Vervolg op de spokenfilm Ghostbusters waarin een kwade geest via een schilderij bezit probeert te krijgen over de baby van Dana Barett

Als er weer vreemde dingen gebeuren in Manhattan, worden de Ghostbusters weer bij elkaar geroepen. Dit keer moet er roze slijm worden bevochten, hetgeen uiteraard met succes gebeurt. De eerste 20 minuten zijn leuk, lekker cynisch, met een vleugje zelfspot en spitse dialogen. Daarna drijft de film voornamelijk verder op de special effects, die inderdaad zeer fraai zijn. Alles wordt er erg dik bovenop gelegd. Tegenover de negatieve vibraties van New York, culminerend in het gevaarlijk, onderaardse slijm, moeten dus positieve zaken worden gesteld om het geheel te neutraliseren. Eigenlijk is dit vervolg op Ghostbusters een aangeklede re/make van het origineel. © Filmjaarboek