La vie en rose (2007)
| Waardering: | (42 stemmen) | Jouw cijfer: |
|
| Regie: | Olivier Dahan | ||
| Cast: | Marion Cotillard, Sylvie Testud, Pascal Greggory, Emmanuelle Seigner, Jean-Paul Rouve | ||
| Genre: | Drama | ||
| Lengte: | 140 minuten | ||
Biografisch drama over het bewogen leven van de beroemde Franse chansonnière Edith Piaf, klein van stuk maar groot in klasse
Edith Giovanna Gassion wordt eind 1915 geboren en heeft een ellendige jeugd in de gevaarlijkste straten van Parijs. Ze zwerft al zingend door de stad en wordt vanwege haar bijzondere stem ontdekt door Louis Leplée. Hij noemt haar zijn kleine mus - la môme piaf - en onder de naam Edith Piaf groeit ze in zijn nachtclub uit tot een befaamd zangeres. Ze leeft groots en meeslepend, breekt na de oorlog zelfs door in New York, maar krijgt ook veel ellende te verduren. Wanneer zowel haar enig kind als haar grote liefde komen te overlijden, vlucht ze in drank en drugs. Toch overwint ze veel leed door het te verwerken in haar vlijmscherpe teksten in beroemde chansons als 'La vie en rose', 'Milord' en vooral 'Non, je ne regrette rien'.
Het Franse drama La vie en rose - origineel uitgebracht als 'La môme' - vertelt het tragische levensverhaal van de wereldberoemde zangeres Edith Piaf, gespeeld door de jonge actrice Marion Cotillard. Haar hoofdrol maakte Cotillard in één klap wereldberoemd en bracht haar diverse prijzen op, waaronder een Golden Globe en een Oscar. Piaf leefde onder beroemde vrienden als Jean Cocteau, Charles Aznavour en Marlene Dietrich. De film volgt haar van de toppen van het internationale succes tot in de duistere tijden van schandalen en tragedie. La vie en rose werd geschreven en geregisseerd door Olivier Dahan en was de openingsfilm van het Film Festival van Berlijn 2007. Acteur Gérard Depardieu is te zien als nachtclubeigenaar Louis Leplée.
Trailer
Overige informatie
| Land: | Frankrijk, Groot-Brittannië, Tsjechië |
| Taal: | Frans, Engels |
| Bioscooppremière: | Donderdag 8 maart 2007 |
| Film1 première: | Zondag 4 mei 2008 |
| Distributeur: | RCV Entertainment |
| Alt. titel: | La môme |
Reacties (9)
-
- mnederbe
- donderdag 8 mei 2008
- 07:06
-
- r.kroeze
- zondag 11 mei 2008
- 20:14
-
- GL
- woensdag 7 oktober 2009
- 22:25
-
- LJSpar
- vrijdag 16 oktober 2009
- 15:19
-
- Linsey73
- donderdag 17 februari 2011
- 01:39
Lees alle reactiesTerecht dat er over Edith Piaf een film is gemaakt. Dat heeft deze bijzondere vrouw meer dan verdiend. De film laat goed zien dat zingen haar bijna letterlijk staande hield in haar leven, dat zeker niet over rozen ging.
Ik herinner me haar laatste leversjaren, dat ze met haar sterk verouderde lijfje, krom van de reuma, met haar door de reuma misvormde handen op de haar heupen en met haar gezwollen beentjes met het grootste gemak de longen uit haar lijf stond te zingen. Zeer aandoenlijk en ontroerend. Dat aandoenlijke en ontroerende wordt goed door deze film overgebracht.
Wel miste ik in de film wat belangrijke mensen in haar leven, zoals Charles Aznavour en haar laatste man, de 20 jaar jongere Theo Sarapo, die wel even genoemd wordt en waar destijds veel over te doen is geweest. Ook ik vond de tijdsovergangen wat verwarrend. Voor de rest: een geweldige vertolking.
Een hele mooie film.Erg interessant als je deze kleine vrouw alleen maar kent van "non je ne regrette rien".Een prachtig nummer waarmee de film mooi word afgesloten.Soms wat lastig omdat de verhaal lijnen door elkaar lopen,maar is te overzien.Mijn complimenten aan de actrice mMrion Cottilard die Piaf prachtig neerzet.
beetje saai hoewel Mario Cottilard de pannen van het speelt!
Edith Piaf verdient natuurlijk dat er een film over haar leven gemaakt wordt. Ze verdient ook een geweldige actrice die haar rol mag vertolken. Dat laatste is zeker gelukt: geweldig hoe Marion Cotillard haar neerzet, vooral in de dramatische scenes is ze zeer overtuigend en heel ontroerend. De film echter is eigenlijk niet zo goed, de ontelbare switches in de tijd is behalve verwarrend, bijzonder irritant en belangrijke momenten uit haar leven worden niet vermeld ( WO II bijvoorbeeld) terwijl andere minder belangrijke wel uitvoerig worden verteld.
De film ziet er natuurlijk goed uit, muziek is ook prima maar het script en de verhaaltrant zijn helaas matig.
Dat ik toch tot 3 sterren kom is geheel te danken aan Cotillard. een ster op zich waard: dat de film me toch heeft ontroerd is behalve natuurlijk het levensverhaal van Piaf, vooral haar vertolking ervan. Terechte Oscar !
Interessante film. Zo zie je nog eens/leer je nog eens wat over een zangeres die leefde en populair was voordat ik geboren was. Wat zeg ik? Ze is zelfs overleden, 10 jaar voordat ik geboren was! Het was een hele goede zangeres maar ze was zo sneu, somber, niet gelukkig. Het jammere van de film is de soms onduidelijke tijdsovergangen, das wat verwarrend. Maar buiten dat is het een prima film om naar te kijken mits je interesse hebt in dit onderwerp!