J'ai tué ma mère (2009)

[filmfocus]

Wat vind jij van deze film?

[michiel meijlof]

een nogal aparte en bijzondere film, aparte beelden. Maar toch wel een interresante film.

[sunny19]

Mooie film over een alleenstaande moeder en een puberende zoon. De sterke band tussen moeder en zoon loopt als een rode draad door het verhaal heen. Ik vond het verhaal traag op gang komen maar op een gegeven moment pakt deze film je wel. Goed acteerwerk, mooie scenes.
Een aanrader als je van het filmhuisgenre houdt.

[carlak]

het begin en de titel zetten je graag op het verkeerde been. De relatie tussen moeder en zoon is heftig: soms kan je de moeder wel begrijpen, soms de zoon. Dat de jongeman de film regisseerde, schreef en er zelf in speelde vond ik wel erg knap

[kooitje]

Kort maar krachtig goeie film.

[Jacob II]

Ik vind het een goede verfilming van/over een erg nare jongeman die zijn moeder manipuleert en chanteert en zich als een klein kind gedraagt.
Een erg naar jochie, maar goed geacteerd!

[wevandel]

Normaal hou ik niet van zulke films, maar deze film greep mij wel echt goed vast. Xavier Dolan, de prachtige en good looking jongeman acteerde erg goed. Vooral de rollen met elkaar greep mij het meest. Ook zeer gewaagd om een homosexuele jongen te spelen. Een zeer interessante film.
De film "Little Ashes" met 'Robert Pattinson' is ook een zeer gewaagde film. Ik raad deze films zeker aan. 4 Stars!

[C0re]

Helemaal met de vorige reacties eens. Een duidelijk haat/liefde verhouding die niet op een standaard manier wordt verbeeld. Het is niet de eerste keer dat dit onderwerp is behandeld, maar het is wel op een originele wijze verfilmd.

[Linsey73]

Het acteren in deze film was zeker goed, maar toch kon de film me niet boeien. Het heeft me niet geraakt.

[Quentin]

Interessante film, het bekijken waard - zeker als het onderwerp je aanspreekt. Zoals hierboven al is opgemerkt draait het om de sterke haat-liefde verhouding tussen moeder en zoon. Maar de film is m.i. interessant voor iedereen die wat heeft met psychologie.

De film is gelukkig bij lange na niet zo zwart/wit als je misschien zou verwachten, afgaande op sommige beschrijvingen. Hubert is niet alléén maar irritant, arrogant en verwend, net zoals het met die vermeende "burgerlijkheid" van z'n moeder best meevalt. Het zijn levensechte mensen, met alle mogelijke facetten van dien. Wat hier gebeurt is feitelijk heel klassiek het afzetten van pubers tegen ouders (v.v.).

Dikke kans dat veel ouders hùn ouders ook "burgerlijk" vonden en dat ze daarom hippies zijn geworden of wat dan ook. Ik wil niet veel zeggen, maar als er iets voorspelbaar, herkenbaar en uniform was/is dan wel de (ex) hippies. Daarmee zijn ze dus per definitie óók hartstikke burgerlijk. Overigens net zoals andere artiesten, intellectuelen, vrijmetselaars, rockers, bikers, kunstenaars, goths, religieuzen en nihilisten. Iedere groep of groepje heeft z'n eigen klederdracht, kenmerken, gewoonten en eventuele geheime handdruk. Opdat we toch vooral maar herkennen dat "wij" dezelfde zijn en "zij" héél anders. "Goh, jullie ook een Pollock aan de muur? Wat énig zeg!!".

Echte individualisten zijn er slechts weinig. En je herkent je ze zelden op afstand (ze kunnen het blijkbaar maar niet eens worden over het uniform). ;p

Maar goed, alle burgerlijkheid op een stokje; dat puberale afzetten is in dit geval heel leuk om naar te kijken, en minder omslachtig dan het zelf meemaken...

Overigens denk ik wel dat het "homoseksuele thema" niet zozeer "gewaagd" is alswel een essentieel, en feitelijk onmisbaar aspect. Zijn geaardheid speelt niet alleen een prominente rol in het verhaal, maar ik denk ook dat er weinig hetero-mannen zijn die zo'n intense relatie met hun moeder hebben. Het feit dat de schrijver/regisseur/acteur Xavier Dolan zelf homoseksueel is zal er ook wel iets mee te maken hebben...

Ik vraag me af wat zijn moeder van de film vond....