The Tree of Life (2011)
| Regie: | Terrence Malick | ||
| Cast: | Sean Penn, Brad Pitt, Jessica Chastain, Hunter McCracken, Erinn Allison | ||
| Genre: | Drama | ||
| Lengte: | 138 minuten | ||
Gouden Palmwinnaar van Terrence Malick over het verlies van onschuld tijdens de jeugdjaren
Tijdens zijn jonge kinderjaren beleeft Jack de wereld zoals zijn moeder deze ziet. Zij is de verpersoonlijking van liefde en vergevingsgezindheid en wil hem beschermen tegen kwaad en onrecht. Zijn vader probeert daarentegen zijn zoon klaar te stomen voor de 'harde buitenwereld' door hem te leren zichzelf altijd voorop te stellen. Jack probeert hun ideologieën te verenigen in zijn eigen kijk op het leven. Zijn wereldbeeld verslechtert als hij in aanraking komt met de dood. Het leven verandert langzaam van een magisch gegeven in een duister labyrint. Eenmaal volwassen probeert Jack dat ene constante in het leven te vinden, terwijl alles om hem heen verandert: het oneindige plan waar wij allemaal deel van uitmaken.
Dit poëtische drama van de eigenzinnige Terrence Malick won op het Filmfestival Cannes 2011 de Gouden Palm.
Meer video's
Overige informatie
| Land: | Verenigde Staten |
| Taal: | Engels |
| Bioscooppremière: | Donderdag 2 juni 2011 |
| Film1 première: | Zondag 17 juni 2012 |
| Distributeur: | Independent Films |
















Reacties (25)
-
- michiel meijlof
- vrijdag 20 juli 2012
- 10:12
-
- Spironski
- dinsdag 21 augustus 2012
- 19:22
-
- nieuwsfilm1dct
- vrijdag 14 september 2012
- 20:53
-
- Kagib
- zaterdag 8 december 2012
- 02:01
-
- Teddy@film
- zondag 27 januari 2013
- 11:06
Lees alle reactiesEerste 20minuten een zeer verwarrende film, met zenuwachtige beelden en een zwaar riligeuse boodschap. Daarnaar worden de beelden wel mooier en duidelijker, beelden van een opgroeiende jongen. Zijn eigen indrukken. Maar na een tijdje vind ik de film totaal inzakken en verliest hij mij interesse. Saai, chaotisch en zeer irritante religieuze booschap.
Ik ben een Malick-fan, maar deze viel me toch tegen. Prachtige beelden en muziek, erg goed gespeeld. Maar het zakt voor mijn gevoel door alle pretenties door z'n poten. Malick wil de hele schepping behandelen lijkt het, maar op het eind heb ik toch enigszins het idee naar een zwart/wit verhaal te hebben gekeken en vraag ik me af wat hij nu wil overbrengen.
Een redelijk dramafilm...
Redelijk verhaal (inclusief over Godsdienstig, heb geen verstand van)...
Soms ook over documentaire: aarde etc...
Prima acteerwerk...
Super mooi HD kwaliteit...
Prima achtergrond geluid/muziek (Dolby Digital)...
Geen topper film...
Heb de film in de bioscoop gezien net weer gekeken op DVD.
)))
Waanzinnig wat n film, moet weer zeggen, wat zegt dit over ons, de reacties op deze foto.
Wat je ziet ben je zelf?
Wat ik dan gezien heb?
Heb me mee laten nemen de kosmos in t groot in t klein onvoorstelbaar gefilmd het inkijkje in een leven zo subtiel zoveel dat hij ziet in beelden wat je zou kunnen zien, wat hij zichtbaar maakt, zoveel schoonheid niet te benoemen. Zoveel waar we aan voorbij lopen zo druk met ons leven.
En daarnaast een onvoorstelbaar realistische reis door iemands leven t leven van dat jongetje, alsof je erbij bent, zijn familie zijn moeder als n soort engel en zijn vader een patriarch die uiteindelijk ook t beste voor zijn kinderen wil maar daarin in eerste instantie tussendoor nogal onbarmhartig is, maar zeker niet zwart/wit.
Het is gewoon teveel wat ik wil zeggen, je moet t zien je meenemen je laten betoveren. Tussendoor die onvoorstelbare kosmische reis door de tijd.
Ja de film is religieus spiritueel, en daar hebben vele t helaas moeilijk mee maar wat mij betreft geweldig die katharsis aan t eind en daarvoor de wending met de vader dat hij verzacht, en de wending bij de hoofdpersoon zijn zoon niet vanuit dat t moet maar omdat hij t voelt dat steeds boos zijn en weerstand bieden niet fijn is.
Kan door blijven tikken en tikken omdat er zo ontzettend veel in verwerkt is in deze film.
Dat einde, het einde? En dan t leven hierna waar we elkaar weer tegen komen in alle gedaanten?
Maakt niet uit, bij deze film moet je niet denken, die kan pas tot je spreken als je je hart opent en jezelf mee laat nemen vervoeren ontroeren, raken, puur bezield leven.
lieve warme groet Kagib
natuurfilm met boodschap dat dekt het grootste deel van de 'lading', verwacht geen traditioneel verhaal/drama, wij thuis op de bank, haakten af na 20 minuten: voor de liefhebbers en de juiste stemming.....