicht komt.
Michael aan de andere kant, laat zien hoe fragiel het geluk van het 'perfecte gezinnetje' is als hij geestelijk geknakt terugkomt, en er bij hem ook nog eens achterdocht en jaloezie in het spel komt. Zoals we wel vaker hebben kunnen zien is één paranoïde geest genoeg om relaties en hele gezinnen te ontwrichten, zelfs als er feitelijk geen grond voor is.
Het is op sommige momenten misschien lastig om met Michael mee te gaan in al zijn daden, omdat je onwillekeurig hoopt het zelf anders te zullen doen mocht je - onverhoopt - in zijn schoenen komen te staan (iets wat je niemand toewenst). Maar besef dan dat wij als kijker te allen tijde méér weten dan hij, en vooral dat het onmogelijk is om vanuit de luie stoel te oordelen over situaties die je niet zelf hebt ervaren.
De scènes in het Taliban gevangenenkamp tonen weer eens aan dat terwijl het Westen zich druk maakt over al dan niet vermeende 'schendingen van de mensenrechten' binnen de eigen gelederen, er aan de andere kant beestachtige oorlogsmisdaden worden gepleegd die je voorstellingsvermogen te boven gaan.
Het einde blijft tot op het laatste moment een verassing. Hoe bevredigend de afloop is zal sterk persoonlijk zijn, afhankelijk van waar je sterkste sympathieën liggen, maar het verhaal is en blijft van begin tot het eind steeds menselijk en invoelbaar, zelfs al zou je zelf een andere weg hebben gekozen.