Crepuscule (2009)
| Waardering: | (25 stemmen) | Jouw cijfer: |
|
| Regie: | Maartje Seyferth, Victor Nieuwenhuijs | ||
| Cast: | Nellie Benner, Titus Muizelaar | ||
| Genre: | Drama | ||
| Lengte: | 70 minuten | ||
Nederlands drama waarin een meisje haar lichaam verkent en door een oudere man wordt bekeken terwijl ze danst en met een pistool speelt
In de film valt het duister over een meisje. Een zwijgzaam, lenig en mooi meisje. We mogen haar zien. Helemaal zien, als ze haar lichaam verkent voor de spiegel. Ze komt gesloten en in zichzelf gekeerd de stad en de film binnen. De film zit daarbij het meisje dicht op de huid. Alleen met de camera kent het meisje geen schaamte. Ze danst. Stript in feite. Ze heeft een baantje bij een benzinestation en niemand lijkt daar iets bijzonders in haar te zien. Ze blijft zwijgen. Toch wordt ze opgemerkt door een oudere man waar een stad nu eenmaal vol van lijkt te zijn. Uiteindelijk wordt de schemering duisterder. Het meisje speelt met een pistool en dan zijn we uiteraard bij Godard, maar daar wilde de film al vanaf het begin zijn. Vooral film zijn.
Crepuscule is een mooi oud woord voor schemering. Of misschien zelfs iets meer dan schemering; de tijd dat de schemering overgaat in de nacht.
Foto
Overige informatie
| Land: | Nederland |
| Taal: | Nederlands |
| Bioscooppremière: | Donderdag 2 april 2009 |
| Distributeur: | Amstelfilm |
Reacties (3)
-
- Maurits Petri
- maandag 23 maart 2009
- 22:04
-
- Man with Rock
- maandag 23 maart 2009
- 22:23
-
- zondag 4 oktober 2009
- 14:56
Lees alle reactiesVreemdsoortige Nederlandse productie lijkt me dit. "Meisje die met een pistool speelt en zich laat bekijken door een oudere man" Yeah right!
De synopsis is al vreemd (en ziek) genoeg! Gok zomaar dat de kijkwijzer seks veelvuldig aan bod komt....op z'n Hollands!
Volgens mij een typisch voorbeeld van arty-farty.
'Crepuscule' leunt op en leent van de 'Nouvelle Vague', een revolutionaire manier van film-maken uit het Frankrijk van rond 1960.
'Nouvelle Vague' (= Frans voor 'nieuwe golf') is gebaseerd op het inzicht, dat de mens zijn individu in toenemende mate verliest aan de (destijds opkomende) massaliteit van de samenleving. Het idee om deze pessimistisch getinte filmstijl op het Amsterdam van 2009 te projecteren, is hogelijk origineel. En bij mijn weten nog niet eerder in Nederland vertoond.
'Crepuscule' boeit van begin tot eind. Ondanks (1) het gebruik van zwart/wit-beelden. Ondanks (2) een bijna niet bestaand plot. Ondanks (3) de vrijwel volledige afwezigheid van dialogen. En (4) ondanks dat hoofdrolspeelster Nellie Benner haar dunne acteertalent met redelijk veel naakt compenseert.
Het onderwerp van deze film is - hoe kan het anders - pessimistisch: eenzaamheid.