Alien

[filmfocus]

Een director's cut wordt meestal alleen gegeven aan regisseurs die al redelijk wat in de melk te brokkelen hebben. Ridley Scott is niet geheel onbekend met het fenomeen: van de legendarische film 'Blade Runner' bestaat een versie waarbij een voice-over alle subtiliteit uit de film weghaalt en waar een happy end aan vast is geplakt met een beetje materiaal dat nog ergens lag van de Kubrick-film 'The Shining'. De director's cut van 'Blade Runner' is echter algemeen geaccepteerd als een superieure film.

Dat schept dus verwachtingen van een director's cut van 'Alien'. Zal Scott zijn meesterwerk nog kunnen overtreffen? Het blijkt echter dat de director's cut van 'Alien' geen Alien "Reloaded" is, maar een ietwat bijgeschaafde versie met wat extra materiaal, visueel en geluidstechnisch opgekalefaterd om aan de hedendaagse eisen te voldoen, vergelijkbaar met wat George Lucas heeft gedaan met de originele Star Wars trilogie enkele jaren terug.

De vergelijking met Star Wars houdt daar echter wel op: 'Alien' is geen ruimte-opera van epische proporties, maar een grimmige, gruwelijk efficiënte horrorfilm in een science-fiction setting.
'Alien' was één van de eerste science-fiction films die de ruimte dezelfde groezeligheid meegaf als de aardkloot. Alhoewel het ruimteschip de Nostromo enkele ruimtes bevat die de klinische, kille look hebben die geassociëerd wordt met science-fiction, speelt een groot deel van de actie zich af in de bedompte ingewanden van het schip, waar kabels, kettingen, condens en roest het schip de sfeer meegeven van een onderzeeboot of staalfabriek. Dit contrast is tevens merkbaar in de tweedeling tussen de bemanningsleden. De officieren zijn ietwat gereserveerd en neerbuigend tegen de twee monteurs, die met hun sjofele kleding en hun eeuwige shag gerook ook maar pover afsteken tegen de rest.

Als echter de Alien zijn eerste slachtoffer maakt, valt het verschil weg en moet iedereen zijn handen vuil maken om te overleven. En dat blijkt verdomd lastig te zijn tegen een wezen dat geschapen is als levend wapen.

Bijna 25 jaar na dato blijkt 'Alien' nog niets van zijn oorspronkelijke impact verloren te hebben. De film is nog steeds uitermate spannend, angstaanjagend en komt verrassend weinig gedateerd over. Okay, Sigourney Weaver's kapsel is hopeloos ouderwets, een enkel special effect lijkt wel met stoepkrijt getekend en Ripley's bouwvakkersdécolleté blijkt onbedoeld lachwekkend. Maar hey, ik heb begrepen dat dit laatste weer in is, dus ook dat is door de vingers te zien.

Heb je 'Alien' al op video, DVD of heb je de film onlangs nog op TV gezien, dan zijn er geen cruciale redenen om binnenkort naar de bioscoop te rennen. Voor alle andere mensen (zeker diegenen die het origineel nog nooit gezien hebben) is een bezoekje aan 'Alien' eigenlijk verplichte kost. Zeker gezien de aanhoudende stroom slappe tienerhorror van de laatste tijd is het een verademing om een goede horrorfilm te kunnen bezoeken, en al helemaal als het ook zo'n klassieker is als 'Alien'.

Luuk van Huët

[Crocket]

Beste sf film ooit!