Sideways

Waar ik absoluut van kan genieten is een film die je weet mee te nemen en onder te dompelen in een bepaalde sfeer. Zo kreeg ik bij "The Man Who Wasn't There" van de broertjes Coen ongelooflijk veel zin om de film nog eens opnieuw te bekijken in een duister kot lurkend aan een ongezonde sigaret en dat terwijl ik helemaal geen roker ben. "Sideways" deed me dan weer enorm verlangen naar een grote kaasschotel met daarbij een bestofte fles wijn uit een uitstekend jaar. Als ik de film binnen enkele maanden opnieuw ga bekijken op tv, ga ik er gegarandeerd voor zorgen dat ik die beide in huis heb. Anyway, om zo'n sfeer te kunnen overbrengen op de kijker moet alles perfect zitten en dat is bij "Sideways" het geval. In de zonnige en bij momenten idyllische Californische wijnvelden met daarbij een jazzy soundtrack komt het verhaal van de 2 toch gedeeltelijk gefaalde en depressieve mannen (vooral Miles dan) helemaal tot zijn recht.

Wat er eveneens perfect zit, zijn de prestaties van de 4 hoofdacteurs. Thomas Haden Church en Virginia Madsen, die wel eens aan de rand van een grote doorbraak zou kunnen staan, werden daarvoor alvast beloond met een Oscarnominatie. Paul Giamatti werd voor het 2de jaar op rij schandelijk over het hoofd gezien. Vorig jaar schitterde hij als depressieve nietsnut in "American Splendor" en dit jaar als ... euhm ... depressieve nietsnut in "Sideways" dus. Een rol die hem duidelijk op het lijf geschreven is. Gezien de zware concurrentie gok ik dat "Sideways" maar 1 van zijn 5 Oscarnominaties (die van het beste script op basis van bestaand materiaal) gaat kunnen verzilveren, maar dat neemt zeker niet weg dat je de film zeker moet gaan bekijken. Je kan dan misschien trachten een klein flesje wijn binnen te smokkelen in de bioscoop voor als de goesting te groot wordt.

Hilarisch, tenenkrommend, origineel, zeldzaam zelfkritisch (op Amerikanen dus), ontroerend, lief én vals. Kortom: welkom op de achtbaan die Sideways heet! Om bij te grinniken, weg te duiken uit gêne en dan weer in schaterlachen uit te barsten. Hij duurt alleen vééél te lang.

[JoUSA]

Wat een geweldige film! Geen grote productie met superknappe hoofdrolspelers, maar een ingetogen, kleine film met perfect gecaste acteurs. Het tempo ligt wat laag, maar daardoor voel je de sfeer wel beter. Paul Giamatti is erg overtuigend als depressieve (en alcoholistische?) wijnliefhebber. Thomas Haden Church is af en toe zo komisch met zijn goed getimede reacties, helemaal goed! Virginia Madsen en Sandra Oh zijn beiden geweldig, geen commentaar. Al met al is deze film een klein meesterwerkje die gelukkig niet over het hoofd is gezien. Zeker het bekijken waard (ik ga 'm in ieder geval nog een keer zien!).

[scage]

Heerlijke film over gewone mensen, zonder dat het saai wordt. Genoeg humor, echte problemen en emoties maar vooral fantastisch acteerspel van Paul Giamatti. Die had een oscar moeten krijgen.

[Rick Deckard]

Inventieve leuke tragi komedie met goede wisselwerking tussen de twee hoofdrol spelers de film weet ook goed de balans te hoeden tussen komedie en drama, vooral de scene waar men de porte'feuille gaat terug halen is meesterlijk.

[Luciferrutjuh]

Ik zou bijna echt meer wijn gaan drinken!

[liszha]

Het was even wennen aan de vale jaren 70 kleuren en de niet zo snelle gang van de film maar daarna zat ik er helemaal in. Heb gelachen, plaatsvervangende schaamte gevoeld en medelijden met de twee vrienden gehad, me verwonderd over de absurde situaties etc. Kortom, een aanrader!

[Mtwisk]

Te gekke film.. heb hier met me vriendin gelachen niet normaal..

[thenewstevenspielberg]

LACHEN HUILEN GIEREN BRULLEN

(aha)

in een woord TOP

[talking_doll]

Wel leuke film. GOed gefilmd. Jammer dat de humor soms wel erg droog is, en soms is het iets te langdradig. Het verhaal is wel heel mooi.