Le père de mes enfants (2009)
| Regie: | Mia Hansen-Løve | ||
| Cast: | Louis-Do de Lencquesaing, Chiara Caselli, Alice de Lencquesaing, Alice Gautier, Manelle Driss | ||
| Genre: | Drama | ||
| Lengte: | 110 minuten | ||
Frans drama waarin een filmproducent zijn leven plotseling ziet instorten wanneer zijn bedrijf over de kop gaat
Grégoire Canvel heeft alles wat hij maar wil: succes, charisma, een vrouw die van hem houdt, drie geweldige kinderen en een geweldige baan. Als filmproducent maakt hij films die overeenkomen met zijn idee van goede cinema. Hij is één brok energie en stopt al zijn tijd in zijn werk. Alleen in het weekend kan hij tijd vrijmaken voor zijn gezin. Met zijn charisma en levenslust dwingt Grégoire overal bewondering af. Maar zijn filmbedrijf wankelt: te veel films geproduceerd, te veel risico's genomen. Grégoire is blind voor negatieve signalen en gaat koppig door, terwijl de dreiging steeds concreter wordt. Op een dag volgt het onvermijdelijke fiasco. En daarna een alomvattende levensmoeheid, die weldra de vorm van wanhoop aanneemt.
Het hoofdpersonage Grégoire Canvel is gebaseerd op de in 2005 overleden Franse producer Humbert Balsan. Regisseuse Mia Hansen-Løve begon haar carrière als criticus van het filmblad Cahiers du Cinéma.
Reacties (4)
-
- michiel meijlof
- woensdag 20 april 2011
- 22:26
-
- koert
- dinsdag 26 april 2011
- 23:00
-
- nieuwsfilm1dct
- zondag 1 mei 2011
- 18:25
-
- potlood
- zaterdag 3 november 2012
- 22:55
Lees alle reactiesmooi gespeelde film, vooral de meisjes waren erg goed! Heel naturel gespeeld. Mooie film.
Meisjes spelen inderdaad mooi. Blijf toch een beetje een toeschouwer.
Een redelijke Franse dramafilm...
Franse film is mijn type niet...
Langdradige verhaal...
Redelijk acteerwerk...
Zeker de meisjes spelen wel goed...
Geen aanrader...
Erg goed in beeld gebracht, goede vertolking. Men kan moeilijk ontkomen aan de moeilijkheden in het filmbedrijf en men voelt de ellende die zich uiteindelijk meester maakt van Grégoire. Maar de film is zo voorspelbaar, af en toe langdradig. Na de zelfmoord is het verdriet van de familie en wat later de het einde van de bedrijf het tema terwijl de oudste dochter iets te weten komt van een stiefbroer waar ze nooit iets van gehoord had voordien. Dit laatste gegeven is een aanhangsel van het verhaal en er zou al veel vroeger in de film moeten aan bod gekomen zijn, het boeit eigenlijk maar matig.