Alice in Wonderland (2010)

[filmfocus]

Maffe personages leven zich uit in prachtig wonderland

door Kita van Slooten

Doordat bioscoopexploitanten niet tevreden waren met het besluit van Disney om Alice in Wonderland een maand eerder op dvd uit te brengen dan gebruikelijk, was het even spannend of de nieuwste film van Tim Burton wel in de Nederlandse bioscopen te zien zou zijn. Maar ondanks een aangekondigde boycot gingen de bioscoopketens na wat getouwtrek toch voor de distributeur door de knieën. Uiteindelijk leverde de actie alleen maar extra publiciteit op en werkte daardoor juist in het voordeel van Disney. Maar de grote vraag is nu natuurlijk of Burtons nieuwste film al deze ophef waard is en het antwoord daardoor is ja.

Burton deed weer een beroep op zijn echtgenote Helena Bonham Carter en vaste acteur Johnny Depp. Dat is een voorspelbare zet, maar het trio laat zien dat de rek er zeker nog niet uit is. Integendeel, Alice in Wonderland, de zevende samenwerking tussen Depp en Burton, maakt vooral duidelijk hoe goed het team op elkaar ingespeeld is. En de jonge Mia Wasikowska, die net als de andere acteurs toch een groot deel van de opnames in een groene ruimte tegen denkbeeldige tegenspelers heeft staan praten, schittert als de eigenzinnige Alice.

De negentienjarige Alice (Wasikowska) heeft al jaren last van dezelfde nachtmerrie. Ze droomt dat ze in een zwart gat valt en in een vreemde wereld terecht komt. Ze herinnert zich helemaal niet meer dat ze als klein meisje al eens een bezoek aan dit Wonderland heeft gebracht en heeft dus niet door dat dat de reden is dat ze er 's nachts zo vaak over droomt. Veel tijd om zich in droomanalyses te verdiepen heeft ze ook niet, want na het overlijden van haar vader staat Alice op het punt om uitgehuwelijkt te worden aan de benepen Hamish, zoon van een bevriend aristocratisch gezin. Op de dag dat de geplande verloving plaats moet vinden, wordt Alice echter afgeleid door een vreemd wit konijn dat ze telkens door de bosjes ziet rennen.

Nieuwsgierig als ze is rent ze achter het beestje aan en komt zo weer in Wonderland terecht, maar nog steeds gaat er geen lichtje bij Alice branden. Ze vermoedt dat ze in een droom terecht is gekomen. De bewoners van het magische oord zijn teleurgesteld omdat ze denken dat het konijn de verkeerde Alice mee terug heeft genomen, terwijl zij de juiste Alice zo hard nodig hebben. De Rode Koningin (Helena Bonham Carter) heeft namelijk met grof geweld de macht van haar vredelievende zusje (Anne Hathaway) overgenomen en sindsdien is het voor de inwoners uit met de pret. Omdat ze de draakachtige Jabberwocky tot haar beschikking heeft, durft niemand tegen haar in opstand te komen. De enige die het monster kan doden is Alice.

Onheilspellend en fabelachtig
Zoals te verwachten was ziet Tim Burtons versie van Wonderland er fabelachtig uit. In het duistere bos op weg naar het kasteel van de Rode Koningin staan onheilspellende bomen met mysterieuze kronkeltakken, terwijl rondom het optrekje van de Witte Koningin lichtroze blaadjes dwarrelen, afkomstig van bomen die vol bloesem zitten. Ook de rest van het land vol kleurige paddestoelen en wonderbaarlijke wezens is met veel oog voor detail gecreëerd, maar het zijn vooral de personages die de film bijzonder maken. In het door Lewis Carroll bedachte Wonderland ben je pas gek als je normaal doet en dat past natuurlijk uitstekend in het straatje van Burton.

Zo zien we Johnny Depp als de geweldige Mad Hatter, die verschillende kanten blijkt te hebben. Het ene moment staat de gestoorde hoedenmaker slissend te raaskallen en te giechelen, om dan vervolgens uit het niets terug te keren naar zijn Schotse roots en met een zwaar accent en strijdlustige blik zijn woede te uiten. Depp schakelt moeiteloos tussen de twee persoonlijkheden van de onvoorspelbare mafketel, die zich maar af blijft vragen waarom een raaf op een schrijftafel lijkt.

Ook de zussen die strijden om de heerschappij over Wonderland hebben allebei een flinke tik van de molen gehad. Terwijl de Witte Koningin zich voortbeweegt als een op hol geslagen ballerina, gebruikt de Rode Koningin schattige egeltjes als bal voor een potje croquet. Bovendien eist ze bij het minste geringste dat er een hoofd van een van haar onderdanen afgehakt wordt. Hilarisch is de totaal geflipte Maartse Haas, die heerlijke onzin uitkraamt en naar hartenlust servies stuksmijt. Het verhaal op zich is tegenwoordig misschien weinig opzienbarend, maar omdat er voortdurend vreemde dingen gebeuren met al deze maffe personages is Alice in Wonderland van begin tot eind een driedimensionaal visueel feest.

[Magicstuffer]

Lijkt me een supermooie en goede film....nog één nachtje slapen......!

[Magicstuffer]

Ben nu dus naar Alice in Wonderland geweest.

Wederom een meesterlijke verfilming door Tim Burton van het overbekende sprookje. Alice was (gelukkig) deze keer een zeer zelfbewust meisje dat niet uitgehuwelijkt wilde worden en weigerde onderkousen te dragen. Johnny Depp vertolkte meesterlijk de rol van hoedenmaker van het hof. Ook de special effects waren adembenemend in deze (3D) film.

Zeer zeker een aanrader!!!!!!!!!!!!!!!