My Son, My Son, What Have Ye Done (2009)
| Regie: | Werner Herzog | ||
| Cast: | Michael Shannon, Willem Dafoe, Chloë Sevigny, Udo Kier, Michael Peña | ||
| Genre: | Drama | ||
| Lengte: | 91 minuten | ||
Drama van Werner Herzog over een man die zijn moeder vermoordt met een zwaard, nadat hij in een toneelstuk deed alsof
In San Diego reppen twee rechercheurs zich naar de locatie van een bizarre moedermoord. De vrouw werd afgemaakt met een zwaard, en haar zoon Brad heeft zich thuis verschanst met twee gijzelaars. In een race tegen de klok proberen de agenten hun verdachte - een toneelacteur - te doorgronden. Brads verloofde Ingrid en Lee Meyers, de regisseur van de Griekse tragedie waarin Brad speelde, weten één ding in ieder geval zeker: na een kajaktrip in Peru was Brad niet langer de oude. Of is hij nooit de oude geweest?
In dit door David Lynch geproduceerde drama schetst cultregisseur Werner Herzog ('Bad Lieutenant') een gefragmenteerd portret van een man aan de rand van de waanzin. De film is gebaseerd op een waargebeurd verhaal.
Overige informatie
| Land: | Verenigde Staten, Duitsland |
| Taal: | Engels |
| Bioscooppremière: | Donderdag 16 juni 2011 |
| Film1 première: | Woensdag 8 februari 2012 |
| Distributeur: | Amstelfilm |
Reacties (9)
-
- Roeltje
- maandag 5 maart 2012
- 00:59
-
- Quentin
- vrijdag 9 maart 2012
- 15:04
-
- carlak
- vrijdag 23 maart 2012
- 09:04
-
- filmfocusmember13865
- maandag 9 juli 2012
- 09:37
-
- Tarkus
- donderdag 31 januari 2013
- 20:34
Lees alle reactiesDat Willem Dafoe zich laat lenen voor een dergelijke waardeloze film. Onzinnig verhaal, die geen moment kan boeien. Waste of time.
'Bizar' is waarschijnlijk de beste samenvatting van dit psycho-drama. Waarom er 'horror' bij staat als genre is me een raadsel, want dat is het zeker niet. Mensen die lekker willen griezelen zitten hier beslist verkeerd. Het is een vrij zwaar psychologisch drama, en bovendien nogal abstract.
Het is geen opvallend goede of intens boeiende film, maar echt slecht is hij ook weer niet. Bij vlagen is het interessant en op sommige momenten zelfs ronduit grappig, maar dan zwakt het weer af en gaat het alle kanten op behalve de goede.
Een probleem is ook dat er geen echt aimabele karakters in de film voorkomen waarmee je je kunt identificeren. Ze zijn allemaal nogal 'off-beat' om het vriendelijk uit te drukken. Zelfs de lievige Ingrid wekt op den duur wat irritatie op met haar zelfgebreide truitjes en haar ondergeschikte gedrag.
Bij dit alles vraag je je vooral af waarom niemand eerder heeft ingegrepen, want dat Brad flink de weg kwijt is wordt al heel snel duidelijk.
Dat zijn dominante en passief-agressieve moeder ook niet echt spoorde mogen we ook wel aannemen, en waarschijnlijk heeft zij zelfs de kiem gelegd voor Brads geestesgesteldheid. Er zijn zo wel meer moeders geweest die hun zoons over de jaren heen tot seriemoordenaar hebben gebracht. Brad is op dat punt gelukkig een stuk directer, hij gaat direct op zijn doel af i.p.v. (eerst) een hele rits substituten te vermoorden (wat wel weer voor hem pleit). ;p
Maar waarom laten Brads verloofde Ingrid en de toneel-regisseur Lee Meyers de boel maar op z'n beloop bij Brads bizarre gedrag? Zijn ze zelf te veel in onbalans om het heft in handen te nemen?
En wat doet Brad ineens tegen de achtergrond van een markt in Mongolie (?) terwijl hij volgens het verhaal in Peru zat? Of heeft iemand per ongeluk het verkeerde land als achtergrond gebruikt...?
Of de gebeurtenissen in Peru er toe doen mbt zijn geestesgesteldheid leert het verhaal niet. Vermoedelijk was Brad altijd al een tikje vreemd, net als zijn dolende kano-vriendjes trouwens. Die leken geestelijk ook al niet erg fris.
Als je bepaalde facetten in acht neemt, zoals die dominante moeder met haar vreselijke huis, zijn struisvogelhoudende redneck-oom, en zijn weirdo vriendjes snap je ergens ook wel weer dat hij gek geworden is...
Heeft Herzog hiermee willen aangeven dat er waarschijnlijk veel meer 'Brads' rondlopen, onopgemerkt door hun omgeving en onopgepikt door de hulpverlening tot het mis gaat? In dat geval vrees ik dat hij gelijk heeft. De cijfers liegen niet, en we kennen allemaal de verhalen - nadat het gruwelijk mis gegaan is.
Dat iemand probeert te achterhalen wat er voor die tijd is gebeurd is beslist lovenswaardig. Als dat zijn doel was had ik iets meer definitie willen zien: waar ging het mis? Niet alleen met Brad, maar ook met het gebrek aan hulp.
Anders hebben we aan het eind geleerd dat travestieten vreemde vogels zijn en dat het wel goed komt met de basketbal. Of dat de moeite van het kijken waard is?
Is het een interessante film geworden? Niet onverdeeld. Het hangt er sterk vanaf in wat voor bui je bent, en of je het geduld kunt opbrengen om de film uit te zitten.
Deze film is zeker niet voor iedereen. En dat is nog een understatement. Maar als je bij trefwoorden als 'bizar' 'abstract' 'psycho-drama' 'kult' en 'arthouse' niet afhaakt zou je hem een kans kunnen geven. Ik geef absoluut geen garanties, maar ik vond het achteraf toch geen totale tijdverspilling...
Kon mij absoluut niet boeien en voortijdig afgezet. Ondanks Willem Dafoe van wie ik echt een fan ben.....
Zwaar tegenvallende film, van Herzog en Lynch mag je veel en veel meer verwachten. Dat Lynch soms met een film komt die onbegrijpelijk is heeft juist zijn charme. Deze film is echter dodelijk saai, en geen seconde krijg je dezelfde evaring die de vorige films van de heren je gaven. Lijkt op een afstudeeropdracht, die even op een paar vrije middagen in elkaar is gedraaid. De cast is prachtig, waarschijnlijk graag een keer met de heren willen werken, waarschijnlijk hebben allen spijt van het resultaat.
Wanner David Lynch en Werner Herzog op de credits staan kan je er prat op gaan dat je een speciale film te zien krijgt.
En dat is dus met deze film niet anders; alleen is dit ook nog eens een slechte film waar ik amper plezier aan heb beleefd.
De vertolkingen zijn goed, maar het verhaal is saai; saai en nog eens saai.