Happy-Go-Lucky (2008)

[filmfocus]

Mike Leigh onthult zijn zonnige kant

door Kita van Slooten

Na zijn laatste drama Vera Drake komt regisseur Mike Leigh (Secrets and Lies) nu met een luchtige komedie. Zo op het eerste gezicht een hele omslag, ware het niet dat er wel degelijk sterke overeenkomsten zijn tussen beide vrouwelijke hoofdpersonages.

In de openingsscène van Happy-Go-Lucky fietst een opgewekte, jonge vrouw in een kleurrijke outfit door Londen. Ze struint even rond in een boekwinkeltje waar de chagrijnige verkoper niet van plan is een gezellig praatje met haar te maken. Wanneer ze dan weer buiten komt blijkt haar fiets gestolen. Toch blijft ze lachen.

Het wordt steeds duidelijker dat Poppy (Sally Hawkins) positief in het leven staat. Ze bekijkt de wereld met een nieuwsgierige, open blik zoals eigenlijk alleen kinderen dat nog kunnen. Naïef is ze niet, maar ze weigert mee te gaan in andermans negativisme.

Zo besluit Poppy rijlessen te gaan nemen en komt ze terecht bij de meest opgefokte rij-instructeur ooit. Scott (Eddie Marsan) is allesbehalve een gelukkig man en geeft anderen daar de schuld van. Poppy laat zich niet kisten en stapt elke zaterdagmiddag weer met frisse moed in de bolide, waar haar instructeur al op zijn volgende woedeaanval zit te broeden.

Een lesje leren
Een centraal thema in Happy-Go-Lucky is het lesgeven. Scott laat duidelijk zien hoe het niet moet. Bij het minste of geringste begint hij te schreeuwen en te vloeken. Poppy, die lerares op een basisschool is, geeft het goede voorbeeld. Ze is begaan met de kinderen, kan zich goed inleven en met ze mee knutselen en kliederen, maar daarnaast is ze ook oplettend en zorgzaam.

Een derde lerares komt voorbij in de meest komische scène: Poppy en een collega willen leren Flamenco dansen. Een zeer gepassioneerde Spaanse dame doet haar uiterste best het groepje houterige Engelsen de dans bij te brengen, maar leeft zich zo in, dat alle frustraties uit haar privéleven spontaan komen bovendrijven.

Sally Hawkins is als de goedlachse Poppy de zonnestraal die Happy-Go-Lucky warmte geeft, maar de bijrollen maken het feestje compleet. Om te beginnen de hilarische rol van Eddie Marsan als de woeste, bijna schuimbekkende Scott. Kate O'Flynn speelt het lekker lompe zusje en loopt rond als een bouwvakker. En Alexis Zegerman is het heerlijk nuchtere huisgenootje van Poppy, dat ervoor zorgt dat haar vriendin niet te ver afdrijft op haar roze wolkje.

Ondanks de luchtige toon is Poppy echter, net als Vera Drake, een sterke persoonlijkheid die zich niet laat ondersneeuwen. Beide vrouwen zijn gul, behulpzaam en willen de wereld een betere plek maken. Terwijl Vera Drake voor de rechten van de vrouw strijdt, heeft Poppy echter meer oog voor de kleine dingen in het leven. Wat vooral duidelijk wordt, is Leighs voorliefde voor krachtige leading ladies. En dat hij deze zowel in drama als komedie goed tot hun recht kan laten komen.

[Tijgertjew]

Ben naar deze film geweest maar vond er niet veel aan.
Wel af gekeken omdat ik samen met me beste vriend er was en het anders zo druk was dat ik voor mensen hun beeld moest lopen aan gezien de zaal vol zat.
Het lijkt net of Polly niet goed bij haar hoofd is.
De rijinstruckteur is ook niet goed bij zijn hoofd wie valt er nou op iemand die niet goed bij z,n hoofd is.
Ze word neukt met een sociaale werker kortom erg saai dus.

[jan84neke]

Ik vond Poppy een personage waar ik mij aan stoorde. Steeds wachtte ik op een moment dat zelfs Poppy het niet zou trekken. Misschien een beetje Hollywood, maar Polly bleef maar blij en haar lach en gegniffel werden mij net iets te veel. We prachtige bijrollen. Wat die huisgenoot nou precies in de film deed? Ik vond de junk en de leerling geweldig vorm gegeven. De sexscene vond ik ietwat genant. Ik zou nog geen 10 meter bij Poppy in de buurt willen zijn.

[Redalert]

Na 40 minuten konden we het domme gegiechel van Poppy niet meer aanzien. En maar goed ook, nu hebben we gelukkig de seks scene gemist! Ik hou erg van Britse films, maar dit was heel erg ERG.