Being John Malkovich

[filmfocus]

John Malkovich zal wel raar hebben opgekeken toen er ineens een script in zijn brievenbus lag dat zich voor een groot gedeelte afspeelt in zijn eigen hoofd, maar spijt van zijn toezegging zou hij wel nooit hebben gehad en zeker niet meer hebben. 'Being John Malkovich' van voormalig clipregsseur Spike Jonze is namelijk onnavolgbaar grappig en één van de meest originele films die de laatste jaren in Hollywood het licht heeft mogen aanschouwen. Met name de eerste helft getuigt van een uiterst oorspronkelijk gedachtegoed. (Wat ons eraan herinnert ook scenarioschrijver Charlie Kaufman nog even te vermelden en te prijzen.)

In een prachtige openingsscène maken we kennis met Craig Schwartz (John Cusack), mislukt poppenspeler, die om geld te verdienen gaat werken op een kantoor dat zich bevindt tussen de zevende en achtste verdieping van een wolkenkrabber, waar je krom moet lopen vanwege het veel te lage plafond en waar de secretaresse zich heeft gespecialiseerd in spraakverwarring. Dan vindt Craig de poort tot het hoofd van John Malkovich en daalt het niveau van regelrecht briljant tot erg onderhoudend en heel soms weer briljant.

Meer van de plot weggeven zou eigenlijk jammer zijn, maar de scène waarin Malkovich zijn eigen hoofd binnentreedt en de scène die een kijkje geeft in de psyche van een chimpansee, mogen wat ons betreft per directe ingang in de klassieke status gezet worden. Malkovich is overigens überhaupt onweerstaanbaar komisch als zichzelf. Cameron Diaz is -naast eveneens onweerstaanbaar- voornamelijk onherkenbaar als Lotte Schwartz, Craigs vrouw die hygiëne lijkt te hebben afgezworen. En John Cusack is perfect als de aanvankelijk onophoudelijk wanhopige loser Craig. Met de casting zit het overigens sowieso wel goed, getuige ook een hilarisch cameootje van Charlie Sheen als Malkovich' steun en toeverlaat.

'Being John Malkovich' volgt, naarmate de film vordert, wel wat meer conventionele Hollywoodwetten, maar dat mag geen naam hebben. Met 'Sabotage' van de Beastie Boys en het hilarische 'Praise Me' van Fat Boy Slim, had Jonze al een aardige naam weten op te bouwen als begenadigd clipregisseur. Na David O. Russell ('Three Kings') is er dit jaar dus alweer een supertalent opgestaan, waarvan we in de toekomst wel eens belangrijke dingen mogen verwachten.

Met 'Being John Malkovich' heeft Jonze een surreële komedie afgeleverd die in rechtstreekse verbinding staat met het erfgoed van lieden als Kafka en Buñuel. Net als Kafka's boeken en Buñuels films heeft 'Being John Malkovich' zeker wat te zeggen over de samenleving en in dit geval vooral over onze obsessie voor bekendheden en de wens iemand anders te zijn. En net als voornoemde meesters durft Jonze zijn thema's zover in het absurde door te trekken dat we graag zouden willen besluiten met de wijze woorden van Charlie Sheen aan zijn goede vriend Malkovich: "Truth is for suckers, Johnny boy."

Mark Joost Meijer

[Skaven]

Ja, dit is echt een heerlijke film, die elke filmliefhebber gezien zou moeten hebben!
Zeker met het slechte weer van dit moment... ren naar de videotheek en hoop maar dat je hem kunt huren. Een heerlijk absurd verhaal over een marionettenspeler die er achter komt hoe hij in het hoofd van John Malkovitch terecht kan komen (en hem dus ook kan bespelen!). Zoals John Malkovitch zichzelf te kijk zet als een acteur met een zwaar narcissus complex... heerlijk!
Goed (en met veel plezier) geacteerd door alle medewerkenden aan deze film: maar dat lukt ok wel met dit ijzersterke scenario.

Hopelijk zet de film je (ook) aan het nadenken over hoe de menselijke geest in elkaar zit: dan heb je na de film nog veel plezier om er over door te emmeren!