Jacques Tati - Biografie

Jacques Tati werd in 1907 geboren onder de rook van Parijs, kind van een Russisch-Nederlands ouderpaar. Zijn talent blijkt te liggen bij fysieke humor en hij vermaakt al snel zijn kameraden met mime-uitbeeldingen van sporten. In '31 breekt hij door in de Parijse theaterscene met zijn variété-act, waarna . Het jaar daarna schrijft hij het scenario voor Oscar, champion de tennis, waarin hij tevens een rol speelt. Er volgen meer korte films, waarvan Gai dimanche en Soigne ton gauche in het retrospectief vertoond zullen worden.

Na de Tweede Wereldoorlog richt Tati samen met producent Fred Orain de maatschappij Cady-Films op. De eerste film onder hun label is l'École des facteurs, Tati's regiedebuut.
Een paar jaar later scoort Tati een groot succes met zijn eerste lange film genaamd Jour de fête, een film over een neurotische postbode die net zo snel wil bezorgen als het geautomatiseerde Amerikaanse postsysteem.

Voor de film Les vacances de Monsieur Hulot creëert hij zijn beroemde alter ego, Monsieur Hulot. Tevens werkt hij hierin voor het eerst samen met een bevriende schilder genaamd Jacques Lagrange, die zijn medewerking verleent aan zowel setdesign als scenario. Les vacances de Monsieur Hulot is een groot succes en Tati wordt gebombardeerd tot nieuwe ster aan het Franse filmfirmanent.

Tati gaat verder met zijn eigen productiemaatschappij, Specta Films. en in 1958 wint hij een Oscar en de speciale juryprijs in Cannes voor Mon Oncle, waarmee hij doorstoot naar de eredivisie van beroemde regisseurs.
Pas in 1964 maakt Tati weer een film, zijn magnum opus Playtime, waarin Hulot slechts een bijrolletje heeft: het belangrijkste personage is de stad (ook wel Tativille genoemd) die hij aan de rand van Parijs liet bouwen. Hij investeert zijn persoonlijke fortuin in de productie, maar helaas blijkt zijn visie de tijd te ver vooruit te zijn en de film flopt op artistiek en commerciëel niveau. Tati moet de rechten op al zijn vorige films verkopen als Specta Films failliet wordt verklaard.

Hij realiseert daarna nog de films Trafic (in samenwerking met Bert Haanstra, die voortijdig afhaakt) en Parade, maar hij bereikt nooit meer zijn oude niveau.
In 1977 wordt hij nog onderscheiden met een ere-César voor zijn voltallige oeuvre, maar Jacques Tati overlijdt in 1982.

(Luuk van Huet, filmfocus.nl, auteursrecht voorbehouden)