In Her Skin

In Her Skin (2009)

Film1
6.2 / 10
26
IMDb
6.4 / 10 1697
Mijn cijfer
1 2 3 4 5 6 7 8 9 10
Regie: Simone North
Cast: Guy Pearce, Miranda Otto, Ruth Bradley, Sam Neill, Kelley Abbey
Genre: Drama, Thriller
Lengte: 104 minuten

Op feiten gebaseerde dramatische thriller over de verdwijning van de vijftienjarige Rachel Barber in 1999, die Australië maandenlang in de greep hield

De vijftienjarige Rachel Barber leidt een perfect leven. Ze is mooi en getalenteerd, heeft een leuk vriendje en wordt altijd gesteund door haar liefhebbende ouders. Hoe anders is het leven voor haar voormalige babysitter Caroline Reid, die met chronische depressies kampt, zichzelf te dik vindt en een slechte band met haar vader en moeder heeft. Gevuld met bitterheid, jaloezie en zelfhaat bedenkt Caroline een plan waarin Rachel een centrale rol speelt. Wanneer Rachel plots verdwijnt, slaan haar bezorgde ouders direct alarm. De politie ziet echter geen reden om de verdwijning als een misdrijf te zien, omdat meisjes van Rachels leeftijd aan de lopende band weglopen en vanzelf weer opduiken.

Deze Australische thriller is gebaseerd op de waargebeurde vermissing van Rachel Barber in 1999.

Trailer

Overige informatie

Land: Australië
Taal: Engels
Film1 première: Woensdag 9 mei 2012
Distributeur: Benelux Film Distributors
Alt. titel: How to Change in 9 Weeks, I Am You

Reacties (10)

    • Melda
    • donderdag 12 juli 2012
    • 19:54

    Goeie film! Het is soms lastig te volgen omdat ze van heden naar verleden en weer naar het einde.

    • Quentin
    • zondag 22 juli 2012
    • 04:16

    Aangezien het hier om een waar gebeurd misdrijf gaat heeft deze film véél teveel invoeling met de totaal gestoorde dader. En gestoord bedoel ik in dezen als diabolisch slecht, gewetenloos en mega-egoistisch, en niet als 'ziek' in de zin van 'ach gossie toch de stakker kan er zelf niks aan doen'.

    Als iedereen die niet alles heeft of krijgt wat hij of zij wenst zich zo ging gedragen als dit verwende pappa's kindje was de wereld nog een heel stuk zieker dan ze nu al is.

    Daarbij is het werkelijk misselijkmakend om tegen die vieze, vette, kwijlende bek van dat vreselijke wijf aan te moeten kijken, met name als ze bovenop de arme kleine Rachel zit terwijl ze haar probeert te wurgen. Wat een psychopaat! En dat als volwassen vrouw tegen een kind, hoe walgelijk kun je zijn?! Als Reid al die energie had besteed aan positieve dingen had ze een heel eind kunnen komen. Ga eens naar de sportschool en de kapper, of was op z'n minst je haar een keertje en trek eens wat leuks aan. Beetje positieve instelling en je krijgt al heel veel gedaan, ook al ben je niet moeders mooiste. Maar nee, blijf vol zelfmedelijden op je nest liggen, laat jezelf verslonzen en vervuilen en geef iedereen behalve jezelf de schuld van alles wat er in jouw ogen mis is, en zie hier het resultaat. En dan je agressie maar afreageren op mensen die wel aan zichzelf werken en daardoor iets bereiken.

    Tegelijk wordt het slachtoffer door de filmmakers met een terloopsheid behandeld die grenst aan minachting. Er is nauwelijks aandacht voor het prachtige jonge leven dat deze verongelijkte feeks zo beestachtig heeft weggevaagd. De kijker mist dus totaal de aansluiting met het slachtoffer en wordt in plaats daarvan met een overdosis afgunst en zelfmedelijden van de dader opgescheept. En gezien het feit dat het hier om een waargebeurd misdrijf gaat is dat ook al niet erg fijngevoelig ten opzichte van het slachtoffer en haar nabestaanden. Bovendien speelt het exact in de kaart van de gewetenloze dader die lachend de luxe-faciliteit in ging waar ze een paar jaartjes moest verblijven. Berouw heeft dit wijf nooit getoond, maar ze had wel oren naar een boek/film-deal. Nou, dan heeft ze hiermee ook nog haar zin gekregen! Wat is de boodschap hier? Flink rücksichtlos tekeer trekken en je krijgt je zin uiteindelijk wel?

    Het vijftienjarige slachtoffer is op een onvoorstelbaar gruwelijke manier aan haar einde gekomen. Haar leven is definitief over, in de knop gebroken en brutaal afgepakt door dit eeuwig jaloerse monster. Het monster daarentegen loopt binnenkort alweer op straat, als ze al niet vrij is ondertussen. En bij zo'n gewetenloze psychopaat kun je wachten op het volgende slachtoffer...

    Dit is het zoveelste exces van een zieke wereld waar iedereen maar begrip moet hebben met de dader en het slachtoffer letterlijk niets in te brengen heeft. Dit soort lieden hoort nooit meer vrij te komen!

    De film praat Reids daden niet perse recht maar zet haar continu neer als degene waar alles om draait, en creëert daarmee impliciet een platform voor haar om haar perverse levenshouding als een soort 'aandoening' te etaleren en zichzelf als 'slachtoffer van de maatschappij' te presenteren. En dit monster is allesbehàlve 'zielig'. Ze kiest zelf voor een leven vol negativiteit en zelfbeklag, terwijl ze vanuit haar toch zeker bevoorrechte achtergrond vrijwel álles had kunnen bereiken met wat inzet en een positieve instelling.

    Waarom de makers er voor hebben gekozen om mee te gaan in de zelfverkozen duisternis van het bestaan van Reid ipv wat meer aandacht te besteden aan de vrolijke en getalenteerde Rachel Barber en de ronduit heroïsche zoektocht van haar ouders naar hun dochter is een raadsel. Het is misschien modieus om de donkere kanten op te zoeken maar in dit geval is het in meerdere opzichten onsmakelijk.

    En ook de falende en her en der ronduit corrupte politie had ook wel wat meer kritische aandacht verdiend. Hemeltergend hoe de ouders keer op keer worden afgescheept! En is het echt veranderd sindsdien...?

    De inleiding hierboven is misleidend, het is geen thriller over een mooi en getalenteerd meisje en haar dappere ouders, zoals je na het lezen hiervan zou verwachten. Het is voornamelijk navelstaarderij van een verzuurde, vette onverzorgde slons die vindt dat de wereld haar iets schuldig is en dus maar uithaalt naar het dichtstbijzijnde mooie en lieftallige kind wat ze kan vernietigen. Mensen die zelf heel lelijk zijn van binnen willen altijd iets wat mooi en kwetsbaar is vernielen. Geef ze daarom maar een vaste plek die past bij hun eigen lelijke innerlijk. En laat ze vervolgens niet meer buiten.

    Nare, onsmakelijke film, die geen eer doet aan het slachtoffer.

  • Eindelijk een film die ik zeker ga kijken ben benieuwd

  • Redelijke film. Jammer dat de aandacht volledig naar "de dader" gaat en het leven van " het slachtoffer" niet beter wordt uitgelicht. Hierdoor is de film op veel momenten zwak. De mooie momenten van de film zijn toch de scenes van " de dader" Die jarenlang schreeuwt om hulp, maar helaas voor haar, leeft in een omgeving die zichzelf belangrijker vind dan haar. De hoofdrolspeelster is echt briljant.

  • Vervelende film die nogal dicht op je huid gaat zit, ongemakkelijk en naar. Slechte film.

Lees alle reacties

Geef jouw mening

Reageer 
Registreren Inloggen