De film is wat oppervlakkig, Nathalie Baye ( de moeder) had meer haar genegenheid naar de zoon moeten uitspelen, het is nu wat oppervlakkig.
Victor Sévaux ( de zoon) speelt aardig maar komt ook net niet sterk genoeg over.
Het onderwerp van de film bood meer mogelijkheden en is helaas wat oppervlakkig.
Jammer het verhaal is goed de film is een aaneenschakeling van momenten die te weinig diepgang hadden.
Uitstekende weergave van de desastreuze invloed die een passief-agressieve moeder/vrouw kan hebben op een ogenschijnlijk perfect en o-zo-keurig gezinnetje. Hier wordt haarfijn aangetoond dat misbruik niet altijd om fysiek of seksueel geweld gaat, maar dat (juist) het psychische geweld en de constante druk en dreiging die hiermee gepaard gaat veel geraffineerder is, en minstens net zo zwaar voor de slachtoffers.
De moeder in dit verhaal is een obsessief dwangmatige controlfreak, die alles en iedereen naar haar hand zet. Wie haar tegenwerkt wordt resoluut en definitief buitengesloten. Haar echtgenoot, de vader van Julien en zijn zus, heeft niet de ruggengraat om tegen haar in te gaan, of heeft de moed allang opgegeven. Hij vlucht in bezigheden buitenshuis, en gehoorzaamt verder braaf zijn dominante vrouw. Haar moeder, de oma van Julien is de enige die haar dochter werkelijk ziet als de ernstig gestoorde persoon die ze is, en zij probeert Julien tegen zijn moeder in bescherming te nemen. Het resultaat is dat zij subiet wordt buiten gesloten door haar dochter. Juliens oudere zus weet ook wat er speelt, maar is niet bij machte op te treden. Als zij uit huis gaat om te studeren beging Julien's hel op aarde pas echt...
De uiteindelijke geweldsuitbarsting is welhaast onvermijdelijk. Wat daarna gebeurt is zo mogelijk nog verontrustender. Een bewuste waarschuwing van de filmmakers, of een wat onlogisch eind aan een verder zeer realistische film...?
spoiler:
Julien's volledige 'overgave' aan zijn moeder aan het eind komt nogal als een verassing, en het wel het allerslechtste wat had kunnen gebeuren. Als hij zich na de geweldsuitbarsting los had kunnen weken van zijn zwaar gestoorde moeder had hij nog een kans gehad op een 'normaal' leven. Nu is het welhaast een kwestie van afwachten tot hij op zijn beurt tot geweld jegens de volgende generatie onschuldige slachtoffers vervalt. Als je een toekomstige seriemoordenaar of verkrachter zou willen kweken is dit wel DE methode...
Al met al een zeer verontrustende film over een vorm van geweld die velen ontgaat, zelfs als ze er met de neus bovenop gedrukt worden. Daarom is het goed dat dit eens voor het voetlicht wordt gebracht, want het effect op de slachtoffers en de uitwerking op de maatschappij is desastreus, juist omdat het zo vaak onopgemerkt blijft... tot het te laat is.
Zeker geen prettige of makkelijke film, maar eigenlijk wel een must see...
Reacties (4)
-
- justin63
- maandag 14 juli 2008
- 21:12
-
- r.kroeze
- donderdag 7 augustus 2008
- 21:59
-
- Rhythmbreeze
- vrijdag 19 september 2008
- 11:03
-
- Quentin
- woensdag 5 november 2008
- 17:39
Julien's volledige 'overgave' aan zijn moeder aan het eind komt nogal als een verassing, en het wel het allerslechtste wat had kunnen gebeuren. Als hij zich na de geweldsuitbarsting los had kunnen weken van zijn zwaar gestoorde moeder had hij nog een kans gehad op een 'normaal' leven. Nu is het welhaast een kwestie van afwachten tot hij op zijn beurt tot geweld jegens de volgende generatie onschuldige slachtoffers vervalt. Als je een toekomstige seriemoordenaar of verkrachter zou willen kweken is dit wel DE methode...
Lees alle reactiesDe film is wat oppervlakkig, Nathalie Baye ( de moeder) had meer haar genegenheid naar de zoon moeten uitspelen, het is nu wat oppervlakkig.
Victor Sévaux ( de zoon) speelt aardig maar komt ook net niet sterk genoeg over.
Het onderwerp van de film bood meer mogelijkheden en is helaas wat oppervlakkig.
Jammer het verhaal is goed de film is een aaneenschakeling van momenten die te weinig diepgang hadden.
Wat een verknipt mens is die moeder zeg.vond het een spannende film.
Irritant!!
Uitstekende weergave van de desastreuze invloed die een passief-agressieve moeder/vrouw kan hebben op een ogenschijnlijk perfect en o-zo-keurig gezinnetje. Hier wordt haarfijn aangetoond dat misbruik niet altijd om fysiek of seksueel geweld gaat, maar dat (juist) het psychische geweld en de constante druk en dreiging die hiermee gepaard gaat veel geraffineerder is, en minstens net zo zwaar voor de slachtoffers.
De moeder in dit verhaal is een obsessief dwangmatige controlfreak, die alles en iedereen naar haar hand zet. Wie haar tegenwerkt wordt resoluut en definitief buitengesloten. Haar echtgenoot, de vader van Julien en zijn zus, heeft niet de ruggengraat om tegen haar in te gaan, of heeft de moed allang opgegeven. Hij vlucht in bezigheden buitenshuis, en gehoorzaamt verder braaf zijn dominante vrouw. Haar moeder, de oma van Julien is de enige die haar dochter werkelijk ziet als de ernstig gestoorde persoon die ze is, en zij probeert Julien tegen zijn moeder in bescherming te nemen. Het resultaat is dat zij subiet wordt buiten gesloten door haar dochter. Juliens oudere zus weet ook wat er speelt, maar is niet bij machte op te treden. Als zij uit huis gaat om te studeren beging Julien's hel op aarde pas echt...
De uiteindelijke geweldsuitbarsting is welhaast onvermijdelijk. Wat daarna gebeurt is zo mogelijk nog verontrustender. Een bewuste waarschuwing van de filmmakers, of een wat onlogisch eind aan een verder zeer realistische film...?
spoiler:
Al met al een zeer verontrustende film over een vorm van geweld die velen ontgaat, zelfs als ze er met de neus bovenop gedrukt worden. Daarom is het goed dat dit eens voor het voetlicht wordt gebracht, want het effect op de slachtoffers en de uitwerking op de maatschappij is desastreus, juist omdat het zo vaak onopgemerkt blijft... tot het te laat is.
Zeker geen prettige of makkelijke film, maar eigenlijk wel een must see...