First Mission (2010)
| Waardering: | (2 stemmen) | Jouw cijfer: |
|
| Regie: | Boris Paval Conen | ||
| Cast: | Tygo Gernandt, Anniek Pheifer, Mark Rietman | ||
| Genre: | Drama | ||
| Lengte: | 119 minuten | ||
Nederlands drama over een internationaal team van idealistische medische hulpverleners in het gevaarlijke Zuid-Amerika
Een door idealen gedreven team van medische hulpverleners verrichten gepassioneerd werk op een kleine post van International Frontline Doctors in Zuid-Amerika. Daar werken de jonge tropenarts Marina (Anniek Pheifer), de logistiek medewerker Barry (Tygo Gernandt), de projectcoördinator Thijs (Mark Rietman) en de lokale medewerkers Orlando en Diego onder zware en gevaarlijke omstandigheden. Ze leggen hun eigen levens in de waagschaal om anderen te redden. Marina komt er achter dat in het verscheurde Latijns-Amerika een verschil maken helpt, ook al is het klein.
Trailer
Meer video's
Overige informatie
| Land: | Nederland, Argentinië |
| Taal: | Nederlands, Engels, Spaans |
| Bioscooppremière: | Donderdag 25 maart 2010 |
| Distributeur: | A-Film Entertainment |
Reacties (4)
-
- Mr. Picture
- vrijdag 26 maart 2010
- 10:47
-
- ria-filmfocus
- zaterdag 10 april 2010
- 23:35
-
- danko
- woensdag 14 april 2010
- 09:16
-
- movie fan
- woensdag 5 mei 2010
- 14:08
Lees alle reacties2 jaar naar het verschrikkelijke ''Wit Licht'' keert de Nederlandse film opnieuw terug richting de derde wereldlanden om daar opnieuw hetzelfde te beleven dat we in andere films zo vaak gezien hebben.
- Kwaliteit of Kwantiteit -
Ik wil hier niet praten of dit nou een geslaagd project is of niet want als we het onderwerp bekijken, zitten we gewoon te kijken naar een commercial voor Unicef. En hoezeer het een groot probleem is, er een 2 uur durige film ervan te maken is net iets teveel van het goeie. Zeker als het wordt ondersteund met de problemen die we te vaak al hebben gezien.
- Acteurs of Collecteurs -
Hoe vaak ik dit soort films gezien heb, zijn vaak de optredens nog de lichtpuntjes die de film wat minder onverdragelijke maakt. Anniek Pheifer,Tygo Gernandt zetten hier dus nog wat aardige rollen neer, maar nergens merk je dat ze hun best doen om iets meer te maken van hun rollen en dat is best zonde. Mark Rietman, die hier meer rondloopt als een actieheld zonder de actie. Maar zijn rol geeft verder weinig te vertellen.
First Mission is dus meer een sequel op Wit Licht dan een onafhankelijk project dat iets probeert te betekenen. Ik stel voor om Hotel Rwanda of City of God uit de kast te halen en deze nog een keertje te bekijken, want First Mission is meer als een doodlopende missie. Ik geef First Mission een 5/10 en voor de No,Go and Routh - No.
Onderschatte film, oké misschien niet erg origineel maar zeker wel de moeite waard. Vond de film vooral erg mooi gefilmd, de acteerprestaties waren ook goed!
Behalve een zwak script is er nog wel meer op aan te merken. Het camerawerk was van een erbarmelijk modieus niveau. O.K. de belichting en focussering waren in orde, maar dat verschrikkelijke gewiebel wat tegenwoordig wat actie moet brengen is zo geforceerd en bij dit soort films op een enkele scene na absoluut niet passend. Daar bij was het voornamelijk heen en weer geschud van de camera. Bij 'The Office' werkt dit wel, maar zelfs daar is het soms teveel van het goede. Daarbovenop zo ver mogelijk ingezoomd en de beeldchaos is compleet.
Is dit de trend? Dan heb ik een tip: 'laat het geluidsbeeld ook meeschudden' Wordt het nog dynamischer.
Je krijgt in dit film zo veel ellende te zien, dat je zoiets hebt van, ok, nu is het genoeg, de boodschap is duidelijk; het is niet vrolijk daar. Maar de filmmakers waren zeker bang dat het voor de kijkers niet duidelijk genoeg zou zijn en gooien nog meer ellende heen. (Houden ze de kijkers voor de domme)? Maar het meest kwalijke vind ik, en dat zeg ik meer bij Nederlandse films, is het ongeloofwaardigheid. Ten eerste, iemand die naar zo'n plek verzonden wordt, die wordt toch van te voren gescreend; kan hij/zij dit werk wel aan? Of die krijgt op z'n minst toch een cursus; hoe om te gaan met crisissituaties? In deze film erger je aan Anniek Pheifer. Ten tweede voelen de hoofdrolspelers iets voor elkaar en zitten ze te vrijen. Het romantische aspect is volkomen misplaatst in een film die zoveel ellende laat zien. Bovendien hoe kan je opgewonden worden na zoveel ellende? Tip; maak de film wat geloofwaardiger, dan voel je echt mee met de film.