Les bien-aimés (2011)
| Regie: | Christophe Honoré | ||
| Cast: | Chiara Mastroianni, Catherine Deneuve, Ludivine Sagnier, Louis Garrel, Milos Forman | ||
| Genre: | Drama, Komedie, Muziek, Romantiek | ||
| Lengte: | 135 minuten | ||
Romantische komedie over de tumultueuze liefdesverhalen van een moeder en haar dochter tegen de achtergrond van veertig jaar wereldgeschiedenis
In de jaren zestig wordt de jonge schoenenverkoopster en prostituee Madeleine in Parijs verliefd op de Tsjechische Jaromil. Ze reist hem achterna naar Praag, maar de komst van Russische tanks in de stad zorgt ervoor dat ze van elkaar gescheiden raken en Madeleine naar Frankrijk terugkeert. Dertig jaar later wordt Vera, de dochter van Madeleine en Jaromil, in Londen verliefd op een Amerikaan die haar gevoelens niet volledig kan beantwoorden. Zowel moeder als dochter blijven worstelen met hun ware gevoelens en kunnen de verleidingen van het leven nauwelijks weerstaan.
Zowel Madeleine, die in de jaren zestig verliefd werd op de Tsjechische Jaromil, als haar dochter Vera hebben een tumultueus liefdesleven en worstelen met hun ware gevoelens.
Overige informatie
| Land: | Frankrijk, Groot-Brittannië, Tsjechië |
| Taal: | Frans, Tsjechisch, Engels |
| Bioscooppremière: | Donderdag 15 december 2011 |
| Film1 première: | Donderdag 25 oktober 2012 |
| Distributeur: | Lumière |
| Alt. titel: | Beloved |
Reacties (3)
-
- carlak
- dinsdag 28 februari 2012
- 09:46
-
- nieuwsfilm1dct
- donderdag 1 november 2012
- 21:25
-
- Quentin
- dinsdag 6 november 2012
- 18:20
Lees alle reactiesHet woord Komedie is echt niet op zijn plaats: een mooie melancholieke film over de liefde met een heel aparte vorm, waarin de moeder-dochter relaties in verschillende perioden in zelfde scene zitten. Regelmatig poetische liedjes in plaats van tekst. Wel een bijzondere film
Een redelijk drama/musical/romantiek film...
Musical is mijn smaak niet...
Redelijk verhaal...
Redelijk acteerwerk...
Vrolijk muziek (Dolby Digital)...
Prima HD kwaliteit...
Geen moeite waard...
Quasi intellectueel gezever over sex met de verkeerde partner. Zoals vaker bij het fenomeen 'musical' wordt het gebrek aan zeggingskracht onderstreept door sentimentele liedjes. Wat je je vooral gaat afvragen is waarom bepaalde - zogenaamd intelligente - vrouwen zo hardnekkig achter de meest foute, ontrouwe, egoïstische, opgeblazen en leugenachtige mannen aanlopen, terwijl ze de goede, eerijke mannen alleen gebruiken om er (materieel) beter van te worden.
Vooral 'Jaromil' is het archetype van de foute man; zelfvoldaan, egoïstisch, pompeus, ontrouw, respectloos en immoreel. En ijdel genoeg om te denken dat hij alle anderen 'levenslessen' kan geven. Als je je leven lang achter zo'n opgeblazen kneus aanrent terwijl je je man bedriegt zou ik er geen film of musical over maken. (Persoonlijk was ik er niet rouwig om toen die tak doel trof, alsof het universum een boodschap voor hem had).
En de pomme valt blijkbaar niet ver van de arbre, want dochterlief maakt precies dezelfde fouten. Kennelijk is het erg interessant als vrouw zijnde om je in een hotelkamer gelijktijdig te laten nemen door een met aids besmette homoseksuele man (die niet van je houdt) en zijn laatste toyboy (waar hij ook niet van houdt), alvorens zelfmoord te plegen in de foyer van datzelfde hotel. Interessanter dan te kiezen voor het leven met een sympathieke man die van je houdt...
De titel is misleidend. Het heeft niets met liefde te maken. Dit gaat puur om hormonen, sex en een flinke dosis zelfdeceptie. Liefde is heel iets anders... Die komt weliswaar zijdelings aan bod, maar deze vrouwen zijn blijkbaar te verblind om dat te herkennen. Die gaan voor bef- en neuksessies op openbare herentoiletten en dwangmatige sex-sessies in grauwe hotels, in plaats van wederzijdse echte liefde door dik en dun.
Het is vast heel 'artistiek' en 'intellectueel' om zo 'anti-burgerlijk' te leven (althans dat wil men ons - en vooral zichzelf - hardnekkig doen geloven) maar ik heb echt medelijden met degene die zo'n leeg en oppervlakkig leven verwart met liefde en romantiek...
Een film over een protagonist die vreemde of opmerkelijke 'life-choices' maakt kan soms best interessant zijn, als het allemaal enigszins navolgbaar blijft, en deze keuzes leiden tot een meer onderhoudend verhaal. Maar de levenskeuzes die de dames maken zijn niet interessant. Die zijn voornamelijk dom, banaal en onbegrijpelijk, en daardoor nogal ergerniswekkend. Een verhaal kan niet echt onderhoudend worden als de kijker voortdurend verbaasd en redelijk geïrriteerd wordt door de constante opeenvolging van stommiteiten, begaan door de protagonistes.
Ik heb hem met moeite uitgezeten. Ik ben blijven kijken omdat de film op zich best aardig begon. Maar helaas gaat het verder alleen bergafwaarts.
Geen aanrader, tenzij je gek bent op Frans semi-intellectueel, quasi artistiek geneuzel in musicalvorm.