Across the Line (2010)
| Regie: | R. Ellis Frazier | ||
| Cast: | Aidan Quinn, Andy Garcia, Mario Van Peebles, Danny Pino, Claudia Ferri | ||
| Genre: | Drama, Misdaad | ||
| Lengte: | 94 minuten | ||
Misdaaddrama waarin de FBI, de maffia en een oude cliënt de jacht openen op de geniale bankier Charlie Wright, die een flinke som geld verduisterde
De geniale bankier Charlie Wright gebruikt zijn talenten om een enorme geldsom van zijn investeerders te verduisteren. Charlie weet te ontkomen aan de FBI, die een grote klopjacht inzet. Maar ze zijn niet de enige. Een groot deel van het gestolen geld was van de gepensioneerde Russische maffiabaas Borlec, die een team van keiharde huurmoordenaars achter Charlie aanstuurt. Ook de Mexicaanse misdaadfamilie Garza probeert Charlie's geld te pakken te krijgen. FBI, Russische en Mexicaanse maffia, corrupte politieagenten zitten allemaal achter hem aan. Ze schuwen geen enkel gewelddadig middel om Charlie en elkaar uit de weg te ruimen en het vermogen in handen te krijgen.
Hoofdrolspeler Aidan Quinn ('Legends of the Fall') staat in deze misdaadfilm tegenover Andy Garcia, die de rol van Garza op zich nam.
Overige informatie
| Land: | Verenigde Staten |
| Taal: | Engels |
| Film1 première: | Maandag 24 oktober 2011 |
| Alt. titel: | Across the Line: The Exodus of Charlie Wright |
Reacties (9)
-
- michiel meijlof
- zaterdag 17 december 2011
- 09:53
-
- amersfoort1
- woensdag 11 januari 2012
- 05:59
-
- Andreenlinda
- vrijdag 20 januari 2012
- 19:14
-
- Quentin
- vrijdag 9 maart 2012
- 06:31
-
- linwim
- woensdag 19 september 2012
- 19:13
Lees alle reactiestrage, niet al te spannende of bijzondere film.
Saaie, niet spannende film.
een beetje langdradig te weinig aktie
Best een mooie, poëtische film. Verwacht geen standaard actiefilm, want dan kom je bedrogen uit. Maar als je in een contemplatieve stemming bent en het rustig over je heen laat komen is er genoeg te genieten.
De film laat mooi de menselijke kantjes zien temidden van 'onmenselijke' situaties. Dit wordt vooral bereikt door de fraaie beelden en muziek, die samen haast meditatief werken en aanzetten tot contemplatie. Het plaatje van een bad-ass hitman die volkomen ontspannen ligt te slapen met zijn machinegeweer tegen zich aangeklemd als een teddybeer krijgt haast iets vertederends, maar het maakt hem iig menselijk.
Dat is de kracht van deze film, het tonen van de 'menselijke maat' temidden van allerlei problemen die veel te groot zijn om opgelost te worden. Want wie kan de 'war on drugs' winnen? Of de Mexicaanse kartels stoppen of de Russische mafia opheffen? Niemand. Het komt en gaat als de getijden. De macht verschuift regelmatig, maar in wezen verandert er nagenoeg niets.
Zo is de actie in deze film ook niet het belangrijkste. Het is bijna terloops, en dient om de ernst van de omstandigheden te onderstrepen. Waar het hier om draait zijn de intermenselijke acties. Een kartelbaas die zijn vrouw voorleest uit 'Great Expectations' en zijn zoon wil redden ten koste van zichzelf. Russische gangsters die eigenlijk alleen rustig oud willen worden in hun restaurant. Een FBI agent op vakantie die uitgaat in een Mexicaanse gay-bar. Zijn baas die moeite heeft met de bureaucratie binnen de FBI. Een hoertje met angst voor het ouder worden. En last but not least, de bankier die meer op zoek gaat naar zichzelf en zijn i.p.v. echt op de vlucht te slaan.
Geen good guys versus bad guys, maar mensen in alle gradaties. Over falen en goede daden ter compensatie.
Interessant...
aardige film