Je l'aimais (2009)
| Waardering: | (18 stemmen) | Jouw cijfer: |
|
| Regie: | Zabou Breitman | ||
| Cast: | Daniel Auteuil, Marie-Josée Croze, Florence Loiret Caille, Christiane Millet, Geneviève Mnich | ||
| Genre: | Drama, Romantiek | ||
| Lengte: | 99 minuten | ||
Romantisch Frans drama met Daniel Auteuil als een man die zijn schoondochter vertelt over een verloren liefde die hij liet varen voor zekerheid
Tijdens een nacht in het afgelegen vakantiehuis van de familie, deelt Pierre met zijn schoondochter Chloé het geheim dat hem al twintig jaar gevangen houdt. Hij vertelt over z'n passionele liefde voor de veel jongere Mathilde, voor wie hij destijds niet alles kon opgeven. Hij koos toen voor zekerheid, het bekende. Maar deed hij dat om de juiste redenen? En als hij zijn leven zou kunnen overdoen, zou hij dan nog dezelfde keuze maken?
Daniel Auteuil (Caché), Marie-Josée Croze (The Diving Bell and the Butterfly) en Florence Loiret Caille (Code inconnu) spelen de hoofdrollen in Je l'aimais, een romantisch drama van Zabou Breitman (L'homme de sa vie) naar de roman van Anna Gavalda (Ensemble, c'est tout).
Reacties (5)
-
- carlak
- woensdag 18 mei 2011
- 18:39
-
- michiel meijlof
- woensdag 18 mei 2011
- 19:16
-
- nieuwsfilm1dct
- dinsdag 20 maart 2012
- 21:30
-
- filmfocusmember13865
- zondag 22 april 2012
- 14:58
-
- Quentin
- dinsdag 1 mei 2012
- 02:47
Lees alle reactiesmooie film, goed verhaal, uitstekend geacteerd . Prima franse sfeer met zelfs beelden van Hong Kong. De illustratie van een oprechte maar onmogelijke liefde
Mooie film!
Een goede drama/romantiek film...
Prima (liefde) verhaal...
Prima acteerwerk...
Prima land: Frankrijk en Italie voor een
gemaakte film...
Ook een mooie beeld uit Hong Kong...
Mooi HD kwaliteit...
Mooi drama, jammer genoeg wordt het hele verhaal overgenomen door de schoonvader en schoondochter komt niet meer aan de beurt had dit graag nog beter verwerkt zien worden. Verder prima acteer werk en een hommage aan een onmogelijke liefde
Interessante film over het al dan niet maken van keuzes en de gevolgen daarvan voor je eigen leven en dat van anderen in je omgeving. Het mooie is juist dat het niet gaat over een 'onmogelijke liefde' maar over moeilijke maar mogelijke keuzes. Van iets onmogelijks kun je eenvoudigweg het lot de schuld geven, en schuldloos gaan zitten treuren over de wreedheid van het bestaan. Dàt hebben we al zo vaak gezien... Het verfrissende van Je L'aimais is dat de schuldvraag hier niet ontweken of afgeschoven wordt. Pierre weet welke keuzes hij heeft gemaakt en wat de gevolgen daarvan zijn. De vraag is of hij - als de kans zich voor zou doen - dezelfde keuzes wéér zou maken...
De werkelijke hoofdpersoon is Pierre, gespeeld door een weer voortreffelijke Daniel Auteuil. De schoondochter heeft min of meer een bijrol, als degene waar het verhaal aan verteld wordt. Haar personage werkt in het begin wat op zenuwen, maar haak daarom niet voortijdig af, dat gaat vanzelf over. Pierre (Auteuil) begint te vertellen en het verhaal concentreert zich verder voornamelijk op de liefdesgeschiedenis die hij beleefde met de spontane Mathilde.
Het gaat kort samengevat om oprechte liefde vs de gewenning van een comfortabel leven. Pierre beleeft met Mathilde de passie die hij bij zijn vrouw mist. Maar zowel hij als zijn vrouw (die om diezelfde reden niet wil scheiden) kiezen voor het comfortabel leven en het tweede huis aan zee. Al vertellend overpeinst hij zijn leven, de keuzes die hij maakte en de gevolgen daarvan.
Dit gebeurt zoals gezegd verfrissend eerlijk. De boodschap die hij ons en zijn schoondochter lijkt te willen meegeven is dat het beter is eerlijk en open de feiten onder ogen te zien en daarnaar te handelen dan door te modderen en de schijn op te blijven houden in ruil voor een ogenschijnlijk comfortabel leven.
Aanrader.