Het is mooi geweest
door Arjan Welles
De eerste Saw bracht een jaar of vijf geleden nog een minirevolutie teweeg onder fans van het betere hak- en snijwerk. Net als bijvoorbeeld Cube, The Blair Witch Project en recentelijk Paranormal Activity bewees het dat een schamel budget geen beperking hoeft te zijn en juist kan uitdagen tot creativiteit. Het bleek dat je er geen smak geld tegenaan hoefde te gooien om een onderhoudende en tergend spannende thriller af te leveren. Met Saw VI zijn we in vijf jaar tijd evenveel vervolgen rijker. Het leek erop dat met elke sequel het krediet die het oorspronkelijke deel had opgebouwd een beetje verspeeld wordt. Maar het zesde deel is franchise eigenlijk zo slecht nog niet.
De vorige drie delen waren namelijk wel kwalitatief beschamend en leken vooral een excuus om de ziekste marteltechnieken in beeld te kunnen brengen. Deze vervolgen deden de zin naar nóg een deel compleet vergaan. Het prettige van Saw VI is dat je een riante samenvatting van de delen drie tot en met zes krijgt voorgeschoteld. De 'Saw-reeks' lijkt daarnaast een perfecte proefvijver voor debuterende speelfilmregisseurs (waar we vervolgens weinig meer van horen). Dit zesde deel is geleid door ene Kevin Greutert die voorheen vooral werkzaam was als editor. Greutert houdt zich strikt aan het Saw-regime: veel gruwelijke martelwerktuigen, weinig schrikmomenten en een continu dreigende brom op de soundtrack.![]()
Op het artistieke vlak heeft Greutert dus net als zijn voorgangers de variabelen van de Saw-formule onnadenkend ingevuld. Ondanks het gebrek aan originele invalshoeken mag de regisseur zich vooral gezegend zien met een voor de serie opvallend doordacht script, dat zelfs verrassend actueel is. Het openingsshot toont namelijk twee kredietverstrekkers die door Jigsaw (zoals we inmiddels weten in werkelijkheid politierechercheur Hoffman) worden gestraft vanwege het roekeloos verstrekken van leningen en het uit hun huizen jagen van hun cliënten. Ze moeten letterlijk hun eigen vlees in de waagschaal leggen om aan hun benarde situatie te kunnen ontsnappen.
Veel terugblikken en uitleggen
Ook al is de originele Jigsaw al een paar vervolgfilms geleden al aan zijn terminale kanker bezweken, het is geen excuus om zijn personage en diens vertolker Tobin Bell gewoon weer op te laten draven. De enorme uitlegdrang en de vele flashbacks zijn soms uitermate storend en een belediging van je intelligentie, maar snijden toch in veel gevallen enigszins hout. Zo komen we er eindelijk achter wat in de doos zit die Jigsaws weduwe van hem heeft geërfd en zien we hoe de doodzieke sadist tegen een muur van onbegrip van een ziektekostenverzekeraar oploopt die liever de hand op de knip houdt. Het leeuwendeel van Saw VI wordt dan ook ingenomen door het treiteren van de gevangen gehouden verzekeraar die niet alleen zijn eigen lijf maar ook dat van zijn directe medewerkers moet zien te redden.
Deze zesde Saw onderstreept maar weer eens opnieuw dat de rek er nu echt uit is. De makers moesten zelfs hun toevlucht zoeken tot een martelwerktuig dat al in deel één werd geïntroduceerd. Fans van de serie zullen het weerzien met de gruwelmethode alleen maar toejuichen, zoals het masker van Hannibal Lecter in de matige vervolgen op The Silence of the Lambs ook maar bleef terugkeren. Het herkauwen van oude trucjes illustreert de armoede waaronder de makers zijn gaan lijden. Toch heeft het ze er niet van weerhouden om een zevende deel (in 3D) in productie te nemen. Wordt dus maar weer vervolgd.
![]()

LinkBack URL
About LinkBacks



