12:08 East of Bucharest (2006)
| Regie: | Corneliu Porumboiu | ||
| Cast: | Mircea Andreescu, Teodor Corban, Ion Sapdaru, Mirela Cioaba, Cristina Ciofu | ||
| Genre: | Drama, Komedie | ||
| Lengte: | 89 minuten | ||
Komisch drama uit Roemenië over een talkshow uit een dorp ten oosten van Boekarest, met de afzetting van Ceausescu als gespreksonderwerp
Roemenië, 22 december 2005. Zestien jaar na de afzetting van Nicolae Ceausescu probeert Jderescu, eigenaar van een televisiestation in een dorp 'ergens ten oosten van Boekarest', wanhopig bekende namen te strikken voor zijn televisieshow over de vraag: deed ons dorp mee aan de revolutie? Als bekende gasten het laten afweten strikt hij een tweetal minder gebruikelijke gesprekspartners: de gepensioneerde Pisconi en de drankverslaafde geschiedenisleraar Manescu. Terwijl de talkshowpresentator een serieuze discussie probeert op te zetten over de betekenis van 22 december 1989, raken de twee verstrikt in persoonlijke herinneringen.
Het komische Roemeense drama '12:08 East of Bucharest' ('A fost sau n-a fost?') is een absurd commentaar op de beleving van grote historische feiten. "Ieder heeft zijn eigen waarheid", zegt regisseur en schrijver Corneliu Porumboiu, "iedereen heeft zijn herinneringen en perspectief." Voor zijn speelfilmdebuut kreeg Porumboiu in 2006 op het Film Festival van Cannes de Caméra d'Or uitgereikt.
Foto
Reacties (1)
-
- IVerhoeven
- dinsdag 18 maart 2008
- 14:43
Lees alle reactiesHet regiedebuut van de Roemeen Corneliu Porumboiu mag geslaagd genoemd worden. Hij weet op een zeer treffende, vooral komische, manier de mensen in Boekarest neer te zetten. De kwestie waar het over gaat is of er ooit een revolutie is geweest in Boekarest en of dat dan een vooruitgang was of een achteruitgang/stilstand. In het begin krijg je de normale zaken van de Roemenie te zien zoals een leraar met een klas en zijn schuldeiser komt doodgewoon binnen lopen. Maar naar een half uur komt er een heuse live interview met twee mensen van de straat en de interviewer, meteen ook de regisseur van het programma, plus een aantal bellers. Het begint meteen al lekker als de leraar beweert dat hij op die beruchte dag 22 december (1989) aan de voet van de revolutie stond. Naar de eerste beller is de toon al dermate gezet dat ik niet meer bij kwam van het lachen. Hij wordt uitgescholden voor leugenaar en verslaafde. Een andere man die de interviewer bij zich heeft, krijgt minimaal tijd en wordt dan ook totaal niets gevraagd. Maar ligt de hele tijd papieren bootjes te maken of met zijn dikke hoofd in de camera te kijken. En dan heb ik het nog niet eens over de cameraman gehad die maar geen goed shot krijgt van de drie. Blijft inzoomen, uitzoomen totdat de interviewer begint te tieren op hem. Naar de pauze wil de leraar weg maar de interviewer dwingt hem te blijven. Wat ervoor zorgt dat hij naar de pauze als een zoutzak erbij zat, en alleen maar lag te schelden totdat hij opstapte. Geweldige politieke satire met droge humor die een groot publiek verdient. Dus de humor was lekker geslaagd nergens geforceerd, het onderwerp is lekker actueel en de uitwerking van het geheel mag geslaagd genoemd worden. Het mooiste moment is nog wel als de interviewer voor de zoveelste keer vraagt of de leraar niet zit te liegen!
Het éérste papieren bootje is gemaakt zo je kan zien.
De zoveelste confrontatie tussen interviewer en leraar. Hilarisch!