Droge Mexicaanse komedie over twee veertienjarige vrienden, wier de zorgeloze zondag verstoord wordt door een buurmeisje en een lastige pizzakoerier

De veertienjarige jeugdvrienden Flama en Moko zijn helemaal klaar voor een lange, moederloze zondag. Buiten, in hun voorstad van Mexico City, is er geen klap te beleven, maar gelukkig hebben ze een grote fles cola, videospelletjes én de pizza die onderweg is. Het loopt allemaal wat anders als buurmeisje Rita aanklopt om de oven te gebruiken en de stroom uitvalt. De pizzakoerier Ulises is elf seconden te laat, maar weigert te vertrekken voordat hij zijn geld krijgt. In een voetbalwedstrijd op de Playstation wordt het pleit beslecht.

In Mexicaanse komedie 'Temporada de patos' van regisseur Fernando Eimbcke lijkt maar weinig te gebeuren, maar achter de lijzigheid en de gortdroge, onderkoelde humor gaan de werkelijke thema's van het verhaal schuil: scheidende ouders, ontluikende seksualiteit, eenzaamheid, de economische malaise en gefrustreerde verwachtingen. Het in zwart-wit gedraaide 'Temporada de patos' was vorig jaar de grote prijswinnaar van het filmfestival van Guadalajara en bij de Ariels, de Mexicaanse Oscars, sleepte de film maar liefst elf prijzen in de wacht.