National Treasure: Book of Secrets (2007)

[filmfocus]

Op hol geslagen toeristentour

door Rick Klinkert

Welk jongetje heeft niet in zijn jeugd de ambitie gehad om schatzoeker te worden? Net als de fantasie om als piraat de wilde zeeën te bevaren gaat deze droom echter vaak in rook op. Behalve dan voor Ben Gates (Nicolas Cage) die in National Treasure een soort moderne versie uithing van avonturier Indiana Jones. De filmtitel sloeg op de verscheidene Amerikaanse monumenten en historische gebouwen waar de meest rare ontdekkingen werden gedaan die Gates zouden leiden tot een echte schat. Het leverde een aantrekkelijk onzinverhaal op. En vanwege het succes aan de bioscoopkassa's kon een vervolg niet lang uitblijven. Alleen jammer dat National Treasure: Book of Secrets nergens zijn voorganger weet te overtreffen.

Na zijn vorige avontuur is Ben Gates een beroemd man geworden. Hij krijgt een aantal lang verloren pagina's in handen uit het dagboek van John Wilkes Booth, de moordenaar van Abraham Lincoln. Hierin wordt gesuggereerd dat een van Bens voorouders betrokken was bij het complot om de legendarische president te vermoorden. Plotseling is de zo zorgvuldig opgebouwde familienaam in diskrediet geraakt. Samen met zijn vader (Jon Voight), zijn moeder (Helen Mirren), zijn ex Abigail (Diane Kruger) en zijn humoristische sidekick Riley Poole (Justin Bartha), probeert Ben te bewijzen dat de familie Gates geen landverraders kent. Uiteraard gaat niet alles van een leien dakje en ontdekken ze meer dan ze hadden gedacht.

Book of Secrets laat opnieuw zien welke pracht en praal Amerika wel niet in huis heeft, zoals Mount Rushmore en het Witte Huis. En als we dan een keer naar het buitenland gaan, moeten we het doen met een kort uitstapje naar Frankrijk voor de kleinere versie van het Vrijheidsbeeld. Een betere PR kan Amerika zich bijna niet wensen. Al helemaal wanneer blijkt dat in de gebouwen en monumenten ook nog mysterieuze aanwijzingen verborgen liggen.

Het hoge 'Amerika is prachtig'-gehalte neem je gemakkelijk voor lief, maar het is vooral het moordende tempo dat de film parten speelt. We worden zo snel langs alle ontdekkingen geleid, dat het lijkt alsof je in een op hol geslagen toeristentour door Amerika bent beland. Regisseur Jon Turteltaub durfde kennelijk in de montagekamer geen keuzes te maken tussen alle bizarre en ongeloofwaardige wendingen uit het geschoten materiaal.

Zowel de gerenommeerde acteurs Helen Mirren en Jon Voight als de charismaloze Diane Kruger kunnen niets beters dan 'oh' of 'ah' roepen van verbijstering bij de zoveelste onverwachte vondst. Als we van de regisseur af en toe een adempauze hadden gehad en als de acteurs wat meer de kans kregen om hun expertise te tonen was de balans al een stuk beter geweest.

Gelukkig kijkt National Treasure: Book of Secrets als avonturenfilm wel lekker weg en krijg je er een vermakelijke Nicolas Cage bij cadeau. Als we de toespelingen aan het einde mogen geloven, zal er ook nog een deel drie komen. Maar het niveau van een Indiana Jones zal deze franchise nooit halen.

[Thiem]

een leuke film voor een relax avondje op de bank met een flesje bier

[jose1z1]

zozo Rick Klinkert laat zich nog enig zins positief uit over deze film.

helaas heeft hij mijn steun hier niet in,deel 1 leuk gelachen een 21st eeuw remake van indiana jones grappig.
vond nicolas cage zeker wel goed gevonden voor de lead in de eerste film, de film had humor een aardig tempo en leuk verwijzingen naar de dollar (freemason iemand?).

maar je kan het ook overdrijven deel 2 laat goed zien hoe het eigenlijk niet moet, want is dit nou een comedy of toch een adventure film? in deel 2 kwam het op mij meer over als een comedy, aangezien je op de meest hersenlose manier de white house binnenkomt dan nog tijd heb om aan het buro van de president te zitten rommelen.

en iets meer background info en diepgang zouden niet verkeerd zijn, zo merken we opeens dat cage en z'n dame uit deel 1 niet meer in het zelfde huis wonen opeens draaft z'n mamma op (where did she came from) oja en volgens deze film moet iedereen instaat zijn een president te ontvoeren.

voor mij net iets teveel van het (onrealistishe) goede, te ongeloof waardig te weinig diepgang.
toch raad ik je aan als je deel 1 nooit hebt gezien, deel 2 te kijken dan weet je niet beter; als je deel 1 hebt gezien verwacht dan niet teveel van deel 2