Superhero Movie (2008)

[filmfocus]

Superhelden op de makkelijke toer

door Arjan Welles

Een flinke open deur is het wel, maar imitatie is de beste vorm van vleierij. Met deze insteek neemt een club Amerikaanse producenten en schrijvers al een flink aantal jaren de grootste Hollywoodsuccessen op de hak. Beter goed nagemaakt dan slecht bedacht, moet het team achter de vier Scary Movie-films, Epic Movie en Disaster Movie hebben gedacht. Je moet de tergend flauwe humor kunnen waarderen en dat is en blijft een kwestie van smaak. Dit keer moeten de gemaskerde crime fighters het ontgelden, maar hadden de makers niet wat creatievers bij elkaar kunnen brainstormen?

Geen goede spoof zonder Leslie Nielsen, dus de witharige grapjas is als vanzelfsprekend ook bij Superhero Movie van de partij, zij het in een bijrol. Centraal staat namelijk puber Rick Riker (Drake Bell) die tijdens een uitje met zijn school wordt gebeten door een libel, type gemuteerd superras. Als de symptomen van de beet zijn uitgewerkt blijkt hij een huid van staal te hebben en tegen muren op te kunnen klimmen. En zoals het hoort is er natuurlijk een schurk uit op totale werelddominantie.

Hé wacht eens, dat riekt wel erg naar Spider-Man. Inderdaad, het is vooral deze superheld die 't het meest moet ontgelden. Het is alleen wel erg makkelijk om de krachten van 'Dragonfly Man' als twee druppels water te laten lijken op die van de spinnenheld (afgezien van de stalen huid). Het eerste halfuur van de 75 minuten die Superhero Movie mag duren volgt dan ook wel het stramien van de eerste Spider-Man nauwgezet.

Schaamteloos kopiëren
Van dit trucje hadden de makers in de eerste Scary Movie ook al een handje, waarbij in de eerste akte Scream nog eens dunnetjes werd overgedaan. Bij Superhero Movie wordt er op den duur nog wel wat X-Men en Fantastic Four tegenaan gegooid, maar het schaamteloos kopiëren van zo'n beetje elke iconische Spider-Man-scène is echt te makkelijk. De toevoeging van de andere superheldenfilms lijken meer een verplicht nummertje als bewijs dat de makers heus wel het genre grondig hebben onderzocht.

Even afgezien van de aard van de humor, komen maar weinig grappen echt als een verrassing. Daar komt bij dat Nielsen bijzonder weinig te doen heeft en zijn rol meer een erg uitgebreide cameo is met een opvallend lage dosis aan grappen en grollen. Van Pamela Anderson en veterane Regina Hall pik je de korte screentijd nog wel, maar de al jaren uitgebluste Nielsen voegt als de pleegvader van Rick werkelijk niets toe.

De scheet- en seksgrappen komen in rap tempo voorbij, terwijl de nauwelijks te ontwaren subtiele knipogen de meeste bezoekers zullen ontgaan. Over smaak valt nou eenmaal niet te twisten en Superhero Movie op het type humor afrekenen zou een inkoppertje zijn. Wel mag je de producenten aanrekenen dat ze niet wat origineler te werk zijn gegaan met het onderzoeken en verweven van de diversiteit aan superheldenfilms.

Zelfs de ellenlange reeks weggeknipte grappen tijdens de aftiteling verschillen nauwelijks van de geintjes die wel de film hebben gehaald. Deze spoof lijkt dan ook in no time op script en celluloid te zijn geknald, waardoor imitatie niet altijd de beste vorm van vleierij blijkt. Maar wel met de leukste en vooral engst gelijkende Tom Cruise imitatie in jaren.

[narcih]

Het was een film die matig was, veel van spiderman na gedaan.

[Rvdwilt_1985]

Ik heb de film afgekeken maar dat was wel met veel tegenzin! er zaten best een paar grappige stukjes in maar in het algemeen vond ik er niets aan!!

[Marcoowtje]

Ik vind het juist wel goed dat er een duidelijke verhaallijn in zit, de spiderman verhaallijn, heb je tenminste niet allemaal bij elkaar geraapte stukjes film. Maar ik vind: het draait niet om hoeveel superheldenfilms erin verwerkt zijn, maar wat het humorgehalte is. Velen zullen de film daarop afrekenen, maar ik ben daarintegen een groot fan van deze dlauwe humor. Dit is en blijft een kwestie van smaak.