Away from Her (2006)

[filmfocus]

Een debuut om niet te vergeten

door Kita van Slooten

In het huis waar ze al meer dan twintig jaar wonen staat een ouder echtpaar samen de afwas te doen. Op het eerste gezicht een routineklus, waarbij Grant (Gordon Pinsent) afwast en zijn vrouw Fiona (Julie Christie) het afdrogen voor haar rekening neemt. Tot Fiona verward met een pan in haar handen staat en geen flauw idee meer heeft in welke kastje deze thuis hoort.

Het begint met een beetje vergeetachtigheid, maar naarmate de tijd verstrijkt raakt Fiona steeds meer van haar geheugen kwijt. Ze is in de war, heeft stemmingswisselingen en ook haar persoonlijkheid verandert. Leren leven met dementie is voor de patiënt zelf, maar zeker ook voor de betrokkenen een enorme strijd. Regisseur Sarah Polley laat in haar debuutfilm zien hoe een man zich neer moet leggen met het lot van zijn vrouw.

De Britse actrice Julie Christie, vooral bekend van haar rol als Lara Antipova in de klassieker Doctor Zhivago, heeft een bepaalde afstandelijke, ijzige uitstraling. Daar heeft ze in haar carrière ook uitstekend gebruik van gemaakt. Als de strenge moeder in Finding Neverland bijvoorbeeld, maar ook nu ze in de huid kruipt van de dementerende Fiona pakt het heel goed uit.

Wanneer Fiona's geheugen steeds verder achteruit gaat, wil ze zelf opgenomen worden in een verpleeghuis en neemt daarbij bewust afstand van haar man. Ze maakt er geen groot drama van en wil bovenal haar waardigheid behouden, iets wat Julie Christie als geen ander over kan brengen.

Het verdriet, de schuldgevoelens, de woede en uiteindelijk de acceptatie komen dan ook vooral bij Grant vandaan. Een mooie rol van Gordon Pinsent. Hij worstelt zichtbaar met de mooie herinneringen die langskomen terwijl zijn vrouw zich er totaal niet meer bewust van is en zelfs verliefd wordt op een andere patiënt.

Met een zwaar onderwerp als dit had Away from Her gemakkelijk een sentimentele tranentrekker kunnen worden. Maar Polley houdt het puur en met behulp van haar sterke cast is het een eerlijke vertelling over de slepende gevolgen van Alzheimer geworden. Kortom, een debuut om niet snel te vergeten.

[liefzusje]

Heel goed gespeeld door bovengenoemde acteurs, de film maakte diepe indruk, over liefde en vroeg intredende Alzheimer. Ook heel indrukwekkend dat Julie Christie (zeer waarheidsgetrouw geacteerd)eenmaal in het verzorgingstehuis een relatie aangaat met een andere bewoner en Gordon Pinsent met lede ogen moet toezien dat hij na zoveel jaar huwelijk een vreemde voor haar is geworden. Ja door zo'n ziekte blijft er niets over van de liefde....

[Akasha]

Ik ben het helemaal met Kita eens! Gelukkig heeft Sarah Polley (fantastische actrice en nu ook regisseur!) er geen tranentrekker van gemaakt. Daar zijn er al genoeg van. Ik ken niemand met Alzheimer, maar het doet heel waarheidsgetrouw aan. Ik vind het knap dat de man die Grant speelt tegelijk een verloren en verliefde man kan spelen. En Julie Christie...tsja dat spreekt voor zich.